1966 Hernández y Aguado SP/IN

Hernández y Aguado z 1966 roku to gitara klasyczna ze świerku i indyjskiego palisandru, wykonana w madryckim warsztacie, na etykiecie widnieje napis „Construida por nuestro oficial”.

Zbudowany przez brygadzistę Hernándeza y Aguado

Zamiast standardowego podpisu, na etykiecie widnieje napis (tym samym charakterem pisma, co zwykle) „Construida por nuestro oficial”, co mniej więcej oznacza „zbudowany przez naszego majstra”. Choć pod względem brzmienia, wyglądu, dotyku i pochodzenia jest to Hernández y Aguado, ostateczny montaż najwyraźniej wykonał ówczesny majster warsztatu – oczywiście z użyciem własnych części i narzędzi, w jego warsztacie, pod okiem dwóch mistrzów i zgodnie z ich specyfikacją.

Gruby, ciepły dźwięk

Każda nuta rozpoczyna się ostrym, „żwawym” atakiem, niemal jak werbel, a pudło, które po nim następuje, jest grube i ciepłe, wypełniając otaczającą przestrzeń dźwiękową. Muzyk zyskuje klarowność i precyzję w szybkich, dynamicznych pasażach oraz bardzo ekspresyjny, liryczny głos w wolniejszej muzyce.

Hernández y Aguado: od fortepianów do gitar w Madrycie

Manuel Hernández (1895–1975) i Victoriano Aguado (1897–1982) poznali się i zaprzyjaźnili, pracując razem w fabryce fortepianów. Ostatecznie założyli spółkę i założyli własny warsztat naprawy fortepianów (i mebli) w Madrycie. Jak głosi legenda, ich wielkie zainteresowanie sztuką lutniczą zrodziło się w latach 40. XX wieku, kiedy wynajęli część swojego warsztatu Modesto Borreguero (jednemu ze słynnych pracownikówManuela Ramíreza ) i zafascynowali się jego umiejętnościami lutniczymi.

Unikalny kształt i dźwięk

Instrumenty Hernández y Aguado pozostają unikatowe w kanonie wielkich twórców – mają kształt niemal gruszkowaty (lub, jak mawiają, plantilla jest „ciężarna w biodrach”), wnętrze jest zazwyczaj lakierowane, podobnie jak zewnętrzna strona, a zdobią je niezwykle cienkie rozety i bogato rzeźbione główki. Bardzo czułe i muzykalne, gitary te były przez dekady grane przez takich mistrzów jak Regino Sainz de la Maza, John Williams , Julian Bream , a w ostatnich latach Graham Anthony Devine.