2010 José Ramírez „3NAE” SP/IN

Gitara klasycznaJosé Ramíreza „3NAE” z 2010 r. ma płytę wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tył i boki z palisandru indyjskiego – jest następcą popularnego modelu „AE” z serii NE, wykonanego w całości z litego drewna.

Ramírez z 2010 roku z Calle de la Paz

Warsztat Ramírez, w którym powstała ta gitara, przez ponad pół wieku dostarczał instrumenty niezliczonym profesjonalistom: Andrésowi Segovii i Sabicasowi, Christopherowi Parkeningowi i Chetowi Atkinsowi, Lee Ritenourowi, a nawet Stingowi. Od 2000 roku warsztat jest w rękach Amalia Ramírez , przedstawicielki piątego pokolenia rodziny, a ta gitara powstała w drugiej dekadzie jej kierownictwa.

Linia NE

Linia NE to nowa i ulepszona linia „E”, zaprojektowana przez José Ramíreza III w 1986 roku. Amalia Ramírez stworzyła ją w 2008 roku, aktualizując wzory rozet, purflingów i bloków łączących z linii E, jednocześnie pozostając wierną oryginalnym projektom swojego ojca w podstawowej konstrukcji. Nieco lżejsze niż modele koncertowe, gitary te charakteryzują się tym samym pięknym, bogatym brzmieniem, typowym dla gitar José Ramíreza. 3NAE to wersja popularnego modelu „AE” z linii NE, zmodernizowana pod kątem estetyki i wykonana w całości z litego drewna. Jest łatwa w grze i ma słynne brzmienie Ramíreza, którego pragnie tak wielu gitarzystów.

Etykieta i etui

W zestawie znajduje się nowy twardy futerał HumiCase Protege. Wewnątrz znajduje się pomarańczowa etykieta „Guitarras de Estudio” 3NAE z 2010 roku z czerwonym stemplem „Calidad Ramírez”.

Więcej informacji na temat warsztatu można znaleźć na naszym blogu: Rodzina Ramírez: Mistrzowie gitary , członkowie rodziny od Amalia Ramírez aż do José I oraz analiza mitów i faktów na temat tego legendarnego warsztatu .

Warsztat José Ramíreza w Madrycie

Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.

Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia

Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.

Warsztat pod kierownictwem Amalia Ramírez

Pod kierownictwem Amalia Ramírez warsztat zachował klasyczną gitarę koncertową w sercu swojej oferty – „1a” (pierwsza klasa) w konstrukcji „Tradicional”, której kod modelu został ręcznie wypisany na etykiecie: C650 dla płyty wierzchniej z cedru z palisandrem indyjskim, „-A” dla płyty wierzchniej ze świerku (abeto), „-P” dla palisandru CSA (palosanto) i „-AP” dla obu, z F656 i F656-A dla flamenco z cedru i świerku. Wokół niej zbudowała szerszą rodzinę modeli: „Centenario” i „Elite”, wykonane z najcenniejszych gatunków drewna warsztatu; wznowione „SP” i „2a”; „Auditorio”, „Antigua” i „Guitarra del Tiempo”; serie rocznicowe, takie jak „125 Años” i „130 Años”; repliki historycznych gitar, od Manuela Ramíreza z 1912 r., na którym grał Segovia, po „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I z 1913 r.; oraz linie studyjne NE, R i FL. Gitary koncertowe noszą etykietę Calle de la Paz 8, podpisaną przez Amalia Ramírez swoim podpisem gwiazdy i ponumerowane kodem literowo-cyfrowym (Centenario i Elite mają własne numery), natomiast gitary studyjne mają pomarańczową etykietę „Guitarras de Estudio” „Diseñada, Revisada y Certificada por Ramírez” z czerwonym znaczkiem „Calidad Ramírez”.