1960 Robert Bouchet nr 73 SP/CSAR

Gitara klasycznaRoberta Boucheta z 1960 r. wykonana z drewna świerkowego i palisandru CSA, nr 73, wyprodukowana w Paryżu w późniejszym stylu artysty, z innowacyjnym „bocznym” usztywnieniem pod mostkiem.

W powyższym filmie Monching Carpio gra na tej gitarze utwór „Kundiman in D” José Valdeza.

Nr 73 i orteza „Lateral” Boucheta

Ta gitara (#73) została zbudowana w późniejszym stylu Boucheta, z jego innowacyjnym „bocznym” wzmocnieniem, które przechodzi pod mostkiem od strony siodełka, z wycięciem umożliwiającym montaż pięciu kolumn wachlarzowych – z których dwie skrajne przechodzą pod dolną belką harmoniczną. Taka konstrukcja zauważalnie zwiększa sustain, zakres dynamiki oraz barwę i modulację tonalną, szczególnie w tej konkretnej gitarze.

Dźwięk i stan

Posiada on również oniryczny, elegancki i piękny dźwięk – bardzo trudny do opisania, a jednocześnie niezwykle mocny i solidny – z niemal „kremową” fakturą, która sprawia, że granie na nim to odurzające, nieziemskie doświadczenie. Ma dwa naprawione pęknięcia na górnej płycie, które są stabilne strukturalnie i dawno temu naprawione. To doskonały przykład z tego okresu.

Robert Bouchet: Od malarza do lutnika

Robert Bouchet (1898–1986) był paryskim malarzem, który stał się jednym z najbardziej wpływowych lutników XX wieku i ojcem założycielem tego, co dziś nazywamy „francuską szkołą lutnictwa”. Zaczął grać na gitarze w 1932 roku i zaprzyjaźnił się z Juliánem Gómezem Ramírezem, hiszpańskim lutnikiem z Paryża, który kształcił się w warsztacie José Ramíreza I w Madrycie, którego pracownię często odwiedzał. Kiedy zgubił gitarę, którą wykonał dla niego Gómez Ramírez, postanowił zbudować ją sam – w 1946 roku, w wieku 48 lat. W sumie wykonał zaledwie 154 instrumenty.

Założyciel szkoły francuskiej

Renoma Boucheta szybko przyciągnęła do jego warsztatu jednych z najwybitniejszych gitarzystów: Idę Presti i Alexandre'a Lagoyę, Emilio Pujola, Oscara Ghiglię, Turíbio Santosa, Manuela Lópeza Ramosa i Juliana Breama . Jego innowacje, w tym słynne "barre d'âme" w usztywnieniu pudła rezonansowego, odcisnęły trwały ślad na historii lutnictwa, a gitary Daniela Friedericha i wielu późniejszych francuskich lutników wyrosły z jego szkoły. Bouchets należą do czołówki kolekcjonerskich gitar klasycznych, obok Antonia de Torresa iHermanna Hausera I.

Książki o Robercie Bouchet

Dwujęzyczna książka Alberto Martíneza stanowi najpełniejszy przegląd życia i twórczości Boucheta, a gitara Boucheta z 1959 roku znajduje się wśród gitar prezentowanych w albumie „34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości” wydawnictwa Orfeo:

Robert Bouchet 1898-1986: Peintre i Luthier

Orfeo – 34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości