2008 Edmund Blöchinger "Llobet" CD/CSAR

Rok	2008
Płyta wierzchnia	Cedar
Tył i boki	CSA Rosewood
Menzura	650 mm
Szerokość siodełka	53 mm
Wykończenie	French Polish
Kraj	Germany
Luthier	Edmund Blöchinger

This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.

Wyślij zapytanie

The back and sides of a 2008 Edmund Blochinger "Llobet" classical guitar made of cedar and CSA rosewood

The top and rosette of a 2008 Edmund Blochinger "Llobet" classical guitar made of cedar and CSA rosewood

The heel, back binding and purflings of a 2008 Edmund Blochinger "Llobet" classical guitar made of cedar and CSA rosewood

The soundboard and side of a 2008 Edmund Blochinger "Llobet" classical guitar made of cedar and CSA rosewood

The headstock and tuning machines of a 2008 Edmund Blochinger "Llobet" classical guitar made of cedar and CSA rosewood

The front of a 2008 Edmund Blochinger "Llobet" classical guitar made of cedar and CSA rosewood

The side of a 2008 Edmund Blochinger "Llobet" classical guitar made of cedar and CSA rosewood

The back of a 2008 Edmund Blochinger "Llobet" classical guitar made of cedar and CSA rosewood

The rosette of a 2008 Edmund Blochinger "Llobet" classical guitar made of cedar and CSA rosewood

The headstock of a 2008 Edmund Blochinger "Llobet" classical guitar made of cedar and CSA rosewood

The label of a 2008 Edmund Blochinger "Llobet" classical guitar made of cedar and CSA rosewood

Cristina Galietto wykonuje „Sonatę: III. Allegro Vivo” Joaquina Turiny na instrumencie Edmunda Blöchingera z 2008 roku

A VISIT TO THE WORKSHOP OF EDMUND BLOCHINGER

Joaquín Rodrigo's "En Los Trigales" performed by Max Brenner on a 2008 Edmund Blöchinger guitar

Bach 'Cello Suite No. 1 - Prelude' played by Tariq Harb

Cristina Galietto plays Joaquín Turina's "Sonata: II. Andante" on a 2008 Edmund Blöchinger "Llobet"

Opis

Ten konkretny instrument inspirowany jest gitarą Torres z 1859 roku, na której grał i którą cenił Miguel Llobet, a która obecnie znajduje się w Museu de la Musica w Barcelonie. Zamiast dosłownej kopii, Blochinger bezbłędnie połączył elementy historycznej gitary w swój własny projekt – oczywiście największą zmianą było zastosowanie cedru w pudle rezonansowym. Powstały w ten sposób instrument ma ogromny urok zarówno pod względem fizycznym, jak i brzmieniowym. Brzmienie jest ciepłe, z piękną, miękką poświatą, a jednocześnie bardzo przenikliwe i czyste. Pomimo nieco mniejszych rozmiarów pudła rezonansowego, gitara ma zaskakującą głośność, co sprawia, że gra na niej to czysta przyjemność. Posiada również jeden z najwygodniejszych kształtów gryfu, a wykończenie tylnej części gryfu jest wykonane w taki sposób, że lewa ręka gra bez wysiłku, bez uczucia „lepkości” dla lewego kciuka. Choć jest to gitara używana, jest w doskonałym stanie, z jedynie niewielkimi śladami zużycia na wykończeniu wynikającymi z regularnego użytkowania. Klucze zostały również wymienione na Rodgersa. Poza tym gitara pozostaje niezwykle imponującą i piękną gitarą zarówno dla poważnych muzyków, jak i kolekcjonerów.

Artykuł Orfeusza na temat Hausera III, Blochingera i Obera

Tło

Firmly established as one of the top living builders, Edmund Blochinger is now in great demand world-wide. He originally began building his guitars in the style of Hauser and Torres and in recent years has been influenced by Miguel Rodriguez guitars from the early 60s. Pepe and Celin Romero have been great champions of these instruments and they both play on Blochinger guitars as one of their main concert instruments. Recently, Celino Romero has also been touring and recording on a cedar Blochinger as well. In Pepe's words, Blochinger is "one of the greatest" luthiers in the world today. They record wonderfully, and on stage, they have great projection and an outstanding quality of tone, audible all the way at the back of any large hall.