Edmund Blöchinger (ur. 1958) to niemiecki mistrz lutnictwa, mieszkający w Dorfen, niedaleko Monachium, i jeden z najbardziej rozchwytywanych żyjących lutników. Zainspirowany twórczością José Luisa Romanillosa , Antonio de Torres , buduje gitary koncertowe dla rodziny Romero i wielu młodych profesjonalistów – około 10 rocznie, pracując samodzielnie – a GSI z dumą jest jedynym dealerem jego gitar na świecie.
W skrócie
- Urodzony: w 1958 roku w małym miasteczku około 30 mil od Monachium
- Narodowość: niemiecka
- Warsztat: Dorfen, Niemcy – około 10 gitar rocznie, praca samodzielna
- Szkolenie: stolarz meblowy; praktyka w zakresie budowy gitar od 1982 r.; kurs mistrzowski Romanillos w Kordobie w Hiszpanii (1989)
- Modele: gitary koncertowe w tradycji Torresa; mniejszy model „Llobet” na wzór Torresa z 1859 r.; gitary „Dome” ze świerku Frauenkirche
- W tej roli: Pepe Romero , Celin Romero i rodzina Romero
- Rodzina: jego syn Florian Blöchinger również jest lutnikiem
- W GSI: GSI jest jego jedynym dealerem na świecie
Miłość do drewna od dziadka
Urodzony w małym miasteczku 30 mil od Monachium, Edmund Blöchinger dorastał z miłością do muzyki, zarówno pod względem słuchowym, jak i wizualnym. Wędrując po mieście z matką, zachwycał się nie tylko brzmieniem, ale także kształtami wspaniałych gitar klasycznych wiszących w witrynach sklepów muzycznych. Ziarna jego pasji zasiał już w młodym wieku jego dziadek, emerytowany mistrz leśny, który zaszczepił w nim miłość do naturalnych i żywych walorów drewna, z którego ostatecznie wytworzył własne instrumenty. Dziadek nauczył go, jak wybierać idealne drzewo w lasach świerkowych otaczających jego dom i do dziś Edmund sam wybiera drewno na płyty wierzchnie swoich gitar i sam ścina drzewa.
Torresa i José Luisa Romanillos
Zainspirowany przez dziadka, Edmund początkowo uczył się stolarstwa, ale marzył o zostaniu lutnikiem. W 1982 roku rozpoczął naukę w warsztacie gitarowym niedaleko domu. Przełomowy moment w jego rozwoju jako lutnika nastąpił w 1987 roku, kiedy odkrył książkę José Luisa Romanillosa „Antonio de Torres: Guitar Maker – His Life and Work”. Pełne znaczenie tej książki odczuł dwa lata później, biorąc udział w kursie mistrzowskim Romanillosa w Kordobie w Hiszpanii. Dzięki Romanillosowi Blöchinger poznał dawne techniki budowlane i wrażliwość estetyczną wielkich mistrzów tradycji, wywodzącą się od Torresa.
Gitary dla rodziny Romero
Od połowy lat 90. bliska współpraca Blöchingera z rodziną Romero stanowiła kolejną siłę napędową w kształtowaniu jego stylu. Fundacja Torres/Romanillos dała mu narzędzia do budowania gitar tradycyjnymi metodami, osiągając ogromne ciepło i głębię brzmienia, zachowując jednocześnie dużą przejrzystość i równowagę. W trakcie tworzenia gitar dla wszystkich członków kwartetu Romero, jego gitary zyskały bardziej koncertowe brzmienie z szybszą reakcją i ostrzejszym skupieniem. Kształt podstrunnicy, progi i wcięcie w gryfie zostały zaprojektowane tak, aby obniżyć akcję bez zmniejszania napięcia mostka – cechy, której Pepe i Celin Romero szukają w swoich najlepszych instrumentach.
Model „Llobet”
Edmund buduje również mniejszy model „Llobet” (czasami z tornavozem), oparty na słynnym modelu Torres z 1859 roku, który rozsławił wielki maestro Miguel Llobet. Model ten zyskuje coraz większą popularność wśród muzyków koncertowych, koneserów i miłośników gitary na całym świecie ze względu na łatwość gry i zaskakująco potężne brzmienie jak na swój rozmiar.
„Każdy z nich jest zbudowany z miłości”
Chociaż Edmund używa ręcznie rozłupanego świerka alpejskiego jako głównego drewna do produkcji pudeł rezonansowych, zbudował również kilka fantastycznych instrumentów cedrowych, a na tyły i boki używa wyłącznie materiałów najwyższej jakości – w tym różnych gatunków palisandru, klonu, cisu, cyprysu i innych. To, co naprawdę wyróżnia jego gitary, to fakt, że „każda z nich jest budowana z miłością”. I choć naturalne jest kojarzenie wysokiej jakości gitar koncertowych z krajem ich pochodzenia lub wpływami, z dumą określa swoje instrumenty jako „uniwersalne” – nie ograniczają ich granice ani język.
Ostatecznie wszystkie gitary Edmunda Blöchingera są ukoronowaniem jego własnego doświadczenia i zrozumienia brzmienia oraz możliwości brzmieniowych drewna. Pracuje sam i produkuje zaledwie 10 ręcznie wykonanych instrumentów rocznie. Jego syn Florian Blöchinger poszedł w jego ślady i zajął się tworzeniem gitar.
Hauser III, Blöchinger i Ober w magazynie Orfeo
Hauser III, Blöchinger i Ober w magazynie Orfeo
Orfeo nr 4 prezentuje prace trzech mistrzów lutnictwa – Hermanna Hausera III , Edmunda Blöchingera i Fritza Obera . Hauser III opowiada o swojej rodzinnej tradycji i popularności modeluHermann Hauser I Segovia, Blöchinger dzieli się swoją filozofią i technikami budowlanymi, a Ober snuje refleksje na temat dawnych mistrzów i współczesnych lutników – prezentując galerię ich prac.
Gitary Edmunda Blöchingera w GSI
GSI z dumą prezentuje się jako jedyny na świecie dystrybutor gitar Edmunda Blöchingera. Gitary dostępne obecnie w magazynie znajdziesz, klikając przycisk „Gitary w magazynie” w nagłówku tej strony, a także wcześniejsze egzemplarze w naszym muzeum, klikając przycisk „Gitary w muzeum”.
Często zadawane pytania
Kim jest Edmund Blöchinger?
Niemiecki mistrz lutnictwa (ur. 1958 r.) z Dorfen koło Monachium, na którego gitarach koncertowych, inspirowanych gitarami Torresa, grają Pepe i Celin Romero.
Ile gitar produkuje Edmund Blöchinger?
Około 10 gitar wykonanych ręcznie rocznie; pracuje sam.
Czym jest gitara Blöchinger "Dome"?
Seria ośmiu gitar z pudłami rezonansowymi wykonanymi z wiekowego drewna świerkowego pochodzącego z belek stropowych kościoła Frauenkirche w Monachium, odzyskanego po II wojnie światowej.
Gdzie mogę kupić gitarę Edmunda Blöchingera?
GSI jest jedynym na świecie dealerem gitar Edmunda Blöchingera.
