1956 Hermann Hauser II nr 587 SP/CSAR

Hermann Hauser II nr 587 z 1956 r. to klasyczna gitara z drewna świerkowego i palisandru CSA pochodząca z Reisbach, której pierwszym właścicielem był Sophocles Papas, wielki pedagog i przyjaciel Segowii. Gitarę Hauser II rozpoczęto w 1956 r., a w 1960 r. producent odnowił ją.

Z kolekcji Sofoklesa Papasa

Ta gitara pierwotnie należała do wielkiego pedagoga i przyjaciela Segowii, Sofoklesa Papasa, i do tej pory miała tylko dwóch właścicieli. Jest w niemal idealnym, wręcz idealnym stanie – jednak jej obecny stan pochodzi z 1960 roku, a nie z 1956 roku, ponieważ napis ołówkiem pod wierzchnią płytą, wykonany ręką Hausera II, brzmi: „Neuer Boden 18.1.60, 62%”, co oznacza „Nowy tył, 18 stycznia 1960, wilgotność 62%”. Ze względu na nienaganny stan boków i płyty wierzchniej, nie sposób ustalić przyczyny tej zmiany. Drewno tyłu idealnie pasuje do boków, więc bez napisu wewnątrz nie wiedzielibyśmy, co się stało. Być może trafniej byłoby nazwać ją gitarą Hausera, którą rozpoczęto w 1956 roku, a ukończono w 1960 roku. Poza nową konfiguracją kilka lat temu (w tym refretem), gitara jest wyjątkowym przykładem najwyższej klasy ręcznej pracy Hausera II.

Wyjątkowy dźwięk

Brzmienie tego instrumentu jest wyjątkowe. W znakomitym stylu Hausera, podstawa każdego dźwięku we wszystkich rejestrach jest bardzo czysta i dzwonkowa, z niemal idealną separacją, a basy są mocne, stabilne i precyzyjne – to niezwykle dobrze zbalansowany fortepian, z lirycznym urokiem i słodyczą wspaniałego, ciepłego i swobodnego Hausera I. Stary, postarzany wierzch charakteryzuje się głęboką, miodowo-bursztynową patyną z wyrazistym wzorem słojów, co przyczynia się do wzmocnienia brzmienia dzięki grubszej, skrystalizowanej żywicy w słojach. Niemal idealny przykład archetypowego Hausera II pod względem brzmienia, wyglądu i gry – marzenie zarówno dla kolekcjonera, jak i wykonawcy.

Hermann Hauser II: Trzecie pokolenie dynastii Hauserów

Hermann Hauser II (1911–1988) – Hermann Hauser Jr. – uważany jest za jednego z najwybitniejszych lutników XX wieku. Wnuk lutnika Josefa Hausera i synHermanna Hausera I , uczył się rzemiosła u boku ojca, a po jego śmierci w 1952 roku, w warsztacie Hausera w Reisbach w Bawarii, przeniósł rodzinny styl teutoński, wywodzący się z rodu Torresów, do drugiej połowy wieku. Jego syn Hermann Hauser III (czwarte pokolenie) i wnuczka Kathrin (piąte) nadal tam pracują – patrz Hermann Hauser III i Kathrin Hauser – używając wielu tych samych narzędzi, a nawet drewna, z którego korzystali poprzednicy.

Dynastia Hauserów, obejmująca obecnie pięć pokoleń, wydała na świat instrumenty, na których grała niezliczona liczba artystów koncertowych, m.in. Andrés Segovia , Julian Bream , rodzina Romero i wielu innych.

Dźwięk Hauser II

Brzmienie ma cechy znakomitego Hausera, które przyciągnęły znakomitych muzyków od Bream przez Segovię po Romero i nie tylko – krystalicznie czyste tony fundamentalne z niemal idealną separacją, stabilne i precyzyjne basy, a jednocześnie liryczny urok i słodycz, szczególnie w wysokich tonach. W najlepszym wydaniu Hauser II jest jak głośny i zrównoważony fortepian, z ciepłem znakomitego Hausera I. Gra jest łatwa dzięki smukłemu i bardzo wygodnemu kształtowi gryfu.

Książki o Hermannie Hauserze II

Numer 4 magazynu Orfeo poświęcony jest dynastii Hauserów, a gitara Hauser II z 1960 roku znajduje się wśród gitar prezentowanych w zestawieniu „34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości” magazynu Orfeo:

Czasopismo Orfeo 1-5

Orfeo – 34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości