2026 Eduardo Bossa „10. rocznica” SP/CC
| Rok | 2026 |
| Płyta wierzchnia | Świerk |
| Tył i boki | Comino Crespo |
| Menzura | 650 mm |
| Szerokość siodełka | 52 mm |
| Wykończenie | French Polish |
| Budowa Top | Tradycyjny |
| ożebrowanie | Siedmiu fanów |
| rezonans pudła | G |
| Tunery | Schaller |
| waga | 3,55 funta/1610 gramów |
| Stan | Nowy |
| Kraj | Kolumbia |
| Futerał | Crossrock - Czarny |
| Exchange | ExchangePlus |
| Luthier | Eduardo Bossa |
$7,500.00
Model na 10-lecie
Ta gitara to debiut nowego modelu z okazji 10. rocznicy Eduardo Bossy, oznaczonego jako „10º Aniversario”. Eduardo podkreślił, że nie jest to „edycja limitowana”. Bossa zaprojektował ją jako stałą alternatywę dla swojej standardowej gitary koncertowej. Obie gitary mają praktycznie tę samą platformę i pudło rezonansowe, ale model rocznicowy wykorzystuje inny system konstrukcyjny, który nadaje mu charakterystyczne brzmienie i paletę barw. Bossa uważa ją za nie lepszą ani gorszą od swojego standardowego modelu koncertowego, a wręcz za jego uzupełnienie. To nasza trzecia gitara tego znakomitego lutnika, którego poznaliśmy po raz pierwszy na siódmym Konkursie Gitarowym im. Antonio Marina Montero, który odbył się w Granadzie w Hiszpanii w lipcu/sierpniu 2024 roku, gdzie gitara ta zdobyła 2. miejsce.
Budowa
Model jubileuszowy różni się od gitary koncertowej Bossa przede wszystkim konstrukcją. Świerkowy top zachowuje tradycyjny układ wentylatorów, ale usztywnienia i grubość płyty wierzchniej znacznie różnią się od standardowego modelu. W korpusie zastosowano laminowane, dwustronne boki. Dzięki temu korpus jest bardziej sztywny, a mniej energii jest tracone przez boki, a więcej przekazywane jest przez płytę rezonansową, co zwiększa skupienie i projekcję dźwięku.
Comino Crespo
Na tył i boki Bossa wybrał drewno comino crespo ( Aniba perutilis ), drzewo występujące wyłącznie w Kolumbii i praktycznie nieznane w świecie gitar. To rzadkie i drogie drewno, które Bossa uważa za prawdziwie wyjątkowe. Zaoferował je firmie GSI specjalnie na tę gitarę i ceni je za doskonałe właściwości brzmieniowe oraz za gęstość i twardość odpowiednią do budowy gitary. Jego piękno jest równie uderzające. Złoty kolor jest całkowicie naturalny, bez żadnych przebarwień ani barwników. Wierne swojej nazwie ( crespo oznacza „kręcony” po hiszpańsku), drewno to znane jest z żywego, kręconego usłojenia, a ten zestaw ma wyjątkowo głęboki, trójwymiarowy rysunek, który faluje na tyle i mieni się, gdy gitara porusza się w świetle. Bossa połączył je ze świerkową płytą rezonansową. Zauważa, że akustycznie równie dobrze sprawdziłoby się z cedrem, ale preferuje wizualną harmonię jaśniejszej płyty wierzchniej ze złotym tyłem i bokami. Podstrunnica wykonana jest z kolumbijskiego hebanu, co sprawia, że gitara ta oddaje hołd lasom ojczyzny Bossy.
Szczegóły i terminy
Wykończenie jest wyrafinowane i starannie dopasowane. Ciemne lamówki i delikatne purflingi wyznaczają górną, tylną i boczną część korpusu. Boki obramowane są własnymi purflingowymi bordiurami, a smukły środkowy pasek dzieli dopasowany tył. Na ogonie intarsjowany przeszczep końcowy z delikatną, prostokątną purflingą nawiązuje do linii korpusu. Falowana główka ma centralny pas z wzorzystego, złotego drewna pomiędzy delikatnymi liniami. Mostek zdobi wstawka z masy perłowej z delikatną mozaiką szachownicy.
Rozeta Zenú
Aby wizualnie wyróżnić jubileuszowy model, Bossa wprowadził subtelne zmiany w purflingu, lamówce i bloku mostka. Poświęcił również modelowi charakterystyczny układ rozety, podczas gdy jego standardowe gitary koncertowe zachowują wcześniejsze projekty. Rozeta jest hołdem dla tkactwa ludu Zenú z kolumbijskich Karaibów. Jest wykonywana przez utalentowanych lokalnych rzemieślników z czarno-białych włókien słomy, utkanych w koncentryczne pasy zygzakowatych i jodełkowych wzorów. Motywy nawiązują do wzorów prekolumbijskich, które nadal są częścią tradycyjnego tkactwa tego regionu.
Dźwięk
W tym modelu Bossa postawił sobie za cel stworzenie brzmienia bardziej przypominającego fortepian i udało mu się to. Brzmienie jest solidne i głęboko zakorzenione, a nuty gęste i ciężkie, niczym w dobrym fortepianie. Gitara jest głośna i bardzo kierunkowa, z doskonałą projekcją i nieco mocniejszym basem niż w modelu koncertowym Bossy. Najbardziej uderzająca jest jej spójność: brzmienie jest niepokojąco równe od najniższych basów do najwyższych sopranów, a każdy dźwięk ma ten sam charakter i wagę. Dodajmy do tego komfort i przyjazność dla gitarzysty, charakterystyczną dla wszystkich gitar Bossy, a otrzymamy potężny, charakterystyczny instrument koncertowy i atrakcyjną alternatywę dla jego standardowego modelu.
Model na 10-lecie
Ta gitara to debiut nowego modelu z okazji 10. rocznicy Eduardo Bossy, oznaczonego jako „10º Aniversario”. Eduardo podkreślił, że nie jest to „edycja limitowana”. Bossa zaprojektował ją jako stałą alternatywę dla swojej standardowej gitary koncertowej. Obie gitary mają praktycznie tę samą platformę i pudło rezonansowe, ale model rocznicowy wykorzystuje inny system konstrukcyjny, który nadaje mu charakterystyczne brzmienie i paletę barw. Bossa uważa ją za nie lepszą ani gorszą od swojego standardowego modelu koncertowego, a wręcz za jego uzupełnienie. To nasza trzecia gitara tego znakomitego lutnika, którego poznaliśmy po raz pierwszy na siódmym Konkursie Gitarowym im. Antonio Marina Montero, który odbył się w Granadzie w Hiszpanii w lipcu/sierpniu 2024 roku, gdzie gitara ta zdobyła 2. miejsce.
Budowa
Model jubileuszowy różni się od gitary koncertowej Bossa przede wszystkim konstrukcją. Świerkowy top zachowuje tradycyjny układ wentylatorów, ale usztywnienia i grubość płyty wierzchniej znacznie różnią się od standardowego modelu. W korpusie zastosowano laminowane, dwustronne boki. Dzięki temu korpus jest bardziej sztywny, a mniej energii jest tracone przez boki, a więcej przekazywane jest przez płytę rezonansową, co zwiększa skupienie i projekcję dźwięku.
Comino Crespo
Na tył i boki Bossa wybrał drewno comino crespo ( Aniba perutilis ), drzewo występujące wyłącznie w Kolumbii i praktycznie nieznane w świecie gitar. To rzadkie i drogie drewno, które Bossa uważa za prawdziwie wyjątkowe. Zaoferował je firmie GSI specjalnie na tę gitarę i ceni je za doskonałe właściwości brzmieniowe oraz za gęstość i twardość odpowiednią do budowy gitary. Jego piękno jest równie uderzające. Złoty kolor jest całkowicie naturalny, bez żadnych przebarwień ani barwników. Wierne swojej nazwie ( crespo oznacza „kręcony” po hiszpańsku), drewno to znane jest z żywego, kręconego usłojenia, a ten zestaw ma wyjątkowo głęboki, trójwymiarowy rysunek, który faluje na tyle i mieni się, gdy gitara porusza się w świetle. Bossa połączył je ze świerkową płytą rezonansową. Zauważa, że akustycznie równie dobrze sprawdziłoby się z cedrem, ale preferuje wizualną harmonię jaśniejszej płyty wierzchniej ze złotym tyłem i bokami. Podstrunnica wykonana jest z kolumbijskiego hebanu, co sprawia, że gitara ta oddaje hołd lasom ojczyzny Bossy.
Szczegóły i terminy
Wykończenie jest wyrafinowane i starannie dopasowane. Ciemne lamówki i delikatne purflingi wyznaczają górną, tylną i boczną część korpusu. Boki obramowane są własnymi purflingowymi bordiurami, a smukły środkowy pasek dzieli dopasowany tył. Na ogonie intarsjowany przeszczep końcowy z delikatną, prostokątną purflingą nawiązuje do linii korpusu. Falowana główka ma centralny pas z wzorzystego, złotego drewna pomiędzy delikatnymi liniami. Mostek zdobi wstawka z masy perłowej z delikatną mozaiką szachownicy.
Rozeta Zenú
Aby wizualnie wyróżnić jubileuszowy model, Bossa wprowadził subtelne zmiany w purflingu, lamówce i bloku mostka. Poświęcił również modelowi charakterystyczny układ rozety, podczas gdy jego standardowe gitary koncertowe zachowują wcześniejsze projekty. Rozeta jest hołdem dla tkactwa ludu Zenú z kolumbijskich Karaibów. Jest wykonywana przez utalentowanych lokalnych rzemieślników z czarno-białych włókien słomy, utkanych w koncentryczne pasy zygzakowatych i jodełkowych wzorów. Motywy nawiązują do wzorów prekolumbijskich, które nadal są częścią tradycyjnego tkactwa tego regionu.
Dźwięk
W tym modelu Bossa postawił sobie za cel stworzenie brzmienia bardziej przypominającego fortepian i udało mu się to. Brzmienie jest solidne i głęboko zakorzenione, a nuty gęste i ciężkie, niczym w dobrym fortepianie. Gitara jest głośna i bardzo kierunkowa, z doskonałą projekcją i nieco mocniejszym basem niż w modelu koncertowym Bossy. Najbardziej uderzająca jest jej spójność: brzmienie jest niepokojąco równe od najniższych basów do najwyższych sopranów, a każdy dźwięk ma ten sam charakter i wagę. Dodajmy do tego komfort i przyjazność dla gitarzysty, charakterystyczną dla wszystkich gitar Bossy, a otrzymamy potężny, charakterystyczny instrument koncertowy i atrakcyjną alternatywę dla jego standardowego modelu.
Od Eduardo Bossy:
Jak inżynier chemik z wieloletnim doświadczeniem w projektach inżynieryjnych stał się lutnikiem? W mojej osobowości istnieją dwa odrębne aspekty, które czasami ze sobą kolidują. Jeden aspekt jest bardzo racjonalny i uporządkowany, a drugi intuicyjny, kreatywny i artystyczny. Co mam zrobić, jeśli muszę dokonać wyboru kariery, aby oba aspekty mojej osobowości mogły ze sobą współgrać? Zostałem inżynierem, ale nie ma tam zbyt wiele miejsca na swobodę artystyczną. Przez wiele lat studiowałem grę na gitarze klasycznej, ale moja racjonalna strona ciągle mi przeszkadzała. Jako młody gitarzysta zawsze fascynowały mnie tajemnice gitary. Jako inżynier chciałem wiedzieć, jak działa, dlaczego została zaprojektowana w taki, a nie inny sposób i jak zmiany w jej konstrukcji wpłynęły na efekt końcowy. Jako artysta byłem urzeczony pięknem wydobywanych z niej dźwięków, estetycznym urokiem samego instrumentu i czystą muzykalnością całego zestawu. Studiowałem każdą gitarę, jaka wpadła mi w ręce, słuchałem, obserwowałem. Czytałem wszystko, co mogłem, na temat budowy gitar. Ale nigdy nie sądziłem, że będę w stanie sam zbudować gitarę. Pewnego dnia spotkałem mistrza lutnictwa Alberta Paredesa, który bardzo spokojnie i rzeczowo wyjaśnił mi, że potrafię budować gitary, muszę tylko ciężko nad tym pracować. Razem z nim zbudowałem swoją pierwszą gitarę. I nagle odkryłem, że moja racjonalna i artystyczna strona przestały ze sobą konkurować, a zaczęły działać razem, aby osiągnąć moje cele w tworzeniu gitar. Tego dnia odnalazłem swoje powołanie i postanowiłem poświęcić życie tworzeniu najlepszych gitar, na jakie mnie stać. Od 2014 roku buduję gitary w moim warsztacie w Cartagenie w Kolumbii, łącząc tradycyjne i nowoczesne metody, aby oferować piękne gitary, dostosowane do potrzeb współczesnych muzyków.
Po kilku latach pracy nad swoim rzemiosłem Eduardo Bossa zdobył drugą nagrodę za gitarę klasyczną na prestiżowym , siódmym Konkursie Gitarowym im. Antonio Marina Montero, który odbył się w lipcu/sierpniu 2024 r. w Granadzie w Hiszpanii.
Feel free to contact us with any questions. It’s what we’re here for!
