2018 José Ramírez „1a Antigua” No. X8-017 SP/IN

Gitara klasycznaJosé Ramíreza „1a Antigua” nr X8-017 z 2018 r. ma płytę wierzchnią ze świerku oraz tył i boki z palisandru indyjskiego, polerowane na francusko; w powyższym filmie Judicaël Perroy gra na gitarze Barrios na gitarze Antigua.

Warsztaty Ramíreza w 2018 roku

Segovia, Sabicas, Christopher Parkening , Chet Atkins, Lee Ritenour, Sting – lista profesjonalistów, którzy grali na instrumentach z warsztatu José Ramíreza przez ponad pół wieku, jest praktycznie nieskończona. Amalia Ramírez przejęła stery po swoim bracie José Ramírezie IV w 2000 roku i nadal kontroluje każdą gitarę w trakcie i po jej wyprodukowaniu – w tym tę.

Ramírez ze Starego Świata

Jak mówi Amalia Ramírez , gitarę „Antigua” („antyczną”) stworzono, ponieważ muzycy prosili o gitarę bliższą gitarom Ramíreza z początku XX wieku: nieco mniejszą plantillę i luźny, staroświecki charakter – ale o współczesnej mocy i projekcji dźwięku.

Brzmienie, grywalność i etykieta

Urocza w grze, liryczna i responsywna, charakteryzuje się czystą estetyką i wykończeniem w stylu francuskiego polerowania. W zestawie znajduje się spersonalizowany futerał Ramírez BAM. Etykieta (Calle de la Paz 8) jest podpisana przez Amalia Ramírez , datowana na 2018 rok i numerowana X8-017 – z kodem modelu „Antigua” umieszczonym obok.

Dwa filmy

Judicaël Perroy gra „Choro de Saudade” Barriosa na José Ramírezie Antigua w pierwszym filmie powyżej; w drugiej Amalia Ramírez opowiada o dziedzictwie Ramíreza.

Ciekawi Cię ta rodzina? Na naszym blogu znajdziesz artykuł „Rodzina Ramírez: Mistrzowie Gitary” , całą linię od Amalia Ramírez aż do José I oraz krótką weryfikację mitów i faktów na temat tego legendarnego warsztatu .

Warsztat José Ramíreza w Madrycie

Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.

Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia

Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.

Warsztat pod kierownictwem Amalia Ramírez

Pod kierownictwem Amalia Ramírez warsztat zachował klasyczną gitarę koncertową w sercu swojej oferty – „1a” (pierwsza klasa) w konstrukcji „Tradicional”, której kod modelu został ręcznie wypisany na etykiecie: C650 dla płyty wierzchniej z cedru z palisandrem indyjskim, „-A” dla płyty wierzchniej ze świerku (abeto), „-P” dla palisandru CSA (palosanto) i „-AP” dla obu, z F656 i F656-A dla flamenco z cedru i świerku. Wokół niej zbudowała szerszą rodzinę modeli: „Centenario” i „Elite”, wykonane z najcenniejszych gatunków drewna warsztatu; wznowione „SP” i „2a”; „Auditorio”, „Antigua” i „Guitarra del Tiempo”; serie rocznicowe, takie jak „125 Años” i „130 Años”; repliki historycznych gitar, od Manuela Ramíreza z 1912 r., na którym grał Segovia, po „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I z 1913 r.; oraz linie studyjne NE, R i FL. Gitary koncertowe noszą etykietę Calle de la Paz 8, podpisaną przez Amalia Ramírez swoim podpisem gwiazdy i ponumerowane kodem literowo-cyfrowym (Centenario i Elite mają własne numery), natomiast gitary studyjne mają pomarańczową etykietę „Guitarras de Estudio” „Diseñada, Revisada y Certificada por Ramírez” z czerwonym znaczkiem „Calidad Ramírez”.