1965 Robert Bouchet nr 104 SP/CSAR

Ta gitara klasycznaRoberta Boucheta z 1965 roku, wykonana z drewna świerkowego i palisandru CSA, pochodzi z Paryża i ma numer 104. Od czasu jej powstania należała ona do jednego z muzyków, ucznia i bliskiego przyjaciela Juliana Breama.

W powyższym filmie George Sakellariou gra na tej gitarze utwór „Away In A Manger”.

Nr 104: Jeden właściciel i Julian Bream

Mieszkający w Paryżu Robert Bouchet zbudował w swoim życiu nieco ponad 150 gitar – cenione są one zarówno za brzmienie i wygląd, jak i za rzadkość wykonania. Ta gitara, oznaczona numerem 104 z 1965 roku (jak widnieje na jednym z wewnętrznych tylnych wsporników), do tej pory miała tylko jednego właściciela. Był uczniem i bliskim przyjacielem nieżyjącego już Juliana Breama , który również zasłynął z gry i nagrywania na gitarach Boucheta przez pewien czas swojej kariery.

Naszywka mostowa Jeffreya Elliota z 1983 r.

Ten instrument jest w doskonałym stanie, z jednym tylko pęknięciem włoskowatym, tuż przy środkowym szwie między rozetą a mostkiem (naprawionym wewnętrznie jedynie klejem). Został on również „zmodyfikowany” w 1983 roku przez Jeffa Elliota na polecenie Breama. Jeff usunął cienką podstrunnicę biegnącą pod mostkiem i zastąpił ją bardziej tradycyjną łatką mostka z 4 cienkich kawałków między podstrunnicami. Wszyscy trzej (Bream, Elliott i właściciel) zdecydowali się na to, ponieważ czuli, że podstrunnica psuje dźwięk i byli zachwyceni, że dźwięk został później uwolniony, wierząc, że gitara osiągnęła teraz swój pełny potencjał brzmieniowy. Jeff wielokrotnie dokonywał tego rodzaju modyfikacji łatki mostka, w tym na swoich własnych gitarach, w tym tej .

Dźwięk i grywalność

Brzmienie gitary jest absolutnie cudowne i porównywalne z każdym topowym Bouchetem, jaki kiedykolwiek widzieliśmy. Brzmienie można najlepiej opisać jako marzycielską elegancję z niemal „kremową” fakturą – a wrażenia z gry na gitarze o takim brzmieniu są niezwykle upajające i nieziemskie. Grywalność to marzenie dzięki smukłemu i bardzo wygodnemu gryfowi ze standardowym rozstawem strun, który pozwala na zastosowanie szerszego siodełka i dodatkowej podstrunnicy po obu stronach wysokich i niskich strun E, zapobiegającej „poślizgom” podczas legarów i hammer-offów. Ogólnie rzecz biorąc, to fantastyczny przykład topowego Boucheta.

Robert Bouchet: Od malarza do lutnika

Robert Bouchet (1898–1986) był paryskim malarzem, który stał się jednym z najbardziej wpływowych lutników XX wieku i ojcem założycielem tego, co dziś nazywamy „francuską szkołą lutnictwa”. Zaczął grać na gitarze w 1932 roku i zaprzyjaźnił się z Juliánem Gómezem Ramírezem, hiszpańskim lutnikiem z Paryża, który kształcił się w warsztacie José Ramíreza I w Madrycie, którego pracownię często odwiedzał. Kiedy zgubił gitarę, którą wykonał dla niego Gómez Ramírez, postanowił zbudować ją sam – w 1946 roku, w wieku 48 lat. W sumie wykonał zaledwie 154 instrumenty.

Założyciel szkoły francuskiej

Renoma Boucheta szybko przyciągnęła do jego warsztatu jednych z najwybitniejszych gitarzystów: Idę Presti i Alexandre'a Lagoyę, Emilio Pujola, Oscara Ghiglię, Turíbio Santosa, Manuela Lópeza Ramosa i Juliana Breama . Jego innowacje, w tym słynne "barre d'âme" w usztywnieniu pudła rezonansowego, odcisnęły trwały ślad na historii lutnictwa, a gitary Daniela Friedericha i wielu późniejszych francuskich lutników wyrosły z jego szkoły. Bouchets należą do czołówki kolekcjonerskich gitar klasycznych, obok Antonia de Torresa iHermanna Hausera I.

Książki o Robercie Bouchet

Dwujęzyczna książka Alberto Martíneza stanowi najpełniejszy przegląd życia i twórczości Boucheta, a gitara Boucheta z 1959 roku znajduje się wśród gitar prezentowanych w albumie „34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości” wydawnictwa Orfeo:

Robert Bouchet 1898-1986: Peintre i Luthier

Orfeo – 34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości