1973 Hernández y Aguado CD/CSAR

Rok	1973
Płyta wierzchnia	Cedar
Tył i boki	CSA Rosewood
Menzura	660 mm
Szerokość siodełka	52 mm
Wykończenie	French Polish
Kraj	Spain
Luthier	Hernández y Aguado

This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.

Wyślij zapytanie

The soundboard of a 1973 Hernandez y Aguado classical guitar made of cedar and CSA rosewood

The back of a 1973 Hernandez y Aguado classical guitar made of cedar and CSA rosewood

A close-up of the rosette of a 1973 Hernandez y Aguado classical guitar made of cedar and CSA rosewood

The ornamented headstock of a 1973 Hernandez y Aguado classical guitar made of cedar and CSA rosewood

The bridge, tie-block and saddle of a 1973 Hernandez y Aguado classical guitar made of cedar and CSA rosewood

The front of a 1973 Hernandez y Aguado classical guitar made of cedar and CSA rosewood

The side of a 1973 Hernandez y Aguado classical guitar made of cedar and CSA rosewood

The rosette of a 1973 Hernandez y Aguado classical guitar made of cedar and CSA rosewood

The headstock of a 1973 Hernandez y Aguado classical guitar made of cedar and CSA rosewood

The label of a 1973 Hernandez y Aguado classical guitar made of cedar and CSA rosewood

Heitor Villa-Lobos' "Prélude No. 5" played by Taso Comanescu on a 1973 Hernández y Aguado guitar

Opis

Hernández y Aguado z 1973 roku to klasyczna gitara z cedru i palisandru CSA, wykonana w Madrycie, nr 428 – to późniejsza gitara z cedrowym wierzchem, pochodząca z warsztatu Manuela Hernándeza, dwa lata przed śmiercią.

Późny cedrowy top "HyA", nr 428

Ta gitara, sygnowana na etykiecie i oznaczona numerem 428, pochodzi z ostatnich lat współpracy. To wyjątkowo piękny egzemplarz w niesamowitym stanie – bez pęknięć, bez napraw, absolutnie zachwycający – i pomijając bardzo delikatne ślady użytkowania, jest niezwykle dobrze zachowana.

Zwiewny i orzeźwiający, z cedrem

Słynne brzmienie „HyA” jest tu w pełni dostępne: ostry, „zgryźliwy” atak, niemal jak werbel, oraz zwiewne, lekkie brzmienie każdej nuty, zapewniające klarowność i precyzję w dynamicznych pasażach oraz bardzo ekspresyjny, liryczny głos w wolniejszych. Dotyczy to zarówno ich świerkowych gitar, jak i, jak dowodzi ten przykład, ich cedrowych płyt wierzchnich. Bardzo rzadkie i niezwykle kolekcjonerskie.

Tło

Hernández y Aguado: od fortepianów do gitar w Madrycie

Manuel Hernández (1895–1975) i Victoriano Aguado (1897–1982) poznali się i zaprzyjaźnili, pracując razem w fabryce fortepianów. Ostatecznie założyli spółkę i założyli własny warsztat naprawy fortepianów (i mebli) w Madrycie. Jak głosi legenda, ich wielkie zainteresowanie sztuką lutniczą zrodziło się w latach 40. XX wieku, kiedy wynajęli część swojego warsztatu Modesto Borreguero (jednemu ze słynnych pracownikówManuela Ramíreza ) i zafascynowali się jego umiejętnościami lutniczymi.

Unikalny kształt i dźwięk

Instrumenty Hernández y Aguado pozostają unikatowe w kanonie wielkich twórców – mają kształt niemal gruszkowaty (lub, jak mawiają, plantilla jest „ciężarna w biodrach”), wnętrze jest zazwyczaj lakierowane, podobnie jak zewnętrzna strona, a zdobią je niezwykle cienkie rozety i bogato rzeźbione główki. Bardzo czułe i muzykalne, gitary te były przez dekady grane przez takich mistrzów jak Regino Sainz de la Maza, John Williams , Julian Bream , a w ostatnich latach Graham Anthony Devine.