2011 José Ramírez „1aF 656-A” No. X1-021 SP/CY

Gitara flamencoJosé Ramírez „1aF 656-A” nr X1-021 z 2011 r. z płytą wierzchnią z litego świerku oraz bokami i tyłem z cyprysu – świerkowy wierzch (abeto) w kolorze białym, menzura 656 mm.

Warsztaty Ramíreza w 2011 roku

Od ponad pięćdziesięciu lat gitary z warsztatu José Ramíreza znajdują się w rękach niezliczonych profesjonalistów, od Segovii po Stinga, od Sabicasa po Cheta Atkinsa i od Christophera Parkeninga po Lee Ritenoura. Warsztat przeniósł się na Calle de la Paz 8 w 1995 roku, a w 2000 roku Amalia Ramírez przejęła go od swojego brata José IV; ta gitara powstała tam ponad dziesięć lat po jej śmierci.

Koncert flamenco

Model 1aF to najlepszy model flamenco z warsztatu, doskonale sprawdzający się zarówno na scenie koncertowej, jak i w tradycyjnym akompaniamencie flamenco z tancerzami i instrumentami perkusyjnymi. Bardzo żywy, o doskonałej grywalności i głośności, charakteryzuje się autentycznym hiszpańskim brzmieniem z dużą dynamiką, co czyni go jednym z naszych ulubionych wyborów dla poważnych muzyków flamenco. Model F656-A to wersja z świerkową płytą wierzchnią („A” jak abeto) instrumentu flamenco z warsztatu o menzurze 656 mm.

Grywalność i stan

W zestawie znajduje się twardy futerał. Skala wynosi 656 mm, a nakrętka 52 mm. Na etykiecie widnieje numer X1-021, datowany na 2011 rok i podpisany przez Amalia Ramírez , a obok klasy ręcznie napisano kod modelu „F656-A”.

Aby dowiedzieć się więcej o rodzinie i jej warsztacie, przeczytaj książkę Rodzina Ramírez: Mistrzowie gitary , historię rodziny od Amalia Ramírez do José I , a także mity i fakty dotyczące tego legendarnego warsztatu .

Warsztat José Ramíreza w Madrycie

Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.

Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia

Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.

Warsztat pod kierownictwem Amalia Ramírez

Pod kierownictwem Amalia Ramírez warsztat zachował klasyczną gitarę koncertową w sercu swojej oferty – „1a” (pierwsza klasa) w konstrukcji „Tradicional”, której kod modelu został ręcznie wypisany na etykiecie: C650 dla płyty wierzchniej z cedru z palisandrem indyjskim, „-A” dla płyty wierzchniej ze świerku (abeto), „-P” dla palisandru CSA (palosanto) i „-AP” dla obu, z F656 i F656-A dla flamenco z cedru i świerku. Wokół niej zbudowała szerszą rodzinę modeli: „Centenario” i „Elite”, wykonane z najcenniejszych gatunków drewna warsztatu; wznowione „SP” i „2a”; „Auditorio”, „Antigua” i „Guitarra del Tiempo”; serie rocznicowe, takie jak „125 Años” i „130 Años”; repliki historycznych gitar, od Manuela Ramíreza z 1912 r., na którym grał Segovia, po „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I z 1913 r.; oraz linie studyjne NE, R i FL. Gitary koncertowe noszą etykietę Calle de la Paz 8, podpisaną przez Amalia Ramírez swoim podpisem gwiazdy i ponumerowane kodem literowo-cyfrowym (Centenario i Elite mają własne numery), natomiast gitary studyjne mają pomarańczową etykietę „Guitarras de Estudio” „Diseñada, Revisada y Certificada por Ramírez” z czerwonym znaczkiem „Calidad Ramírez”.