1889 Vicente Arias SP/CSAR

Gitara ta, wykonana w niezwykle dobrym stanie ze świerku i palisandru CSA, została zbudowana przez Vicente Ariasa w 1889 roku, gdy jeszcze pracował w Ciudad Real. Ma ogromną moc, z której słyną jego najlepsze instrumenty.

W powyższym filmie Eric Henderson wykonuje na tej gitarze swój własny utwór „Bachiana”.

Aria Vicente z 1889 roku z Ciudad Real

Na etykiecie widnieje napis „Vicente Arias – Constructor de guitarras en Ciudad Real – 1889”, pochodzący z lat poprzedzających przeprowadzkę do Madrytu oraz z oklejonych medalionami etykiet jego późniejszych dzieł. Arias nieustannie eksperymentował – nie było dwóch identycznych platform ani systemów usztywnienia – ale jego gitary są cenione za niezmiennie piękne brzmienie, a ta jest po prostu wyjątkowa pod tym względem.

Dźwięk i moc

Każda nuta jest bogata w alikwoty, a jednocześnie zachowuje niemal niewiarygodny poziom separacji i klarowności między głosami. Dzięki ultralekkiej konstrukcji, dźwięk jest natychmiastowy, z dużą modulacją tonalną i zakresem dynamiki. Ta gitara może pochwalić się również ogromną mocą, która natychmiast rozwieje wszelkie pogłoski o tym, że stare gitary nie brzmią zbyt dobrze!

Przywrócenie

Instrument został odrestaurowany: kilka pęknięć w korpusie zostało fachowo naprawionych, głównie za pomocą kleju i papieru rękopisowego. Jedno pęknięcie jest zaklejone, a pod blatem znajduje się pięć kołków. Kołki zostały zastąpione kołkami mechanicznymi dla ułatwienia użytkowania. Podsumowując, jest to ekspresyjny i imponujący instrument jednego z najbardziej enigmatycznych budowniczych w „kanonie” wielkich twórców historycznych ostatnich 150 lat.

Vicente Arias (1833–1914): Zapomniany lutnik

Vicente Arias to jeden z najbardziej intrygujących, a zarazem tajemniczych gigantów w historii lutnictwa. Niewiele wiadomo o jego życiu, a jego gitary są dziś rzadko spotykane. Mimo to wśród muzyków i kolekcjonerów niosą ze sobą aurę tajemniczości i renomę dorównującą niewielu lutnikom jego epoki. Aby zapoznać się z najnowszymi badaniami na jego temat, gorąco polecamy książkę Camino Verde „Vicente Arias 1833–1914: The Forgotten Luthier” .

Z Ciudad Real do Madrytu

Jego etykiety śledzą jego karierę. W latach 80. XIX wieku podpisywał się jako „Constructor de guitarras en Ciudad Real”; na początku XX wieku przebywał w Madrycie, najpierw przy Calle de las Huertas 29, a później przy Santa Isabel 20. Jego madryckie etykiety dumnie prezentują medale zdobyte na konkursach w Brukseli, Madrycie i Barcelonie – co świadczy o tym, że był prawdopodobnie znanym nazwiskiem w swoich czasach – a na jego gitarach grało kilku jego najsłynniejszych współczesnych, w tym Francisco Tárrega.

Rozety, eksperymenty i legendarny dźwięk

Arias nigdy nie zdecydował się na jeden konkretny projekt: jego plantille, usztywnienia i stopień zdobnictwa znacznie różniły się w zależności od gitary. Jego rozety i inkrustacje należą do najczęściej omawianych i podziwianych w dzisiejszym środowisku lutników ze względu na ich eleganckie, oryginalne wzornictwo i mistrzowskie wykonanie. Na gitarach Arias nadal grają czołowi wykonawcy, tacy jak Stefano Grondona, David Jacques, Raphaella Smits i Javier Riba.