2009 José Ramírez „Centenario” nr 204 SP/CSAR

José Ramírez „Centenario” nr 204 z 2009 r. to gitara klasyczna z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru CSA. W powyższych filmach grają na niej Nemanja Bogunović i Jiji.

Zbudowany w warsztacie Calle de la Paz

Na instrumentach ze słynnego warsztatu José Ramíreza przez ostatnie półwiecze i dłużej grało wielu profesjonalistów – pomyślcie o Stingu i Segovii, Sabicasie i Checie Atkinsie, czy Lee Ritenourze i Christopherze Parkeningu . Od 2000 roku warsztat jest w rękach Amalii Ramírez, przedstawicielki piątego pokolenia rodziny, a ta gitara powstała w pierwszej dekadzie jej kierownictwa.

„Centenario”: Sto lat Ramíreza

„Centenario” oznacza 100 lat, a tutaj obchodzimy setną rocznicę produkcji gitar w rodzinie Ramírez. Gitara wykonana jest z najlepszych materiałów warsztatowych, zbieranych przez wiele, wiele lat – płyty wierzchnie to pierwsza kostka z najwyższej klasy pudła rezonansowego, podobnie jak tył i boki z palisandru. Przyjrzyj się uważnie, a dostrzeżesz dodatkowe zdobienia: misterne drewniane inkrustacje w rozecie i purflingach, bukszpan w główce, rzeźbiony zapiętek i zwężającą się linię hebanu z tyłu gryfu, zwieńczoną „bukietem palisandru” na główce. Klucze są firmy Rodgers. Na papierze to ta sama gitara, co pozostałe modele 1a; jednak z naszego doświadczenia wynika, że Centenario to bez wątpienia najlepsze gitary wykonane przez warsztat.

Dźwięk, etykieta i stan

Niezwykle łatwa w grze, ma ogromną moc i piękne brzmienie. Choć jest używana, jest w doskonałym stanie, z jedynie niewielkimi śladami użytkowania. Etykieta z datą 2009, numerem 204 i podpisem Amalii Ramírez.

Dwa filmy

W pierwszym powyższym filmie Nemanja Bogunović gra na tej gitarze utwór „La Violetera” José Padilli, a w drugim Jiji gra Sonatę K. 10 Scarlattiego.

Więcej informacji na temat warsztatu można znaleźć na naszym blogu: Rodzina Ramírez: Mistrzowie gitary , członkowie rodziny od Amalii Ramírez aż do José I oraz analiza mitów i faktów na temat tego legendarnego warsztatu .

Warsztat José Ramíreza w Madrycie

Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.

Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia

Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.

Warsztat pod kierownictwem Amalii Ramírez

Pod kierownictwem Amalii Ramírez warsztat zachował klasyczną gitarę koncertową w sercu swojej oferty – „1a” (pierwsza klasa) w konstrukcji „Tradicional”, której kod modelu został ręcznie wypisany na etykiecie: C650 dla płyty wierzchniej z cedru z palisandrem indyjskim, „-A” dla płyty wierzchniej ze świerku (abeto), „-P” dla palisandru CSA (palosanto) i „-AP” dla obu, z F656 i F656-A dla flamenco z cedru i świerku. Wokół niej zbudowała szerszą rodzinę modeli: „Centenario” i „Elite”, wykonane z najcenniejszych gatunków drewna warsztatu; wznowione „SP” i „2a”; „Auditorio”, „Antigua” i „Guitarra del Tiempo”; serie rocznicowe, takie jak „125 Años” i „130 Años”; repliki historycznych gitar, od Manuela Ramíreza z 1912 r., na którym grał Segovia, po „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I z 1913 r.; oraz linie studyjne NE, R i FL. Gitary koncertowe noszą etykietę Calle de la Paz 8, podpisaną przez Amalię Ramírez swoim podpisem gwiazdy i ponumerowane kodem literowo-cyfrowym (Centenario i Elite mają własne numery), natomiast gitary studyjne mają pomarańczową etykietę „Guitarras de Estudio” „Diseñada, Revisada y Certificada por Ramírez” z czerwonym znaczkiem „Calidad Ramírez”.