2010 John Weissenrieder "Simplicio" SP/SW

John Weissenrieder zbudował tę gitarę klasyczną „Simplicio” we Florencji w 2010 roku. Ma ona płytę rezonansową wykonaną ze świerku oraz tył i boki z drewna satynowego – drewna stosowanego w niektórych z najpiękniejszych gitar Simplicio.

Na powyższych filmach Alex Park gra na gitarze „Lágrima” i „Recuerdos de la Alhambra” Tárregi, a Capital gra „Perfume de Radamés” Guingi; jest też krótki film przedstawiający Johna przy pracy.

Satinwood, jak używał go Simplicio

Model Simplicio Johna to dzieło sztuki, od elegancko rzeźbionej główki po perfekcyjnie wykonane inkrustacje. Tył i boki z drewna satynowego – materiału stosowanego w niektórych z najlepszych gitar Simplicio – są piękne i dodają skupienia i klarowności podstawowym dźwiękom. Klucze Alessi.

Dźwięk i grywalność

Posiada potężny, głęboki bas i okrągłe, liryczne soprany w stylu Simplicio, z dużą mocą na każdy koncert. Wyprofilowany gryf i łatwa mechanika sprawiają, że jest bardzo poręczna.

Fundacja GSI

Ta gitara została sprzedana za pośrednictwem naszej organizacji charytatywnej non-profit, Fundacji GSI . Sprzedaż gitar za pośrednictwem Fundacji GSI służy zebraniu środków, które bezpośrednio wspierają edukację muzyczną w szkołach publicznych.

John Weissenrieder: Od mistrza kolarstwa do florenckiego producenta gitar

John Weissenrieder (1964–2017) był amerykańskim lutnikiem, który budował swoje gitary we Florencji we Włoszech. Urodzony w Pensylwanii, a później mieszkający w Boulder w stanie Kolorado, dorastał w otoczeniu stolarskim – jego ojciec był utalentowanym stolarzem amatorem, a dziadek, który wyemigrował ze Szwajcarii, był mechanikiem i stolarzem. Zaczął jeździć na rowerze szosowym w wieku 14 lat, był członkiem reprezentacji USA Juniorów i został zawodowym kolarzem górskim, przechodząc na emeryturę w 1996 roku w wieku 32 lat. Studiował również architekturę przez dwa lata i zbudował buzuki z George'em Diamesisem na greckiej wyspie Poros.

Praktyka u Andrei Tacchiego i jego hołdy dla Garcii, Simplicio i Boucheta

We wrześniu 1998 roku przybył do Florencji i rozpoczął współpracę z Andreą Tacchim , który został jego nauczycielem i przyjacielem. Razem studiowali kunszt wielkich lutników przeszłości – wizyta w muzeum muzyki w Barcelonie w 1999 roku ze Stefano Grondoną, kopie Simplicio, wyprawy w Alpy w celu zakupu drewna – a po kilku latach spędzonych w warsztacie Tacchiego, John otworzył swój własny we Florencji. Zasłynął przede wszystkim z gitar, które były hołdem dlaEnrique Garcíi , Francisco Simplicio , a przede wszystkimRoberta Boucheta : wierny duchem swoim modelom, a jednocześnie o własnym brzmieniu i wyglądzie. Zmarł w 2017 roku; przeczytaj wspomnienia Andrei Tacchiego o Johnie na naszym blogu.