2007 José Ramírez „Centenario” nr 186 CD/CSAR

José Ramírez „Centenario” nr 186 z 2007 roku to gitara klasyczna z płytą wierzchnią z cedru oraz tyłem i bokami z palisandru CSA, pochodząca z Madrytu.

Z warsztatu Ramíreza w Madrycie

Przez ponad pół wieku warsztat José Ramíreza budował gitary dla niezliczonych profesjonalistów – od Segovii po Stinga, od Sabicasa po Cheta Atkinsa i od Christophera Parkeninga po Lee Ritenoura. Od 2000 roku warsztat jest w rękach Amalii Ramírez, piątego pokolenia rodziny, a ta gitara powstała w pierwszej dekadzie jej kierownictwa.

Model Ramíreza „Centenario”.

Nazwana na cześć stuletniej tradycji rodzinnej produkcji gitar, gitara Centenario wykorzystuje najlepsze materiały warsztatowe, układane przez lata: płyty wierzchnie są pierwszym wyborem spośród najwyższej klasy płyt rezonansowych, a palisander jest dobierany w ten sam sposób. W porównaniu z modelem 1a, gitara ma znacznie więcej detali – rzeźbioną nakładkę na pięcie, „bukiet palisandru” na końcu stożkowatego hebanu z tyłu gryfu, intarsję z bukszpanu na główce oraz niezwykle misterne inkrustacje w purflingu i rozecie. Chociaż warsztat deklaruje, że gitara ma te same wymiary i proporcje, co pozostałe modele 1a, z naszego doświadczenia wynika, że są to bez wątpienia najlepsze gitary wykonane w tym warsztacie.

Grywalność, dźwięk i stan

Brzmienie ma ogromną moc i piękno, a gitara jest cudownie łatwa w grze. Gęste, a zarazem czyste, brzmienie ma ciepły, nastrojowy charakter, który rozsławił nazwisko Ramírez. Ten egzemplarz ma lakierowane wykończenie, a zdjęcia dobrze oddają detale. Etykieta z 2007 roku nosi numer 186 i jest sygnowana przez Amalię Ramírez.

Aby poznać historię warsztatu, przeczytaj The Ramírez Family: Masters of the Guitar i The José Ramírez Dynasty ; jeśli interesują Cię ciekawostki, zobacz José Ramírez: myths and facts .

Warsztat José Ramíreza w Madrycie

Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.

Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia

Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.

Warsztat pod kierownictwem Amalii Ramírez

Pod kierownictwem Amalii Ramírez warsztat zachował klasyczną gitarę koncertową w sercu swojej oferty – „1a” (pierwsza klasa) w konstrukcji „Tradicional”, której kod modelu został ręcznie wypisany na etykiecie: C650 dla płyty wierzchniej z cedru z palisandrem indyjskim, „-A” dla płyty wierzchniej ze świerku (abeto), „-P” dla palisandru CSA (palosanto) i „-AP” dla obu, z F656 i F656-A dla flamenco z cedru i świerku. Wokół niej zbudowała szerszą rodzinę modeli: „Centenario” i „Elite”, wykonane z najcenniejszych gatunków drewna warsztatu; wznowione „SP” i „2a”; „Auditorio”, „Antigua” i „Guitarra del Tiempo”; serie rocznicowe, takie jak „125 Años” i „130 Años”; repliki historycznych gitar, od Manuela Ramíreza z 1912 r., na którym grał Segovia, po „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I z 1913 r.; oraz linie studyjne NE, R i FL. Gitary koncertowe noszą etykietę Calle de la Paz 8, podpisaną przez Amalię Ramírez swoim podpisem gwiazdy i ponumerowane kodem literowo-cyfrowym (Centenario i Elite mają własne numery), natomiast gitary studyjne mają pomarańczową etykietę „Guitarras de Estudio” „Diseñada, Revisada y Certificada por Ramírez” z czerwonym znaczkiem „Calidad Ramírez”.