2012 John Weissenrieder "1950 Bouchet" SP/CSAR

Gitara klasyczna „1950 Bouchet” Johna Weissenriedera z 2012 r. z płytą wierzchnią ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru CSA, wykonana we Florencji – inspirowana gitarą Roberta Boucheta z 1950 r., którą John miał okazję obejrzeć podczas jej budowy.

Zbudowany obok oryginalnego Bouchet z 1950 r.

Strukturalnie niezwykle wierna kopiaBoucheta z lat 60., ta gitara nabrała nowego znaczenia, gdy John miał okazję obejrzeć – i być może przeprowadzić prace renowacyjne – Boucheta z 1950 roku (zobacz zdjęcie Johna z oryginałem i tą gitarą). Był tak zachwycony stonowaną elegancją rozety, że pożyczył ją do tej gitary.

Dźwięk i grywalność

Materiały są bardzo wysokiej jakości, z kluczami Alessi. Zgodnie z duchem Boucheta, brzmienie charakteryzuje się pozornie nieskończonym sustainem i kremowym, ciepłym, a jednocześnie skupionym tonem, dobrze zbalansowanym i wystarczająco mocnym, by zabrzmieć w każdej sali koncertowej, z eleganckim, lekkim gryfem.

John Weissenrieder: Od mistrza kolarstwa do florenckiego producenta gitar

John Weissenrieder (1964–2017) był amerykańskim lutnikiem, który budował swoje gitary we Florencji we Włoszech. Urodzony w Pensylwanii, a później mieszkający w Boulder w stanie Kolorado, dorastał w otoczeniu stolarskim – jego ojciec był utalentowanym stolarzem amatorem, a dziadek, który wyemigrował ze Szwajcarii, był mechanikiem i stolarzem. Zaczął jeździć na rowerze szosowym w wieku 14 lat, był członkiem reprezentacji USA Juniorów i został zawodowym kolarzem górskim, przechodząc na emeryturę w 1996 roku w wieku 32 lat. Studiował również architekturę przez dwa lata i zbudował buzuki z George'em Diamesisem na greckiej wyspie Poros.

Praktyka u Andrei Tacchiego i jego hołdy dla Garcii, Simplicio i Boucheta

We wrześniu 1998 roku przybył do Florencji i rozpoczął współpracę z Andreą Tacchim , który został jego nauczycielem i przyjacielem. Razem studiowali kunszt wielkich lutników przeszłości – wizyta w muzeum muzyki w Barcelonie w 1999 roku ze Stefano Grondoną, kopie Simplicio, wyprawy w Alpy w celu zakupu drewna – a po kilku latach spędzonych w warsztacie Tacchiego, John otworzył swój własny we Florencji. Zasłynął przede wszystkim z gitar, które były hołdem dlaEnrique Garcíi , Francisco Simplicio , a przede wszystkimRoberta Boucheta : wierny duchem swoim modelom, a jednocześnie o własnym brzmieniu i wyglądzie. Zmarł w 2017 roku; przeczytaj wspomnienia Andrei Tacchiego o Johnie na naszym blogu.