1966 Hernández y Aguado SP/CSAR

Gitara klasyczna Hernández y Aguado z 1966 r. wykonana z drewna świerkowego i palisandru CSA, została wyprodukowana w Madrycie w okresie świetności warsztatu. Występuje w filmach João Luiza, George'a Sakellariou i Davide Picciego.

Pięknie zachowany HyA z 1966 roku

To wyjątkowo piękny egzemplarz, w doskonałym stanie – bez pęknięć, bez napraw, a poza kluczami (które zostały wymienione na zestaw Rodgersa) jest w oryginalnym stanie, łącznie z wykończeniem. Poza niewielkimi śladami zużycia, gitara jest w zadziwiająco dobrym stanie.

Szybki atak, lekkie ciało

Brzmienie jest zgodne z oczekiwaniami wobec znakomitego „HyA” i równie charakterystyczne, co jego wygląd. Atak dźwięku jest ostry i „zrywny”, niemal jak werbel, a korpus kolejnego dźwięku jest zwiewny i lekki. Dzięki temu grający może cieszyć się wysokim poziomem klarowności i precyzji w szybkiej, dynamicznej muzyce, zachowując jednocześnie ekspresję i lirykę w wolniejszych utworach.

Hernández y Aguado: od fortepianów do gitar w Madrycie

Manuel Hernández (1895–1975) i Victoriano Aguado (1897–1982) poznali się i zaprzyjaźnili, pracując razem w fabryce fortepianów. Ostatecznie założyli spółkę i założyli własny warsztat naprawy fortepianów (i mebli) w Madrycie. Jak głosi legenda, ich wielkie zainteresowanie sztuką lutniczą zrodziło się w latach 40. XX wieku, kiedy wynajęli część swojego warsztatu Modesto Borreguero (jednemu ze słynnych pracowników Manuela Ramíreza ) i zafascynowali się jego umiejętnościami lutniczymi.

Unikalny kształt i dźwięk

Instrumenty Hernández y Aguado pozostają unikatowe w kanonie wielkich twórców – mają kształt niemal gruszkowaty (lub, jak mawiają, plantilla jest „ciężarna w biodrach”), wnętrze jest zazwyczaj lakierowane, podobnie jak zewnętrzna strona, a zdobią je niezwykle cienkie rozety i bogato rzeźbione główki. Bardzo czułe i muzykalne, gitary te były przez dekady grane przez takich mistrzów jak Regino Sainz de la Maza, John Williams , Julian Bream , a w ostatnich latach Graham Anthony Devine.