2007 Hermann Hauser III „Max Amberger CCJ 582” CD/IN

Hermann Hauser III „Max Amberger CCJ 582” z 2007 roku to gitara typu „classic-jazz” z wcięciem z cedru i palisandru indyjskiego firmy Reisbach, zbudowana pod nazwą Max Amberger – jedna z niewielu wyprodukowanych w kolekcji Russella Clevelanda.

Max Amberger i warsztat Hausera

XIX-wieczny konstruktor instrumentów Max Amberger założył swoją firmę w 1861 roku („Est. 1861”, jak głosi etykieta), skonstruował pierwszą cytrę koncertową i otrzymał wiele międzynarodowych nagród i medali. Firma „Max Amberger” została kupiona przez Hermanna Hausera I w 1921 roku i do dziś cytry Amberger są produkowane przez tę firmę. Na etykiecie tej gitary widnieje napis „Max Amberger – CCJ 582 – Cutaway – Classic – Jazz – Guitar – 2007” z dopiskiem „Design registered by Hermann Hauser III – Reisbach”.

Cutaway „Klasyczny jazz” Hauser

Posiada wycięcie, a gryf łączy się z korpusem na 14. progu, co przekłada się na mostek umieszczony bliżej otworu rezonansowego – nadając gitarze bardziej przestrzenny i proporcjonalny wygląd, choć główka Hauser „Manuel Ramírez” i mostek z kropkami zdradzają jej prawdziwe pochodzenie. Gra i brzmi fantastycznie: choć jest to gitara cedrowa, jest dość jasna i choć nie brzmi jak gitara ze stalowymi strunami, to w wysokich tonach ma więcej blasku niż typowy model Hausera.

Z kolekcji Russella Clevelanda

Powstało ich bardzo niewiele, a ta, pochodząca z kolekcji Russella Clevelanda , jest w praktycznie idealnym stanie. Rzadka, unikatowa i po prostu przyjemna w dotyku gitara od Hausera III.

Hermann Hauser III: Czwarte pokolenie dynastii Hauserów

Hermann Hauser III (ur. 1958) – wnukHermanna Hausera I i syn Hermanna Hausera II – pracuje w rodzinnym warsztacie Hauserów w Reisbach w Bawarii od 1974 roku: najpierw u boku ojca, a dziś z córką Kathrin, piątym pokoleniem. Pracuje w tym samym warsztacie co ojciec i dziadek, używa wielu tych samych narzędzi, a nawet drewna nabytego przez obu jego poprzedników ze strony ojca. Rodzinny skład drewna, założony przez Hermanna Hausera I, nadal przechowuje drewno liczące ponad 100 lat – a za każdy wyjęty zestaw dokupuje się dwa, aby go uzupełnić – a narzędzia Josefa Hausera, Hermanna I i Hermanna II są nadal w codziennym użyciu, wśród nich piła taśmowa z 1905 roku. Na jego etykiecie nadal widnieje napis „Hermann Hauser – Gitarren – Reisbach, früher München” (dawniej Monachium), z rokiem po „AD”, numerem i jego podpisem. Dołącza ją na początku pracy nad gitarą, więc zazwyczaj mija rok lub więcej od daty na etykiecie do daty ukończenia gitary.

Jego gitary Andrés Segovia opisał jako instrumenty o nieopisanie pięknym brzmieniu, a Pepe Romero twierdzi, że jego Hauser to instrument o najczystszym brzmieniu. Hermann III utrzymuje dobre relacje ze swoimi gitarzystami, tworzy gitary dopasowane do potrzeb konkretnych gitarzystów i otrzymał najwyższe nagrody od organizacji zawodowych i międzynarodowej społeczności gitarowej.

„Teutoński” Hauser Sound

Hermann Hauser III niestrudzenie budował gitary, które oddają brzmienie i estetykę stylu „teutońskiego”, pierwotnie ustanowionego przez jego dziadka i przekazanego przez ojca. Cechami charakterystycznymi są wyjątkowa klarowność i równowaga między głosami, a nawet wybrzmiewanie we wszystkich rejestrach, a także oczywiście niezrównane piękno brzmienia – dźwięk, który najsłynniej uwiecznił Julian Bream w niezliczonych nagraniach, który kiedyś powiedział, że te gitary mają „arystokratyczne” brzmienie. Uważamy, że gitary Hermanna Hausera III są bardziej podobne do gitary Hauser I niż gitary jakiegokolwiek innego producenta na świecie: w ślepych testach z instrumentami Hauser I i Hauser II stwierdziliśmy, że są one zadziwiająco podobne.

Jego standardowym modelem jest „Segovia”, zasadniczo o tym samym projekcie co Hauser I z 1937 r .; buduje również „Llobet” (na wzór Torresa Miguela Llobeta z 1859 r., który tworzyli jego ojciec i dziadek), model „Bream” oraz edycje specjalne na podstawie wczesnych projektów Hausera I.

Książki o rodzinie Hauserów

Numer 4 magazynu Orfeo poświęcony jest dynastii Hauserów. Znajdziemy w nim m.in. artykuł o Hermannie Hauserze III, Edmundzie Blöchingerze i Fritzu Oberze .Możesz przeczytać numer online lub znaleźć go w kolekcji Orfeo 1-5:

Czasopismo Orfeo 1-5