2018 José Ramírez „Tablao” z kołkami nr X8-018 SP/IN

Gitara flamenco „Tablao” nr X8-018José Ramíreza z 2018 r. z płytą wierzchnią ze świerku oraz bokami i tyłem z palisandru indyjskiego, polerowana na kolor francuski; Jennifer Kim i Twanguero grają na niej w powyższych filmach.

Z warsztatu Ramíreza w Madrycie

Przez ponad pół wieku warsztat José Ramíreza budował gitary dla niezliczonych profesjonalistów – od Segovii po Stinga, Sabicasa po Cheta Atkinsa, od Christophera Parkeninga po Lee Ritenoura. Amalia Ramírez , przedstawicielka piątego pokolenia rodziny, kieruje warsztatem od 2000 roku i kontroluje każdą gitarę w trakcie i po zakończeniu budowy.

Wznowienie książki José Ramíreza I

„Tablao” to reedycja „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I, wykonana na podstawie szablonu z 1913 roku. Szczegóły konstrukcji zostały nieznacznie dostosowane do aktualnych preferencji, a dekoracje subtelnie zmodyfikowane, zawsze wiernie nawiązujące do okresu, w którym powstał oryginał. Instrument jest wykonany w wersji flamenco – podobnie jak ten – oraz w wersji klasycznej.

Dźwięk, kołki i etykieta

Płaska obudowa i dodatkowa szerokość w obu korpusach nadają temu palisandrowemu flamenco antyczny charakter brzmienia; gra się na nim uroczo, a moc jest wystarczająca, by zagrać na nim koncertowo. Detale są piękne i gustowne, kołki to kołki planetarne „obrabiane maszynowo” o tradycyjnym wyglądzie, a płytka zaczepowa jest z przezroczystego plastiku (drewno jest alternatywą). Wykończenie jest polerowane na wysoki połysk. Etykieta – „Reedición de la 'Guitarra de Tablao' (1913) de José Ramírez I” – nosi datę 2018, numer X8-018 i jest podpisana przez Amalia Ramírez .

Pięć filmów

Jennifer Kim gra „Scherzo-Vals” Llobeta na instrumencie „Tablao” José Ramíreza, a Twanguero gra jego „Green Eyed Girl” i „Spanish Rag” na instrumencie „Tablao” z 2018 roku; w dwóch pozostałych klipach Amalia Ramírez prezentuje instrument Guitarra de Tablao i opowiada o spuściźnie Ramíreza.

Aby poznać historię warsztatu, przeczytaj The Ramírez Family: Masters of the Guitar i The José Ramírez Dynasty ; jeśli interesują Cię ciekawostki, zobacz José Ramírez: myths and facts .

Warsztat José Ramíreza w Madrycie

Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.

Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia

Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.

Warsztat pod kierownictwem Amalia Ramírez

Pod kierownictwem Amalia Ramírez warsztat zachował klasyczną gitarę koncertową w sercu swojej oferty – „1a” (pierwsza klasa) w konstrukcji „Tradicional”, której kod modelu został ręcznie wypisany na etykiecie: C650 dla płyty wierzchniej z cedru z palisandrem indyjskim, „-A” dla płyty wierzchniej ze świerku (abeto), „-P” dla palisandru CSA (palosanto) i „-AP” dla obu, z F656 i F656-A dla flamenco z cedru i świerku. Wokół niej zbudowała szerszą rodzinę modeli: „Centenario” i „Elite”, wykonane z najcenniejszych gatunków drewna warsztatu; wznowione „SP” i „2a”; „Auditorio”, „Antigua” i „Guitarra del Tiempo”; serie rocznicowe, takie jak „125 Años” i „130 Años”; repliki historycznych gitar, od Manuela Ramíreza z 1912 r., na którym grał Segovia, po „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I z 1913 r.; oraz linie studyjne NE, R i FL. Gitary koncertowe noszą etykietę Calle de la Paz 8, podpisaną przez Amalia Ramírez swoim podpisem gwiazdy i ponumerowane kodem literowo-cyfrowym (Centenario i Elite mają własne numery), natomiast gitary studyjne mają pomarańczową etykietę „Guitarras de Estudio” „Diseñada, Revisada y Certificada por Ramírez” z czerwonym znaczkiem „Calidad Ramírez”.