1951 Edgar Mönch SP/IN

Ta gitara klasyczna Edgara Möncha z 1951 roku wykonana z drewna świerkowego i palisandru indyjskiego, została wyprodukowana w Monachium w Niemczech. To lekki, zabytkowy instrument w stylu Hausera, który od 75 lat pozostaje w posiadaniu jednej rodziny.

Edgar Mönch z Monachium z 1951 roku

To znakomity egzemplarz autorstwa znanego niemieckiego konstruktora Edgara Möncha, wykonany w Monachium, zanim przeniósł się do Toronto. To jedna z najlepiej brzmiących gitar Möncha, jakie kiedykolwiek widzieliśmy, i jednocześnie najstarsza. Jej data powstania pokrywa się z datą powstania ostatnich instrumentówHermanna Hausera I, wykonanych pod koniec jego kariery.

W tej roli wystąpili Segovia, Bream i John Williams

Gitary Mönch z tego okresu mają niezwykłą historię. John Williams grał na niej jako chłopiec i na początku swojej kariery, a Segovia posiadał gitarę, której używał do codziennych ćwiczeń. Julian Bream nagrał swój drugi album dla RCA na gitarze Mönch z 1959 roku, pochodzącej z tego samego okresu, co oferowana tutaj gitara.

Brzmienie vintage w stylu Hausera

Gitara jest bardzo lekka, a jej brzmienie i granie przypomina nieco gitarę Hauser I z tego samego okresu. Jej brzmienie najlepiej opisać jako czarujące, drewniane i starodawne, z doskonałą klarownością, projekcją i separacją. Luźne, ciepłe i bardzo otwarte brzmienie sprawia, że trudno się od niej oderwać, podobnie jak łatwość gry i miękka akcja, którą oferują jedynie starsze, grane gitary vintage. Ma też sporą moc, nawet jak na dzisiejsze standardy.

Wyjątkowy stan vintage

Gitara jest w wyjątkowym stanie jak na swoje 75 lat. Poza jednym dobrze naprawionym pęknięciem z boku przy stopce, które nie wpływa na brzmienie, jest w nienagannym stanie jak na swój wiek.

Trzy pokolenia pochodzenia

Gitara ta pozostaje w posiadaniu rodziny pierwszego właściciela od trzech pokoleń, odkąd została po raz pierwszy sprzedana w 1951 roku. To niezwykle rzadka okazja, by stać się właścicielem wyjątkowego instrumentu, który po raz pierwszy w swoim rodzaju trafia na rynek.

Edgar Mönch: inżynier, skrzypek, lutnik

Edgar Mönch (1907–1977) urodził się w Lipsku i kształcił się najpierw na inżyniera w Gdańsku, a następnie na skrzypka w Pradze. Zaczął robić gitary dopiero podczas II wojny światowej: jako jeniec wojenny w Anglii w latach 1944–1947 trafił do warsztatu obozowego prowadzonego przez YMCA. Po powrocie do Niemiec zaczął budować w Monachium w 1948 roku, w niewiele więcej niż wynajętym pokoju, poświęcając każdej gitarze ponad sto godzin pracy ręcznej. W 1952 roku wyjechał do Madrytu i spędził czas w warsztacie Marcela Barbero , studiując jego rozety i usztywnienia.

Monachium, Toronto i Fryburg

Lata spędzone w Monachium, do połowy lat 60., przyniosły jedne z najważniejszych dzieł w jego karierze. W 1965 roku przeniósł się do Toronto, gdzie budował do 1971 roku i pomógł ukształtować nowe pokolenie kanadyjskich twórców, wśród których byli Jean-Claude Larrivée i jego bratanek Kolya Panhuyzen. Następnie wrócił do Niemiec i osiadł we Fryburgu, gdzie pracował aż do śmierci w 1977 roku – wyprodukował w sumie około 350 gitar, a także kilka lutni. Jego wytwórnie muzyczne noszą nazwy miast, w których powstała każda gitara.

W tej roli Segovia, Bream i John Williams

Jego lekkie, o czarującym, drewnianym, staroświeckim brzmieniu gitary są często porównywane do gitarHermanna Hausera I. Andrés Segovia trzymał gitarę Mönch do codziennych ćwiczeń, John Williams grał na niej jako chłopiec i na początku swojej kariery, a Julian Bream nagrał swój drugi album dla RCA na gitarze Mönch z 1959 roku. Na jego gitarach grali również Celedonio Romero i Vicente Gómez.

Książki o Edgarze Mönchu

Gitara Edgara Möncha z 1954 roku jest jedną z gitar znajdujących się w książce Alberto Martíneza „34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości”, reprodukowanej na fotografiach i rysunkach w pełnym rozmiarze:

34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości