2023 Jake Fuller "Purnell" SP/MP

Gitara klasyczna „Purnell” Jake’a Fullera z 2023 roku, z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tyłem i bokami z płomienistego klonu – z opcjonalnym kołkiem rezonansowym, który pozwala gitarzyście zmienić brzmienie.

W powyższych filmach sam Jake opowiada o tej gitarze, Mircea Gogoncea gra trzy „Balkan Miniatures” Dušana Bogdanovicia, a Renata Arlotti gra Preludium z Suity wiolonczelowej nr 2 Bacha i „Tonadillę” Castelnuovo-Tedesco.

Wykończenie z płomienistego klonu i palisandru honduraskiego

Materiały są wspaniałe: piękny świerkowy wierzch i zestaw z płomienistego klonu, z wiązaniami z honduraskiego palisandru, orzechowym fornirem na główce i mostku, lekką laminowaną podstrunnicą i rozpórkami zaprojektowanymi dla dodatkowej stabilności i mocniejszego basu.

Wyjmowany słupek dźwiękowy

Aby obniżyć wagę, zachowując jednocześnie potrzebną sztywność, Jake stosuje własne metody w tradycyjnej gitarze w stylu Torresa: laminowany fornir u podstawy zamiast masywnego bloku końcowego oraz cztery mocno zwężające się poprzeczne tylne belki podtrzymujące podłużną „pływającą” belkę. Opcjonalny kołek rezonansowy może znajdować się między tą pływającą belką a dolną belką harmoniczną w płycie wierzchniej. Jake zauważa, że kołek rezonansowy podnosi rezonans pudła rezonansowego o cały ton i wzmacnia średnie tony – z nim brzmienie jest jaśniejsze i bardziej odseparowane w muzyce kontrapunktycznej, a bez niego cieplejsze i bardziej romantyczne.

Dźwięk i grywalność

Brzmienie jest bogate w alikwoty, a jednocześnie czyste i zrównoważone; lekki korpus zapewnia ostry atak przypominający flamenco, po którym następuje bogate, soczyste brzmienie. Gryf jest bardzo wygodny – gitara idealna do każdej sali koncertowej i do nagrań.

Zdjęcia budowy tej gitary

Jake Fuller „Purnell”: angielski lutnik z Suffolk

Jake Fuller to angielski lutnik gitar klasycznych, który buduje gitary od końca lat 90. XX wieku, najpierw w warsztacie w Laxfield, a następnie w Reydon w hrabstwie Suffolk. Stolarstwo jest w jego rodzinie: jego dziadek z Kornwalii, Purnell, był kołodziejem, który wytwarzał wozy, taczki, bramy i meble, a który stracił nogę podczas I wojny światowej (zbudował nawet własną drewnianą nogę); niektóre z jego narzędzi i stół, który służy Jake'owi jako stół warsztatowy, wciąż znajdują się w warsztacie. Jake nigdy go nie spotkał i buduje pod nazwiskiem „Purnell” – swoim drugim imieniem – jako hołd. Jego ojciec, producent zabawek z Suffolk, dał mu pierwszą praktykę.

Trening z Davidem Rouse i hiszpańska tradycja

Jake, sam będąc gitarzystą, rozpoczął naukę gry na gitarze klasycznej w wieku 16 lat, a następnie uzyskał licencjat z technologii instrumentów muzycznych na London Guildhall University, gdzie studiował pod okiem Davida Rouse'a i Davida Whitemana. Jego głównymi inspiracjami są Antonio de Torres iHermann Hauser , a także pomysły Santosa Hernándeza i Masaru Kohno: tradycyjne, lekkie hiszpańskie gitary z kilkoma własnymi udoskonaleniami, często wykonane z drewna z historią – odzyskanego drewna, starych fortepianów, prezentów od znajomych twórców.