1930 Hermann Hauser I "Llobet" SP/MP

Zbudowana w 1930 roku w Monachium gitara klasycznaHermann Hauser I „Llobet” wykonana z drewna świerkowego i klonowego, w dużej mierze wzorowana na gitarze Torres (FE 09) Miguela Llobeta z 1859 roku ze względu na wymiary i konstrukcję.

1930: rok Hausera Sérgio Abreu

Ten piękny instrument powstał w tym samym roku, co Hauser, na którym grał i nagrywał Sérgio Abreu, zarówno na płytach solowych, jak i w duecie z bratem Eduardo. Co ciekawe, Hauser Sérgia z 1930 roku posłużył José Romanillosowi jako wzór dla serii jego własnych instrumentów, począwszy od 1973 roku, do której należały słynne modele Juliana Breama #501, Sérgio Abreu #502 i Eduardo Abreu #503.

Llobet Torres: projekt, który zapewnił nieśmiertelność

Torres Llobeta z 1859 roku pozostaje źródłem inspiracji dla kolejnych pokoleń Hauserów II i III, a także dla innych twórców, takich jak Romanillos i Blöchinger , żeby wymienić tylko dwóch. To naprawdę jeden z najwspanialszych projektów, który osiągnął nieśmiertelność, ponadczasową grację.

Dźwięk klonu Hauser I

Brzmienie jest takie, jak można by się spodziewać – idealnie zrównoważone, z doskonałą klarownością między głosami. Jako gitara klonowa, charakteryzuje się bogatą, głęboką fakturą, która nadaje jej niepowtarzalny liryzm i piękno brzmienia. Soprany śpiewają aksamitnym „złotym blaskiem” i wyjątkowo mocnym „hiszpańskim” charakterem – ciepłym, ciemnym i bardzo romantycznym. Komfort gry to marzenie zarówno dla prawej, jak i lewej ręki.

Stan

Instrument jest w doskonałym, oryginalnym stanie, z kilkoma starannie naprawionymi pęknięciami, gotowy na koncert, do studia nagraniowego lub na luksusowy, prywatny wieczór. To naprawdę niezwykły i rzadki instrument jednego z najważniejszych lutników w historii, który, obok Torresa, jest najbardziej przebadanym, szanowanym i pożądanym spośród wielkich lutników historycznych, a dziś jest obiektem pożądania kolekcjonerów, muzyków i lutników. Z wielu powodów jest to niezwykle pożądany i rzadki przedmiot kolekcjonerski o nieodpartym brzmieniu.

Hermann Hauser I: Mistrz lutnictwa z Monachium

Hermann Hauser senior (1882–1952) jest najbardziej pamiętany z niezwykłych instrumentów, które budował w stylu hiszpańskim po 1924 roku. W tym roku Andrés Segovia i Miguel Llobet odwiedzili Hausera. Segovia był pod wrażeniem jakości prac Hausera i opisał swoje wrażenia, zauważając, że „natychmiast dostrzegł potencjał tego wielkiego rzemieślnika, gdyby tylko jego mistrzostwo zostało wykorzystane do zbudowania gitary w stylu hiszpańskim, tak niezmiennie utrwalonym przez Torresa i Ramireza, jak skrzypce utrwalone przez Stradivariusa i Guarneriusa” (Segovia w Guitar Review, 1954).

Segovia, Llobet i model hiszpański

Segovia zachęcił Hausera do zbudowania instrumentów na bazie jego gitaryManuela Ramíreza z 1912 roku (zbudowanej przez Santosa Hernándeza ), po tym jak zbadał i dokonał pomiarów tego instrumentu. W tym czasie Hauser miał również okazję przyjrzeć się słynnej gitarze Torres Miguela Llobeta z 1859 roku, która również miała decydujący wpływ na dojrzewający styl „Hausera”.