2017 José Ramírez „1aF 656-A” No. X6-016 SP/CY

Gitara flamencoJosé Ramírez „1aF 656-A” nr X6-016 z 2017 r. ma płytę wierzchnią z świerku oraz tył i boki z cyprysu, a także piękny gryf i łatwą akcję.

Ramírez 2017 z Calle de la Paz

Warsztat Ramíreza, w którym powstała ta gitara, przez ponad pół wieku dostarczał instrumenty niezliczonym profesjonalistom: Andrésowi Segovii i Sabicasowi, Christopherowi Parkeningowi i Chetowi Atkinsowi, Lee Ritenourowi, a nawet Stingowi. Warsztat przeniósł się na Calle de la Paz 8 w 1995 roku; pięć lat później Amalia Ramírez przejęła go od brata José IV i kieruje nim do dziś.

Koncert flamenco

To topowy model flamenco Ramíreza, odpowiedni zarówno do występów na scenie koncertowej, jak i do tradycyjnego flamenco z tancerzami i perkusistami. To bardzo żywy instrument o doskonałej grywalności i głośności, a także autentycznym hiszpańskim brzmieniu z dużą dawką pazura – jeden z naszych ulubionych wyborów dla gitarzystów flamenco. F656-A to wersja flamenco o menzurze 656 mm z świerkowym wierzchem („A” jak abeto) z warsztatu.

Dźwięk i stan

Dzięki pięknemu gryfowi i łatwej akcji gra się na niej z przyjemnością, a brzmienie jest gęste, a zarazem czyste, z tym nieodłącznym ciepłym, tajemniczym i nastrojowym charakterem, który przyniósł sławę Ramírezowi. W zestawie znajduje się twardy futerał. Na etykiecie, datowanej na 2017 rok i podpisanej przez Amalia Ramírez , widnieje numer X6-016, a obok oznaczenia modelu ręcznie widnieje kod „F656-A”.

Aby poznać historię warsztatu, przeczytaj The Ramírez Family: Masters of the Guitar i The José Ramírez Dynasty ; jeśli interesują Cię ciekawostki, zobacz José Ramírez: myths and facts .

Warsztat José Ramíreza w Madrycie

Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.

Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia

Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.

Warsztat pod kierownictwem Amalia Ramírez

Pod kierownictwem Amalia Ramírez warsztat zachował klasyczną gitarę koncertową w sercu swojej oferty – „1a” (pierwsza klasa) w konstrukcji „Tradicional”, której kod modelu został ręcznie wypisany na etykiecie: C650 dla płyty wierzchniej z cedru z palisandrem indyjskim, „-A” dla płyty wierzchniej ze świerku (abeto), „-P” dla palisandru CSA (palosanto) i „-AP” dla obu, z F656 i F656-A dla flamenco z cedru i świerku. Wokół niej zbudowała szerszą rodzinę modeli: „Centenario” i „Elite”, wykonane z najcenniejszych gatunków drewna warsztatu; wznowione „SP” i „2a”; „Auditorio”, „Antigua” i „Guitarra del Tiempo”; serie rocznicowe, takie jak „125 Años” i „130 Años”; repliki historycznych gitar, od Manuela Ramíreza z 1912 r., na którym grał Segovia, po „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I z 1913 r.; oraz linie studyjne NE, R i FL. Gitary koncertowe noszą etykietę Calle de la Paz 8, podpisaną przez Amalia Ramírez swoim podpisem gwiazdy i ponumerowane kodem literowo-cyfrowym (Centenario i Elite mają własne numery), natomiast gitary studyjne mają pomarańczową etykietę „Guitarras de Estudio” „Diseñada, Revisada y Certificada por Ramírez” z czerwonym znaczkiem „Calidad Ramírez”.