2010 Edmund Blöchinger "Llobet" CD/CSAR

Ten konkretny instrument inspirowany jest gitarą Torres z 1859 roku, na której grał i którą cenił Miguel Llobet, a która obecnie znajduje się w Museu de la Musica w Barcelonie. Zamiast dosłownej kopii, Blochinger bezbłędnie połączył elementy historycznej gitary w swój własny projekt – największym odstępstwem jest oczywiście zastosowanie cedru na pudło rezonansowe. Powstały w ten sposób instrument ma ogromny urok zarówno pod względem fizycznym, jak i brzmieniowym. Brzmienie jest ciepłe, z piękną, miękką poświatą, a jednocześnie bardzo przenikliwe i czyste. Pomimo nieco mniejszych rozmiarów korpusu, instrument ma zaskakującą głośność, co sprawia, że gra na nim to czysta przyjemność. Posiada również jeden z najwygodniejszych kształtów gryfu, a wykończenie tylnej części gryfu jest wykonane w taki sposób, że lewa ręka gra bez wysiłku, bez uczucia „lepkości” dla lewego kciuka. Podsumowując, jest to bardzo imponująca i piękna gitara zarówno dla poważnych muzyków, jak i kolekcjonerów. Artykuł w Orfeo o Hauserze III, Blochingerze i Oberze

Firmly established as one of the top living builders, Edmund Blochinger is now in great demand world-wide. He originally began building his guitars in the style of Hauser and Torres and in recent years has been influenced by Miguel Rodriguez guitars from the early 60s. Pepe and Celin Romero have been great champions of these instruments and they both play on Blochinger guitars as one of their main concert instruments. Recently, Celino Romero has also been touring and recording on a cedar Blochinger as well. In Pepe's words, Blochinger is "one of the greatest" luthiers in the world today. They record wonderfully, and on stage, they have great projection and an outstanding quality of tone, audible all the way at the back of any large hall.