1936 Hermann Hauser I SP/CSAR (były Manuel López Ramos)

Manuel López Ramos był właścicielem tej pochodzącej z 1936 r. gitary klasycznejHermann Hauser I z Monachium, wykonanej ze świerku i palisandru CSA, która była czczona i pożądana przez Andrésa Segovię i jest w całkowicie oryginalnym stanie.

López Ramos Hauser i Segovia

Ta gitara została zbudowana rok przed słynnym Hauserem z Segowii i obecnie znajduje się w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku. Wcześniej należała do Manuela Lópeza Ramosa, a Andrés Segovia darzył ją czcią i pożądaniem. Po śmierci Segovii w 1987 roku López Ramos zamontował filcową opaskę na główkę i do dziś nie została ona zdjęta ani razu – to niezwykle uroczy detal.

Dźwięk i stan

Stan gitary jest całkowicie oryginalny, łącznie z wykończeniem i kluczami. Brzmienie jest nieziemskie (posłuchaj nagrania poniżej, aby usłyszeć jej majestatyczne brzmienie). Gitara ma idealną równowagę i klarowność fortepianu, a jednocześnie ciepły, niemal mroczny, ludzki głos. Piękna i rzadka, to z pewnością jedna z najbardziej kolekcjonerskich gitar, jakie mieliśmy w GSI, ze względu na pochodzenie, jakość brzmienia i stan.

Usłyszano w „Valseanie”

Marc Teicholz gra „Valseana” Sergio Assada na płycie Hauser I z 1936 r. – tytułowym utworze (utwór 15) z jego płyty CD Valseana , 18 walców na 18 gitarach dostarczonych przez GSI.

Valseana – Marc Teicholz

Hermann Hauser I: Mistrz lutnictwa z Monachium

Hermann Hauser senior (1882–1952) jest najbardziej pamiętany z niezwykłych instrumentów, które budował w stylu hiszpańskim po 1924 roku. W tym roku Andrés Segovia i Miguel Llobet odwiedzili Hausera. Segovia był pod wrażeniem jakości prac Hausera i opisał swoje wrażenia, zauważając, że „natychmiast dostrzegł potencjał tego wielkiego rzemieślnika, gdyby tylko jego mistrzostwo zostało wykorzystane do zbudowania gitary w stylu hiszpańskim, tak niezmiennie utrwalonym przez Torresa i Ramireza, jak skrzypce utrwalone przez Stradivariusa i Guarneriusa” (Segovia w Guitar Review, 1954).

Segovia, Llobet i model hiszpański

Segovia zachęcił Hausera do zbudowania instrumentów na bazie jego gitaryManuela Ramíreza z 1912 roku (zbudowanej przez Santosa Hernándeza ), po tym jak zbadał i dokonał pomiarów tego instrumentu. W tym czasie Hauser miał również okazję przyjrzeć się słynnej gitarze Torres Miguela Llobeta z 1859 roku, która również miała decydujący wpływ na dojrzewający styl „Hausera”.