2011 John Weissenrieder "Bouchet" SP/CSAR

Klasyczna gitara „Bouchet” z 2011 r. zaprojektowana przez Johna Weissenriedera , z płytą wierzchnią ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru CSA, wykonana w jego własnym warsztacie we Florencji – konstrukcyjna kopia gitary Bouchet No. 127 z 1969 r., z detalami pochodzącymi z gitary Bouchet z 1950 r.

W powyższym filmie Joseaugusto Mejía gra na tej gitarze utwór Erika Satiego „Gnossienne No. 1”. Jest też krótki film przedstawiający Johna przy pracy.

Bouchet z 1969 roku z rozetą z 1950 roku

To niezwykle wierna kopia gitaryRoberta Boucheta nr 127 z 1969 roku, jednego z największych arcydzieł lutnictwa, z niektórymi detalami – w tym rozetą – zaczerpniętymi z Boucheta z 1950 roku. Materiały są najwyższej jakości, z kluczami Alessi.

Dźwięk i grywalność

Jak autentyczny Bouchet, ma pozornie nieskończony sustain i kremowe, ciepłe, a zarazem skupione brzmienie, bardzo dobrze zbalansowane i wystarczająco głośne na każdy koncert. Gryf jest elegancki, a akcja łatwa.

John Weissenrieder: Od mistrza kolarstwa do florenckiego producenta gitar

John Weissenrieder (1964–2017) był amerykańskim lutnikiem, który budował swoje gitary we Florencji we Włoszech. Urodzony w Pensylwanii, a później mieszkający w Boulder w stanie Kolorado, dorastał w otoczeniu stolarskim – jego ojciec był utalentowanym stolarzem amatorem, a dziadek, który wyemigrował ze Szwajcarii, był mechanikiem i stolarzem. Zaczął jeździć na rowerze szosowym w wieku 14 lat, był członkiem reprezentacji USA Juniorów i został zawodowym kolarzem górskim, przechodząc na emeryturę w 1996 roku w wieku 32 lat. Studiował również architekturę przez dwa lata i zbudował buzuki z George'em Diamesisem na greckiej wyspie Poros.

Praktyka u Andrei Tacchiego i jego hołdy dla Garcii, Simplicio i Boucheta

We wrześniu 1998 roku przybył do Florencji i rozpoczął współpracę z Andreą Tacchim , który został jego nauczycielem i przyjacielem. Razem studiowali kunszt wielkich lutników przeszłości – wizyta w muzeum muzyki w Barcelonie w 1999 roku ze Stefano Grondoną, kopie Simplicio, wyprawy w Alpy w celu zakupu drewna – a po kilku latach spędzonych w warsztacie Tacchiego, John otworzył swój własny we Florencji. Zasłynął przede wszystkim z gitar, które były hołdem dlaEnrique Garcíi , Francisco Simplicio , a przede wszystkimRoberta Boucheta : wierny duchem swoim modelom, a jednocześnie o własnym brzmieniu i wyglądzie. Zmarł w 2017 roku; przeczytaj wspomnienia Andrei Tacchiego o Johnie na naszym blogu.