2012 José Ramírez „1aF 656-A” No. X1-035 SP/CY

Gitara flamencoJosé Ramírez „1aF 656-A” nr X1-035 z 2012 r. z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz bokami i tyłem z cyprysu. Posiada piękny gryf i łatwą akcję.

José Ramírez z Madrytu z 2012 roku

Niezliczeni profesjonaliści grali na instrumentach ze słynnego warsztatu José Ramíreza przez ostatnie półwiecze i dłużej – pomyślcie o Stingu i Segovii, Sabicasie i Checie Atkinsie, czy Lee Ritenourze i Christopherze Parkeningu . To gitara z czasów Amalia Ramírez , wykonana w warsztacie przy Calle de la Paz, którym kieruje od 2000 roku.

O „1aF”

Jako topowy model flamenco Ramíreza, jest on stworzony zarówno do występów na scenie, jak i do tradycyjnego grania z tancerzami i perkusistami. Żywiołowy, głośny i łatwy w grze, ma autentyczny hiszpański pazur, który czyni go jednym z naszych ulubionych instrumentów dla poważnych gitarzystów flamenco. Kod fabryczny F656-A oznacza flamenco z płytą wierzchnią z drewna świerkowego (abeto) i menzurą 656 mm.

Grywalność i stan

Gitara ma piękny gryf i łatwą mechanikę, a jej brzmienie jest gęste, a zarazem czyste, z tym niezbędnym ciepłym, tajemniczym i nastrojowym charakterem, który przyniósł sławę Ramírez. Na etykiecie: sygnatura Amalia Ramírez , rok produkcji 2012 i numer X1-035 oraz kod modelu „F656-A” napisany ręcznie obok klasy.

Ciekawi Cię ta rodzina? Na naszym blogu znajdziesz artykuł „Rodzina Ramírez: Mistrzowie Gitary” , całą linię od Amalia Ramírez aż do José I oraz krótką weryfikację mitów i faktów na temat tego legendarnego warsztatu .

Warsztat José Ramíreza w Madrycie

Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.

Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia

Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.

Warsztat pod kierownictwem Amalia Ramírez

Pod kierownictwem Amalia Ramírez warsztat zachował klasyczną gitarę koncertową w sercu swojej oferty – „1a” (pierwsza klasa) w konstrukcji „Tradicional”, której kod modelu został ręcznie wypisany na etykiecie: C650 dla płyty wierzchniej z cedru z palisandrem indyjskim, „-A” dla płyty wierzchniej ze świerku (abeto), „-P” dla palisandru CSA (palosanto) i „-AP” dla obu, z F656 i F656-A dla flamenco z cedru i świerku. Wokół niej zbudowała szerszą rodzinę modeli: „Centenario” i „Elite”, wykonane z najcenniejszych gatunków drewna warsztatu; wznowione „SP” i „2a”; „Auditorio”, „Antigua” i „Guitarra del Tiempo”; serie rocznicowe, takie jak „125 Años” i „130 Años”; repliki historycznych gitar, od Manuela Ramíreza z 1912 r., na którym grał Segovia, po „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I z 1913 r.; oraz linie studyjne NE, R i FL. Gitary koncertowe noszą etykietę Calle de la Paz 8, podpisaną przez Amalia Ramírez swoim podpisem gwiazdy i ponumerowane kodem literowo-cyfrowym (Centenario i Elite mają własne numery), natomiast gitary studyjne mają pomarańczową etykietę „Guitarras de Estudio” „Diseñada, Revisada y Certificada por Ramírez” z czerwonym znaczkiem „Calidad Ramírez”.