1946 Robert Bouchet nr 1 PI/CY (były Robert Bouchet)

Ta gitara klasycznaRoberta Boucheta z 1946 roku wykonana jest z drewna sosnowego i cyprysowego i została wyprodukowana w Paryżu. Jest to nr 1, pierwszy instrument, jaki kiedykolwiek stworzył Bouchet, a która przez całe życie pozostawała jego prywatną gitarą.

W powyższych filmach George Sakellariou gra na tej gitarze utwór „David's Lament” Lawrence'a Longa, a Billy Arcila gra na nim utwór „Simbelmynë”.

Pierwsza gitara Boucheta, jego własnymi słowami

Jest to niezwykle rzadka i ważna z historycznego punktu widzenia gitara, której producentem był jeden z najbardziej legendarnych twórców XX wieku. José Romanillos przeprowadził wywiad z Robertem Bouchetem w Paryżu w kwietniu 1986 roku (opublikowany w Guitar International, listopad 1986), a Bouchet powiedział o tej gitarze: „Grałem na tym instrumencie od 1932 roku. W tym roku wróciłem do Paryża. Nie mogłem zabrać ze sobą fortepianu, ale gitara została mi przedstawiona i od razu mnie oczarowała. Potem miałem szczęście – zaprzyjaźniłem się z lutnikiem o nazwisku Julián Gómez Ramírez, który był Hiszpanem, ale mieszkał w Paryżu. Robił dobre instrumenty i zrobił jeden dla mnie. Często odwiedzałem go w jego warsztacie, więc kiedy przychodziłem, żeby samemu coś zrobić, wiedziałem, co robić. Właściwie to dlatego, że zgubiłem tę piękną gitarę, postanowiłem ją zrobić. Pokazałem ją wszystkim i ludzie mówili, że jest całkiem dobra. Mój przyjaciel, Corbani, który był lutnikiem, zamówił jedną i tak został moim pierwszym klientem!”

Gitara Bouchet pokazała swoim gościom

Reputacja Boucheta jako lutnika szybko przyciągnęła do jego studia muzyków – Idę Presti i Alexandre'a Lagoyę, Emilio Pujola, Oscara Ghiglię, Turíbio Santosa, Manuela Lópeza Ramosa, a nawet Juliana Breama – i to właśnie ten instrument Bouchet pokazywał swoim gościom i szybko rosnącej liście najlepszych muzyków, którzy zamawiali jego gitary od samego początku. Ta gitara pochodzi z kolekcji Russella Clevelanda i jest opisana na stronach 48–49 książki „The Classical Guitar – A Complete History” , na stronach poświęconych Bouchetowi, wraz z naszą gitarą Bouchet z 1961 roku .

Proporcje Torresa i sosnowy blat

Reputacja Boucheta, jako od samego początku posiadającego wszystkie umiejętności mistrza lutnictwa, jest absolutnie potwierdzona tym instrumentem. Jego pierwsza „faza” (gitary nr 1–21) wykazuje niezwykłe pokrewieństwo z gitarami Torresa, z lekko usztywnioną (7-wentylatorową) płytą rezonansową i tymi samymi zasadniczymi proporcjami i wymiarami, co Torres – choć „kształt główki”, „etykieta” i nawet łatwo rozpoznawalne proporcje korpusu Boucheta są już obecne w tej gitarze. Płyta wierzchnia wykonana jest z sosny (jak to Torres od czasu do czasu robił – doskonały przykład), która jest materiałem o niezwykłej responsywności, o czym świadczy ta gitara – ma potężne uderzenie, mocny bas wyraźnie słyszalny w każdej nucie i piękne, liryczne i śpiewne brzmienie, szczególnie w wyższych rejestrach. Instrument jest w doskonałym i oryginalnym stanie, łącznie z wykończeniem. Trudno wyobrazić sobie gitarę, która mogłaby być bardziej kolekcjonerska niż ta – a gra i brzmi światowej klasy.

Robert Bouchet: Od malarza do lutnika

Robert Bouchet (1898–1986) był paryskim malarzem, który stał się jednym z najbardziej wpływowych lutników XX wieku i ojcem założycielem tego, co dziś nazywamy „francuską szkołą lutnictwa”. Zaczął grać na gitarze w 1932 roku i zaprzyjaźnił się z Juliánem Gómezem Ramírezem, hiszpańskim lutnikiem z Paryża, który kształcił się w warsztacie José Ramíreza I w Madrycie, którego pracownię często odwiedzał. Kiedy zgubił gitarę, którą wykonał dla niego Gómez Ramírez, postanowił zbudować ją sam – w 1946 roku, w wieku 48 lat. W sumie wykonał zaledwie 154 instrumenty.

Założyciel szkoły francuskiej

Renoma Boucheta szybko przyciągnęła do jego warsztatu jednych z najwybitniejszych gitarzystów: Idę Presti i Alexandre'a Lagoyę, Emilio Pujola, Oscara Ghiglię, Turíbio Santosa, Manuela Lópeza Ramosa i Juliana Breama . Jego innowacje, w tym słynne "barre d'âme" w usztywnieniu pudła rezonansowego, odcisnęły trwały ślad na historii lutnictwa, a gitary Daniela Friedericha i wielu późniejszych francuskich lutników wyrosły z jego szkoły. Bouchets należą do czołówki kolekcjonerskich gitar klasycznych, obok Antonia de Torresa iHermanna Hausera I.

Książki o Robercie Bouchet

Dwujęzyczna książka Alberto Martíneza stanowi najpełniejszy przegląd życia i twórczości Boucheta, a gitara Boucheta z 1959 roku znajduje się wśród gitar prezentowanych w albumie „34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości” wydawnictwa Orfeo:

Robert Bouchet 1898-1986: Peintre i Luthier

Orfeo – 34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości