2010 José Ramírez „1a C650-AP” No. X0-006 SP/CSAR

Gitara klasycznaJosé Ramíreza „1a C650-AP” z 2010 r. o numerze X0-006 ma płytę wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tył i boki z palisandru CSA – płyta wierzchnia wykonana ze świerku (abeto) Tradicional z palisandrem CSA (palosanto).

Ramírez z 2010 roku z Calle de la Paz

Warsztat Ramírez, w którym powstała ta gitara, przez ponad pół wieku dostarczał instrumenty niezliczonym profesjonalistom: Andrésowi Segovii i Sabicasowi, Christopherowi Parkeningowi i Chetowi Atkinsowi, Lee Ritenourowi, a nawet Stingowi. To gitara z czasów Amalia Ramírez , wykonana w warsztacie przy Calle de la Paz, którym kieruje od 2000 roku.

O „1a”

„1a” to skrót od „primera”: pierwsza klasa w serii Ramírez, najwyższa jakość wykonania, detali i doboru drewna. Gitara nawiązuje do klasycznego designu José Ramíreza III, ale ze standardową długością strun 650 mm i łagodnym kątem gryfu, dzięki czemu gra się na niej łatwiej niż na wielu wcześniejszych gitarach koncertowych Ramíreza. Rozeta i purflingi to klasyczne wzornictwo Ramíreza, absolutnie zachwycające. „AP” w kodzie oznacza płytę wierzchnią z abeto (świerka) oraz tył i boki z palosanto (palisandru CSA), a ten zestaw z palisandru jest szczególnie efektowny.

Grywalność i stan

Świerkowy top zapewnia czyste, dźwięczne wysokie tony na tle ciepłego basu Ramíreza. Montaż jest prosty, a gryf wygodny, dzięki czemu każdy może z łatwością grać na tej gitarze. Na etykiecie: Gwiazdorski podpis Amalia Ramírez , rok produkcji 2010 i numer X0-006.

Ciekawi Cię ta rodzina? Na naszym blogu znajdziesz artykuł „Rodzina Ramírez: Mistrzowie Gitary” , całą linię od Amalia Ramírez aż do José I oraz krótką weryfikację mitów i faktów na temat tego legendarnego warsztatu .

Warsztat José Ramíreza w Madrycie

Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.

Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia

Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.

Warsztat pod kierownictwem Amalia Ramírez

Pod kierownictwem Amalia Ramírez warsztat zachował klasyczną gitarę koncertową w sercu swojej oferty – „1a” (pierwsza klasa) w konstrukcji „Tradicional”, której kod modelu został ręcznie wypisany na etykiecie: C650 dla płyty wierzchniej z cedru z palisandrem indyjskim, „-A” dla płyty wierzchniej ze świerku (abeto), „-P” dla palisandru CSA (palosanto) i „-AP” dla obu, z F656 i F656-A dla flamenco z cedru i świerku. Wokół niej zbudowała szerszą rodzinę modeli: „Centenario” i „Elite”, wykonane z najcenniejszych gatunków drewna warsztatu; wznowione „SP” i „2a”; „Auditorio”, „Antigua” i „Guitarra del Tiempo”; serie rocznicowe, takie jak „125 Años” i „130 Años”; repliki historycznych gitar, od Manuela Ramíreza z 1912 r., na którym grał Segovia, po „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I z 1913 r.; oraz linie studyjne NE, R i FL. Gitary koncertowe noszą etykietę Calle de la Paz 8, podpisaną przez Amalia Ramírez swoim podpisem gwiazdy i ponumerowane kodem literowo-cyfrowym (Centenario i Elite mają własne numery), natomiast gitary studyjne mają pomarańczową etykietę „Guitarras de Estudio” „Diseñada, Revisada y Certificada por Ramírez” z czerwonym znaczkiem „Calidad Ramírez”.