2020 Gabriele Lodi "Torres" SP/CSAR

Włoski lutnik Gabriele Lodi pochodzi z rodziny lutników klasycznych i z radością spędził większość dzieciństwa pomagając w warsztacie ojca. W wieku 20 lat oficjalnie uznał lutnictwo za swój zawód i zaczął koncentrować się na swojej fascynacji instrumentami historycznymi. Dzięki temu zainteresowaniu wiele jego dzisiejszych gitar jest silnie zakorzenionych w tradycyjnym wzornictwie i estetyce.

Ten instrument to jeden z hołdów Gabriele'a dla wielkiego Antonia de Torresa, który w ostatnich latach stał się główną siłą napędową jego pracy jako konserwatora, historyka i oczywiście budowniczego. Gabriele odrestaurował kilka ważnych oryginalnych instrumentów Torresa, a przy okazji zaczerpnął z jego ręki pewne spostrzeżenia, które skłoniły go do zgłębiania własnych, innowacyjnych pomysłów, aby kontynuować to, co uważa za swoje własne kroki w kierunku przeniesienia tradycji Torresa do współczesności. W tej serii instrumentów, którą Gabriele z miłością nazywa „Moją Interpretacją Torresa” (każda gitara jest unikatowa – nigdy nie jest to ta sama gitara zbudowana dwa razy), tworzy instrument silnie inspirowany Torresem, ale nigdy nie jest dosłowną kopią. Każdy instrument czerpie inspirację z różnych gitar Torresa, które widział i nad którymi pracował, ale jednocześnie dąży do połączenia „starego świata” (struny jelitowe) z nowoczesnością (struny nylonowe), aby stworzyć w pełni nowoczesny instrument, który doceni i na którym może grać każdy współczesny muzyk. Osiąga się to poprzez stworzenie gitary, która jest w stanie wytworzyć nie tylko moc i projekcję niezbędną na scenie koncertowej, ale także instrument o staroświeckiej subtelności, wyrafinowanym brzmieniu i maksymalnej ekspresji. Gabriele koncentruje się szczególnie na stworzeniu gitary o szerokiej palecie barw i szerokim zakresie dynamiki, podobnie jak stare gitary hiszpańskie, a w szczególności gitary Torresa. I spośród wielu gitar Gabriele'a, które widzieliśmy, udało mu się to osiągnąć. Ta gitara ma urok, ducha i muzyczną ekspresję, których brakuje wielu współczesnym instrumentom, a jednocześnie zachowuje moc i projekcję, jakich oczekują współcześni muzycy.

Choć Gabriele skupia się na brzmieniu i responsywności gitary, ma również zmysł estetyczny. Jego gust w dbałości o szczegóły jest wykwintny, a kunszt wykonania – niezrównany. Inkrustacje i purflingi pochodzą w dużej mierze z różnych instrumentów Torresa, ale zostały zmontowane zgodnie z wyrafinowanym gustem Gabriele. Ten instrument jest znakomicie wykonany, bez pominięcia żadnego szczegółu, i choć „używany”, jest w idealnym, niemal jak nowy stanie. Wierzymy, że sam Torres byłby zdumiony i dumny, widząc, jak jego dziedzictwo jest kontynuowane, ponad wiek po jego śmierci, dzięki ważnej pracy wielu twórców, takich jak Gabriele, a w szczególności dzięki temu instrumentowi. Gratulujemy Gabriele tego, co można uznać za kolejne arcydzieło!

Magazyn Orfeo nr 13 – Lodi, Bottelli, Coriani, Peruffo