Guitar Salon International
+1 (310) 586.1100 | +1 (877) 771.4321
Muzeum
Gitary klasyczne
Gitary klasyczne
Gitary Flamenco
Gitary Flamenco
Kolekcja Cleveland
Kolekcja Cleveland
Lutnicy
Lutnicy
Twój koszyk

Twój koszyk jest pusty!

Sub-Total: $0.00
Total: $0.00
Edytuj koszyk
Wymeldować się
Museum

2011 José Ramírez „1a C650-A” No. X1-019 SP/IN

Rok 2011
Płyta wierzchnia Spruce
Tył i boki Indian Rosewood
Menzura 650 mm
Szerokość siodełka 52 mm
Wykończenie Lacquer
Kraj Spain
Luthier Amalia Ramírez

This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.

Wyślij zapytanie
See more from Amalia Ramírez

Opis

Gitara klasycznaJosé Ramíreza „1a C650-A” z 2011 r. o numerze X1-019. Posiada płytę wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tył i boki z palisandru indyjskiego – model C650 Tradicional ze świerkową płytą wierzchnią (abeto).

Z warsztatu Ramíreza w Madrycie

Przez ponad pół wieku warsztat José Ramíreza budował gitary dla niezliczonych profesjonalistów – od Segovii po Stinga, Sabicasa po Cheta Atkinsa, od Christophera Parkeninga po Lee Ritenoura. W momencie powstania tej gitary Amalia Ramírez kierowała warsztatem już od dziesięciu lat – w 2000 roku zastąpiła swojego brata José Ramíreza IV i kontroluje każdą gitarę w trakcie i po jej powstaniu.

C650 Tradicional

Prawdopodobnie jedna z najczęściej granych i najbardziej znanych hiszpańskich gitar w historii, Ramírez „1a” wciąż zachwyca gitarzystów jako instrument o wyjątkowym brzmieniu, niezależnie od standardów. Zbudowana według klasycznego, koncertowego designu Ramíreza ze standardową menzurą 650 mm – stąd kod C650 – łączy tradycyjne brzmienie z wygodnym kątem gryfu. Dbałość o szczegóły, jakość wykonania i brzmienie czynią ten instrument instrumentem najwyższej klasy. Litera „A” w kodzie oznacza abeto – świerk.

Dźwięk i stan

Gitara jest bardzo łatwa w grze, z pięknym gryfem i łatwą mechaniką. Brzmienie jest gęste, a zarazem czyste, z tym niezbędnym ciepłym, tajemniczym i nastrojowym charakterem, który przyniósł sławę Ramírezowi. Instrument sygnowany przez Amalia Ramírez , z etykietą podającą rok produkcji 2011 i numer X1-019 – obok znajduje się kod modelu „C650-A”.

Aby dowiedzieć się więcej o rodzinie i jej warsztacie, przeczytaj książkę Rodzina Ramírez: Mistrzowie gitary , historię rodziny od Amalia Ramírez do José I , a także mity i fakty dotyczące tego legendarnego warsztatu .

Tło

Warsztat José Ramíreza w Madrycie

Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.

Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia

Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.

Warsztat pod kierownictwem Amalia Ramírez

Pod kierownictwem Amalia Ramírez warsztat zachował klasyczną gitarę koncertową w sercu swojej oferty – „1a” (pierwsza klasa) w konstrukcji „Tradicional”, której kod modelu został ręcznie wypisany na etykiecie: C650 dla płyty wierzchniej z cedru z palisandrem indyjskim, „-A” dla płyty wierzchniej ze świerku (abeto), „-P” dla palisandru CSA (palosanto) i „-AP” dla obu, z F656 i F656-A dla flamenco z cedru i świerku. Wokół niej zbudowała szerszą rodzinę modeli: „Centenario” i „Elite”, wykonane z najcenniejszych gatunków drewna warsztatu; wznowione „SP” i „2a”; „Auditorio”, „Antigua” i „Guitarra del Tiempo”; serie rocznicowe, takie jak „125 Años” i „130 Años”; repliki historycznych gitar, od Manuela Ramíreza z 1912 r., na którym grał Segovia, po „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I z 1913 r.; oraz linie studyjne NE, R i FL. Gitary koncertowe noszą etykietę Calle de la Paz 8, podpisaną przez Amalia Ramírez swoim podpisem gwiazdy i ponumerowane kodem literowo-cyfrowym (Centenario i Elite mają własne numery), natomiast gitary studyjne mają pomarańczową etykietę „Guitarras de Estudio” „Diseñada, Revisada y Certificada por Ramírez” z czerwonym znaczkiem „Calidad Ramírez”.

Guitars by Amalia Ramírez