1951 Hermann Hauser I SP/CSAR (ex John DeRose)
| Rok | 1951 |
| Płyta wierzchnia | Spruce |
| Tył i boki | CSA Rosewood |
| Menzura | 650 mm |
| Szerokość siodełka | 52 mm |
| Wykończenie | French Polish |
| Kraj | Germany |
| Luthier | Hermann Hauser I |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Videos
Opis
Ta gitara klasycznaHermann Hauser I z 1951 roku, wykonana ze świerku i palisandru CSA, od dnia swojego powstania należała do jednej rodziny: gitarzysta jazzowy i sesyjny John DeRose kupił ją w 1951 roku i nagrał na niej nagrodzoną Oscarem ścieżkę dźwiękową do filmu „Ojciec chrzestny II”.
Jedna z ostatnich gitar Hausera I
Zbudowany rok przed śmiercią Hermanna Hausera I w 1952 roku, ten instrument zawiera w sobie wszystkie najdoskonalsze cechy wspaniałego stylu, który Hauser zapoczątkował w trakcie swojej długiej, barwnej i produktywnej kariery. Zanim jednak przejdziemy do poetyckich opisów jego walorów muzycznych, warto pokrótce opisać jego historię. To jedna z najciekawszych gitar Hausera, jakie mieliśmy od bardzo dawna, i ma wyjątkową historię.
John DeRose, Segovia i listy od Hausera
Od momentu powstania gitara ta pozostaje w posiadaniu jednej rodziny, więc jest to pierwszy raz, kiedy trafiła na rynek, odkąd w 1951 roku kupił ją jej pierwszy właściciel, znakomity gitarzysta jazzowy i sesyjny John DeRose. John był bardzo eklektycznym muzykiem zawodowym: przez wiele lat akompaniował Sammy'emu Davisowi Jr. w jego zespole, grał w zespole „Tonight Show” w „nowojorskiej” erze Johnny'ego Carsona (kiedy dyrektorem muzycznym był Skitch Henderson), a między Nowym Jorkiem a Los Angeles wykonywał wiele prac sesyjnych dla telewizji i filmu. John był również uznanym muzykiem klasycznym i regularnie dawał recitale na tej gitarze, wykonując utwory ze standardowego repertuaru Antonia Lauro, Fernando Sora, Francisco Tárregi itp. (mamy również nagrania audio Johna grającego te utwory na tym Hauserze). Był uczniem Andrésa Segovii , który zapoznał Johna z Hauserem I, co ostatecznie doprowadziło do nabycia przez Johna tego instrumentu. Dzięki niemu mamy kopie wielu listów Hausera I do Johna, w których informował go o postępach budowy – fascynujące dokumenty z kilkoma ciekawymi anegdotami i okazjonalnymi fotografiami Hausera przy pracy.
Hauser w „Ojcu chrzestnym II”
Przełomowym momentem w historii tej gitary było zatrudnienie Johna jako gitarzysty sesyjnego do nagrodzonej Oscarem ścieżki dźwiękowej do filmu „Ojciec chrzestny II”, skomponowanej przez Nino Rotę – i właśnie ten instrument, Hauser, znalazł się na tym nagraniu! Warto odnotować, że gitarzystą w pierwszej części filmu „Ojciec chrzestny” był Laurindo Almeida, a w trzeciej – Tommy Tedesco. Po śmierci Johna w 1975 roku gitara pozostała w rodzinie, aż trafiła w nasze ręce.
Dźwięk: ciepły, dograny Hauser I
A teraz kilka słów o brzmieniu – jak można się spodziewać, ma absolutnie piękne brzmienie, dość złożone i niezwykle ekspresyjne. Ponieważ była to podstawowa gitara klasyczna Johna, używana intensywnie przez całą jego karierę, zarówno na recitalach, jak i w studiu, ma ciepłe, dograne brzmienie, które jest po prostu wzniosłe. Jednocześnie posiada słynną, fortepianową klarowność Hausera, z precyzyjnym balansem i mocną podstawą z bardzo kontrolowanymi alikwotami. Po prostu cudo w słuchaniu i graniu.
Stan oryginalny, konserwatorsko odrestaurowany przez Niemca Vázqueza Rubio
Kiedy gitara do nas dotarła, była w stanie bardzo „używanym”, ale całkowicie oryginalnym – łącznie z oryginalnym siodełkiem i siodełkiem, wykończeniem i kluczami Landstorfer, które wciąż są w doskonałym stanie technicznym. Nosiła jednak ślady zużycia i kilka nienaprawionych pęknięć, które wymagały naprawy, a oryginalne progi były przetarte aż do podstrunnicy. Gitarą zajął się German Vázquez Rubio , który zastosował najbardziej konserwatywne podejście, wykonując najdrobniejsze naprawy wykończenia i pęknięć oraz wymieniając progi, aby jak najlepiej zachować oryginalny stan. Chociaż gitara nadal „wygląda” na zużytą, jest to absolutna część jej historii i jest teraz w idealnym stanie technicznym, gotowa na wiele kolejnych lat gry i przyjemności. Instrument wyjątkowy pod każdym względem – idealnie zachowany i bardzo oryginalny, majestatyczny w brzmieniu i grywalności, z niesamowitą historią. Prawdziwy skarb.
Tło
Hermann Hauser I: Mistrz lutnictwa z Monachium
Hermann Hauser senior (1882–1952) jest najbardziej pamiętany z niezwykłych instrumentów, które budował w stylu hiszpańskim po 1924 roku. W tym roku Andrés Segovia i Miguel Llobet odwiedzili Hausera. Segovia był pod wrażeniem jakości prac Hausera i opisał swoje wrażenia, zauważając, że „natychmiast dostrzegł potencjał tego wielkiego rzemieślnika, gdyby tylko jego mistrzostwo zostało wykorzystane do zbudowania gitary w stylu hiszpańskim, tak niezmiennie utrwalonym przez Torresa i Ramireza, jak skrzypce utrwalone przez Stradivariusa i Guarneriusa” (Segovia w Guitar Review, 1954).
Segovia, Llobet i model hiszpański
Segovia zachęcił Hausera do zbudowania instrumentów na bazie jego gitaryManuela Ramíreza z 1912 roku (zbudowanej przez Santosa Hernándeza ), po tym jak zbadał i dokonał pomiarów tego instrumentu. W tym czasie Hauser miał również okazję przyjrzeć się słynnej gitarze Torres Miguela Llobeta z 1859 roku, która również miała decydujący wpływ na dojrzewający styl „Hausera”.


