2024 Bertrand Ligier SP/AR

Bertrand Ligier z 2024 roku to gitara klasyczna z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru afrykańskiego, wyprodukowana w regionie Langwedocja w południowej Francji. Płyta wierzchnia wykonana jest ze szwajcarskiego świerku, który ma 30 lat, a podwójne boki wykończone są świerkiem.

Projekt nadwozia Bertranda Ligiera na rok 2024

Jak każda gitara, którą od niego otrzymujemy, ta ma najnowszy projekt korpusu, opracowany na podstawie wieloletnich, nieustannych badań. Nieustannie dążąc do udoskonaleń, Bertrand ponownie wprowadził drobne modyfikacje, aby nadać jej bardziej estetyczną równowagę – odpowiednio dostosowano również proporcje główki i purflingów. Blok łączący jest inspirowany Simplicio – to czarujący i subtelny hołd, wykonany na jego własny sposób, z centralną częścią wypukłą niczym rzeźbiony klejnot. Nowość pod wieloma względami, a jednocześnie niezaprzeczalnie francuska szkoła – surowa i złożona, a jednocześnie stonowana.

Sześć pełnowymiarowych prętów i szelek typu Bouchet

Bertrand zawsze dąży do zwiększenia możliwości akustycznych swoich gitar, zachowując jednocześnie piękną jakość brzmienia. Pod koniec 2019 roku podjął trudną decyzję techniczną o porzuceniu francuskiej techniki montażu na rzecz metody hiszpańskiej – zmieniając kilka szczegółów procesu budowy, w tym nowe formy – aby poprawić relację między gryfem a pudłem rezonansowym, a zwłaszcza pudłem rezonansowym. Rezultatem jest bardziej zrównoważona gitara, z mocnymi i lirycznymi basami oraz szczególnie ulepszoną pierwszą struną; brzmienie jest równie klasyczne jak zawsze, z odrobiną staroświeckiego uroku. Ożebrowanie składa się z sześciu pełnowymiarowych prętów rozmieszczonych symetrycznie, po trzy z każdej strony. Zamiast centralnego ożebrowania zastosowano „połówkę” pręta od mostka do stopy, a także dwa krótsze ożebrowania rozchodzące się wachlarzowato od otworu rezonansowego do mostka oraz dwa ożebrowania w stylu Boucheta – pod przednią krawędzią mostka i tuż za nią – dające mostkowi bardzo elastyczną przestrzeń do poruszania się, zachowując jednocześnie stabilność konstrukcyjną. Boki są podwójne, jak zawsze u Bertranda – warstwa wewnętrzna to świerk, który Bertrand wybrał ze względu na swoją lekkość i ponieważ był często używany na tył i boki w okresie romantyzmu (na przykład w instrumentach René Lacote). Sztywniejszy, ale wciąż lekki korpus przekazuje więcej drgań do pudła rezonansowego, poprawiając projekcję dźwięku podczas koncertów i zapewniając głębsze, mocniejsze basy oraz bardziej zaokrąglone i skupione soprany.

Rzemiosło i dźwięk

Poza brzmieniem, Ligier zyskał uznanie za swoje niezwykłe umiejętności stolarskie – szczegółowość jego intarsji dorównuje tym, które prezentują najlepsi stolarze w branży, a perfekcyjnie wykonane rozety są znakiem rozpoznawczym jego twórczości. Ten model prezentuje nową wersję mozaiki „fasolowej”, inspirowanej słynną rozetą Daniela Friedericha . Jego francuski lakier nadaje całemu instrumentowi lustrzany, idealnie równomierny połysk. Wspaniały styl, zaprezentowany z wirtuozerią. Płyta wierzchnia wykonana jest z pięknego, 30-letniego szwajcarskiego świerku, z wykwintnym zestawem kolorowego palisandru afrykańskiego na bokach i tyle, a klucze to Alessi H1 z czarnymi klawiszami. Brzmienie i wygląd są doskonale dopasowane – precyzyjna równowaga, doskonała klarowność między głosami i wyrafinowane brzmienie z bardzo wyraźnym basem i wysoce kontrolowanymi alikwotami. Niesamowicie satysfakcjonująca pod każdym względem, gitara, którą polecamy każdemu muzykowi, od zaawansowanego ucznia po doświadczonego profesjonalistę.

Zdjęcia tej gitary zrobione po jej ukończeniu

Artykuł w magazynie Orfeo na temat Bertranda Ligiera

Bertrand Ligier i szkoła francuska

Pochodzący z południowej Francji Bertrand Ligier jest uważany za jednego z najlepszych twórców młodego pokolenia francuskich gitarzystów. Odkąd z nim współpracujemy, jego twórczość stale ewoluuje z każdą gitarą, osiągając coraz wyższy poziom kunsztu i muzykalności, co czyni go obecnie uznawanym na całym świecie. Jego dbałość o estetykę i wyostrzone wyczucie brzmienia wpisują się w tradycję francuskiej szkoły, którą zapoczątkowałRobert Bouchet , a następnie Daniel Friederich , Dominique Field ,Jean-Noël Rohé , a obecnie Bertrand Ligier. Zarówno Dominique Field, jak i Jean-Noël Rohé odegrali ważną rolę w rozwoju Bertranda, udzielając mu cennych rad i nieustannie wspierając jego twórczość przez wiele lat.

Warsztat w Connaux, niedaleko Awinionu

Zanim zajął się gitarą, Bertrand studiował historię sztuki, a następnie kształcił się na stolarza, odbywając praktyki na południu Francji i w Hiszpanii. Pracuje w Connaux, wiosce położonej między Awinionem, Nîmes i Uzès, w dawnym domu jedwabników, który sam przebudował na swój warsztat. W obliczu rosnącej listy oczekujących i rosnącego popytu międzynarodowego, z przyjemnością informujemy, że ten znakomity producent, dostarczający nam jeden instrument rocznie, ma wyłączność w USA.