2010 José Ramírez „1a C664” No. X0-014 CD/IN

Gitara klasycznaJosé Ramíreza „1a C664” z 2010 r. o numerze X0-014, z płytą wierzchnią z cedru oraz tyłem i bokami z palisandru indyjskiego – model Tradicional o długiej menzurze (664 mm, nakrętka 54 mm), nowa, stara.

Warsztaty Ramíreza w 2010 roku

Segovia, Sabicas, Christopher Parkening , Chet Atkins, Lee Ritenour, Sting – lista profesjonalistów, którzy grali na instrumentach z warsztatu José Ramíreza przez ponad pół wieku, jest praktycznie nieskończona. Warsztat przeniósł się na Calle de la Paz 8 w 1995 roku, a w 2000 roku Amalia Ramírez przejęła go od swojego brata José IV; ta gitara powstała tam ponad dziesięć lat po jej śmierci.

Model C664 w skali Long-Scale

Pierwsza klasa – „primera” lub „1a” – to oznaczenie standardowej gitary koncertowej Ramírez, oznaczające najwyższą jakość wykonania, precyzję wykonania i dobór drewna. Większość gitar Tradicionale ma standardową długość strun 650 mm; ta została zbudowana z dłuższą menzurą 664 mm, jak we wcześniejszych gitarach koncertowych Ramírez, z szerszym siodełkiem o szerokości 54 mm – „C664 Tradicional” na etykiecie. Kiedy te gitary się pojawiły, z wielką radością stwierdziliśmy, że należą do najlepszych nowych gitar Ramírez, jakie widzieliśmy od wielu lat, a nowa rozeta i purfling są absolutnie oszałamiające.

Grywalność i stan

Gęste, a zarazem czyste brzmienie ma ciepły, nastrojowy charakter, który rozsławił markę Ramírez. Dzięki dłuższej menzurze gitara ma nieco więcej napięcia i mocy niż modele 650 mm. Kiedy do nas trafiła, była to zupełnie nowa gitara ze starych zapasów, w zestawie znajdował się twardy futerał. Na etykiecie z datą 2010 i podpisem Amalia Ramírez widnieje numer X0-014, a obok klasy ręcznie napisano kod modelu „C664 Tradicional”.

Więcej informacji na temat warsztatu można znaleźć na naszym blogu: Rodzina Ramírez: Mistrzowie gitary , członkowie rodziny od Amalia Ramírez aż do José I oraz analiza mitów i faktów na temat tego legendarnego warsztatu .

Warsztat José Ramíreza w Madrycie

Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.

Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia

Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.

Warsztat pod kierownictwem Amalia Ramírez

Pod kierownictwem Amalia Ramírez warsztat zachował klasyczną gitarę koncertową w sercu swojej oferty – „1a” (pierwsza klasa) w konstrukcji „Tradicional”, której kod modelu został ręcznie wypisany na etykiecie: C650 dla płyty wierzchniej z cedru z palisandrem indyjskim, „-A” dla płyty wierzchniej ze świerku (abeto), „-P” dla palisandru CSA (palosanto) i „-AP” dla obu, z F656 i F656-A dla flamenco z cedru i świerku. Wokół niej zbudowała szerszą rodzinę modeli: „Centenario” i „Elite”, wykonane z najcenniejszych gatunków drewna warsztatu; wznowione „SP” i „2a”; „Auditorio”, „Antigua” i „Guitarra del Tiempo”; serie rocznicowe, takie jak „125 Años” i „130 Años”; repliki historycznych gitar, od Manuela Ramíreza z 1912 r., na którym grał Segovia, po „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I z 1913 r.; oraz linie studyjne NE, R i FL. Gitary koncertowe noszą etykietę Calle de la Paz 8, podpisaną przez Amalia Ramírez swoim podpisem gwiazdy i ponumerowane kodem literowo-cyfrowym (Centenario i Elite mają własne numery), natomiast gitary studyjne mają pomarańczową etykietę „Guitarras de Estudio” „Diseñada, Revisada y Certificada por Ramírez” z czerwonym znaczkiem „Calidad Ramírez”.