1939 Hermann Hauser I SP/CSAR

Hermann Hauser I z 1939 r. to klasyczna gitara w „hiszpańskim stylu”, wykonana ze świerku i palisandru CSA, zbudowana w Monachium w Niemczech, w okresie, który wielu uważa za jego najlepszy – w całości oryginalna, łącznie z wykończeniem i kluczami Landstorfer.

Pełnowymiarowy Hauser I z 1939 r., w pobliżu Segovii z 1937 r.

Ten instrument jest doskonałym przykładem „hiszpańskiego stylu” Hausera I. Ma klasyczne krzywizny, zwartą (a zarazem solidną) konstrukcję i cechy estetyczne, które czynią go jednym z najbardziej kultowych (i kopiowanych) modeli w historii rzemiosła – jest to gitara pełnowymiarowa, niemal identyczna z Hauserem Segovii z 1937 roku pod względem wymiarów i szczegółów konstrukcyjnych.

Archetypowy dźwięk Hausera I – z hiszpańskim akcentem

Nic dziwnego, że posiada on również niepowtarzalne, „archetypowe” brzmienie Hausera I, które od niemal wieku hipnotyzuje publiczność w rękach takich muzyków jak Miguel Llobet, Andrés Segovia, Julian Bream i niezliczonych innych. Brzmienie można opisać jako posiadające praktycznie wszystko, czego można oczekiwać od listy życzeń brzmieniowych – fortepianową klarowność we wszystkich rejestrach, precyzyjną równowagę i bogatą paletę barw (jasną i mosiężną przy grze ponticello, mleczną i świetlistą przy grze sul tasto i wszystko, co można sobie wyobrazić pomiędzy). Każda nuta ma jasno zdefiniowany i „zakotwiczony” fundament, z bardzo kontrolowanymi i transparentnymi alikwotami.

„Hiszpański” styl tej konkretnej gitary oznacza luźniejsze, cieplejsze, „bardziej drewniane” brzmienie w porównaniu do jego „teutońskiego” stylu.

Rozeta ku czci Manuela Ramíreza

W tej gitarze Hauser zastosował nawet rozetę, która wydaje się być ukłonem w stronęManuela Ramíreza , z mozaiką przedstawiającą wznoszącą się i opadającą falę. To naprawdę kolejny wspaniały, wyjątkowy i rzadki przykład najlepszego dzieła tego twórcy.

Stan: Oryginalny, z fachową pracą Marka Tossmana

Stan techniczny jest w pełni oryginalny (łącznie z wykończeniem i mechanizmami Landstorfera), ale kilka lat temu wykonano drobne naprawy, aby naprawić drobne pęknięcia na bokach, które powstały, gdy tył gitary skurczył się z powodu suszy, wywierając nacisk na boki w miejscu styku tylnych wsporników. Mark Tossman wykonał tę pracę fachowo, a także ponownie założył progi i na nowo wyregulował gitarę. Dla tych, którzy szukają idealnego Hausera I, ten ma wszystko – elegancki i klasyczny design Hausera, doskonałe czucie i komfort gry, a co najważniejsze – niesamowitą subtelność i niuanse brzmienia.

Hermann Hauser I: Mistrz lutnictwa z Monachium

Hermann Hauser senior (1882–1952) jest najbardziej pamiętany z niezwykłych instrumentów, które budował w stylu hiszpańskim po 1924 roku. W tym roku Andrés Segovia i Miguel Llobet odwiedzili Hausera. Segovia był pod wrażeniem jakości prac Hausera i opisał swoje wrażenia, zauważając, że „natychmiast dostrzegł potencjał tego wielkiego rzemieślnika, gdyby tylko jego mistrzostwo zostało wykorzystane do zbudowania gitary w stylu hiszpańskim, tak niezmiennie utrwalonym przez Torresa i Ramireza, jak skrzypce utrwalone przez Stradivariusa i Guarneriusa” (Segovia w Guitar Review, 1954).

Segovia, Llobet i model hiszpański

Segovia zachęcił Hausera do zbudowania instrumentów na bazie jego gitaryManuela Ramíreza z 1912 roku (zbudowanej przez Santosa Hernándeza ), po tym jak zbadał i dokonał pomiarów tego instrumentu. W tym czasie Hauser miał również okazję przyjrzeć się słynnej gitarze Torres Miguela Llobeta z 1859 roku, która również miała decydujący wpływ na dojrzewający styl „Hausera”.