2006 José Ramírez „1a C650-P” No. Y6-061 CD/CSAR

Gitara klasycznaJosé Ramíreza „1a C650-P” z 2006 r. o numerze Y6-061. Posiada płytę wierzchnią z cedru oraz tył i boki z palisandru CSA, z klasyczną rozetą „różaną”. W powyższym filmie Irina Kulikova gra na niej utwór Eduardo Díaza „En Tus Manos”.

Warsztaty Ramíreza w 2006 roku

Przez ponad pół wieku warsztat José Ramíreza zbudował gitary dla niezliczonych profesjonalistów – od Segovii po Stinga, Sabicasa po Cheta Atkinsa, od Christophera Parkeninga po Lee Ritenoura. W 1995 roku warsztat przeniósł się na Calle de la Paz 8, a pięć lat później Amalia Ramírez przejęła stery od swojego brata José IV; ta gitara powstała tam w ciągu pierwszej dekady jej pracy.

Pierwszorzędny Ramírez

Prawdopodobnie jedna z najczęściej granych i najbardziej znanych hiszpańskich gitar w historii, Ramírez „1a” nadal zachwyca gitarzystów jako instrument o wyjątkowym brzmieniu, niezależnie od standardów. C650 to model „Tradicional” o menzurze 650 mm: klasyczna gitara koncertowa Ramírez, o standardowej długości strun i wygodnym kącie gryfu. Za dbałość o szczegóły, jakość wykonania i brzmienie oceniamy ten instrument bardzo wysoko. Ten model ma szczególnie efektowny i piękny zestaw palisandru CSA – „P” w kodzie oznacza palosanto – oraz klasyczną rozetę Ramírez „rose”.

Dźwięk i stan

Gra się na niej bardzo łatwo, z pięknym gryfem i łatwą mechaniką. Brzmienie jest gęste, a zarazem czyste, z tym niezbędnym ciepłym, tajemniczym i nastrojowym charakterem, który rozsławił Ramíreza. Siodełko ma 53 mm. Chociaż instrument był używany, jest w doskonałym stanie, z niewielkimi śladami użytkowania. W zestawie oryginalny, wytłoczony twardy futerał „José Ramírez”. Etykieta, podpisana przez Amalię Ramírez, nosi datę 2006 i numer Y6-061, a obok klasy widnieje napis „C650-P Tradicional”.

Więcej informacji znajdziesz na naszym blogu: Rodzina Ramírez: mistrzowie gitary , Dynastia José Ramíreza (od Amalii do Józefa I) oraz ciekawostki z książki José Ramírez: mity i fakty .

Warsztat José Ramíreza w Madrycie

Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.

Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia

Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.

Warsztat pod kierownictwem Amalii Ramírez

Pod kierownictwem Amalii Ramírez warsztat zachował klasyczną gitarę koncertową w sercu swojej oferty – „1a” (pierwsza klasa) w konstrukcji „Tradicional”, której kod modelu został ręcznie wypisany na etykiecie: C650 dla płyty wierzchniej z cedru z palisandrem indyjskim, „-A” dla płyty wierzchniej ze świerku (abeto), „-P” dla palisandru CSA (palosanto) i „-AP” dla obu, z F656 i F656-A dla flamenco z cedru i świerku. Wokół niej zbudowała szerszą rodzinę modeli: „Centenario” i „Elite”, wykonane z najcenniejszych gatunków drewna warsztatu; wznowione „SP” i „2a”; „Auditorio”, „Antigua” i „Guitarra del Tiempo”; serie rocznicowe, takie jak „125 Años” i „130 Años”; repliki historycznych gitar, od Manuela Ramíreza z 1912 r., na którym grał Segovia, po „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I z 1913 r.; oraz linie studyjne NE, R i FL. Gitary koncertowe noszą etykietę Calle de la Paz 8, podpisaną przez Amalię Ramírez swoim podpisem gwiazdy i ponumerowane kodem literowo-cyfrowym (Centenario i Elite mają własne numery), natomiast gitary studyjne mają pomarańczową etykietę „Guitarras de Estudio” „Diseñada, Revisada y Certificada por Ramírez” z czerwonym znaczkiem „Calidad Ramírez”.