2025 Paula Lazzarini CD/IN

Ta klasyczna gitara Pauli Lazzarini z 2025 roku, zbudowana w Turynie we Włoszech, z płytą wierzchnią z cedru oraz tyłem i bokami z palisandru indyjskiego, nawiązuje stylistyką do gitary, która zdobyła pierwszą nagrodę w Granadzie w 2021 roku, i należy do jej serii „The cousins”.

„Kuzyni”: imię zapisane w środku

Jak zwykle, każda z gitar Pauli ma wypisane imię – to jej sposób na podziękowanie i oddanie hołdu ludziom, których poznała w życiu: tym, którzy nauczyli ją czegoś nowego, poruszyli emocje lub skłonili do refleksji. Ta gitara należy do serii, którą nazwała „Kuzyni”. Nazwa ta narodziła się, gdy kilka miesięcy temu, w dniu swoich urodzin, odebrała ciepły telefon od dzieci, które zaśpiewały jej i powitały ją przez telefon, zapewniając jej kolorową i radosną chwilę w tym wyjątkowym dniu.

Palisander indyjski, klon płomienisty i cedr

Do tej gitary Paula wybrała naprawdę świetne materiały, w tym palisander indyjski o czerwonawych odcieniach, który pięknie oprawiła w szerokie, płomieniste przeszycia klonu i piękny, cięty ćwiartkami cedrowy top. Konstrukcja główki i niezwykle symetryczne mozaiki trójwarstwowej rozety świadczą o jej śmiałym, wręcz „architektonicznym” stylu.

Dźwięk: W tradycji Friederich

Brzmieniowo ta gitara ma cechy charakterystyczne dla Friedericha, których się po niej spodziewaliśmy: gęste, pełne brzmienie alikwotów w każdym dźwięku, a jednocześnie znakomitą klarowność i separację między dźwiękami. Ten instrument ma wszystko, czego oczekiwaliśmy od zwycięskiego instrumentu, a nawet więcej. Jesteśmy zachwyceni, że mamy go w GSI.

Przeczytaj więcej o Pauli Lazzarini

Zdjęcia tej gitary zrobione podczas budowy

Paula Lazzarini: Z Buenos Aires do Cremony, Turynu i Paryża

Paula Lazzarini urodziła się w Buenos Aires w Argentynie. Ukończyła historię, a jej silne zainteresowanie przedmiotami i artefaktami z przeszłości skłoniło ją do podjęcia studiów magisterskich z zakresu restauracji i konserwacji na Uniwersytecie San Martín. Jej zainteresowanie drewnem i instrumentami muzycznymi stopniowo skierowało ją w stronę lutnictwa: zaczęła od napraw, a od 2007 roku zaczęła wytwarzać gitary klasyczne pod okiem Ricardo Louzao.

W 2016 roku Paula przeprowadziła się do Cremony we Włoszech, gdzie założyła swój pierwszy włoski warsztat. Później przeniosła się do Turynu, gdzie ukończyła dwuletni projekt jako profesor wizytujący w Accademia di Liuteria w Piemoncie, a następnie poświęciła się całkowicie lutnictwu. W 2026 roku przeniosła swój warsztat do Paryża we Francji.

Uczenie się od Daniela Friedericha i Antonio Marína Montero

W latach 2011 i 2012 Paula spotkała wielu mistrzów i lutników z Włoch, Hiszpanii, Holandii i Francji, z którymi dzieliła się swoim doświadczeniem w budowie i renowacji gitar. Przez krótki czas miała również zaszczyt uczyć się od Daniela Friedericha i Antonio Marína Montero , którzy hojnie dzielili się swoimi spostrzeżeniami na temat obróbki drewna i koncepcji konstrukcji. Buduje zarówno tradycyjne hiszpańskie gitary klasyczne, jak i bardziej współczesne gitary z usztywnieniem kratowym, a potrzeby wielu muzyków, z którymi współpracowała, zachęciły ją do połączenia brzmienia gitary Río de la Plata z brzmieniem tradycyjnej gitary hiszpańskiej. Firma GSI z dumą jest wyłącznym dealerem Pauli w USA.

Pierwsza nagroda w Granadzie

W 2021 roku Paula zdobyła pierwszą nagrodę w 4. Konkursie Gitarowym im. Antonio Marína Montero w Granadzie w Hiszpanii – jako pierwsza kobieta, która zdobyła tę prestiżową nagrodę. W jury zasiadali Yuris Zeltins, Manuel Cáceres, Edmund Blöchinger, Juan Carlos Martos, Alberto Cuéllar oraz David Collett z GSI.