1989 Eric Sahlin 8-Course Lute
| Rok | 1989 |
| Płyta wierzchnia | Spruce |
| Tył i boki | Cherry / Rosewood |
| Menzura | 630 mm |
| Szerokość siodełka | 74 mm |
| Wykończenie | French Polish |
| Kraj | USA |
| Luthier | Eric Sahlin |
This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.
Opis
8-polowa lutnia renesansowa wykonana w 1989 roku przez Erica Sahlina , amerykańskiego lutnika klasycznego, z płytą wierzchnią wykonaną ze świerku oraz płytą tylną z drewna wiśniowego i palisandrowego.
Lutnie Erica Sahlina
Reputacja Erica opiera się przede wszystkim na jego gitarach, ale zbudował on również kilka innych instrumentów, w tym lutnie. W 1989 roku zbudował tę wspaniałą, ośmiopolową lutnię renesansową dla zawodowego gitarzysty, który poszukiwał instrumentu w stylu epoki, do grania muzyki elżbietańskiej, o autentycznym brzmieniu i wyglądzie.
Strojenie i wykonanie
Sześć pierwszych tonów jest strojonych jak gitara, przy czym trzeci ton jest o pół tonu niższy; dwa pozostałe tony można stroić w skali zstępującej. Jak to zwykle bywa w twórczości Erica, kunszt jest fenomenalny – niemal potrzeba mikroskopu, aby docenić perfekcję wykonania.
Czytaj więcej: Orfeo Magazine nr 10 – Lutnicy z Zachodniego Wybrzeża
Tło
Eric Sahlin: amerykański producent gitar klasycznych
Eric Sahlin to jeden z najwybitniejszych amerykańskich lutników, który osiągnął status światowej klasy. Jego lista oczekujących na lutnictwo sięga ponad dekady, a popyt w Stanach Zjednoczonych, Europie i Japonii jest ogromny. Urodzony i wychowany w Spokane w stanie Waszyngton, jest samoukiem i buduje w Valleyford, tuż za miastem.
Z UC Santa Barbara do pełnoetatowego warsztatu
Jego pierwszy kontakt z gitarą klasyczną nastąpił w okresie dorastania, kiedy to jego brat zaczął grać na tym instrumencie – a wraz z nim pojawiły się wspaniałe nagrania gitarowe na płytach jego brata wydanych przez Musical Heritage Society. Na Uniwersytecie Kalifornijskim w Santa Barbara, z silnym programem nauczania gitary klasycznej, Eric postanowił w 1975 roku, w swoim pierwszym roku, zbudować własną gitarę: jego zamiłowanie do obróbki drewna od wczesnego dzieciństwa i zainteresowanie fizyką akustyczną sprawiły, że wydawało się to wspaniałą przygodą. Studiował książki, kupił pierwsze drewno tej wiosny i ukończył gitarę tego lata. Zanim skończył drugą, jego kariera była przesądzona.
Założył warsztat, w którym budował meble na zamówienie, jednocześnie rozwijając swoją wiedzę z zakresu tworzenia gitar. W latach 1978–1979 zajmował się już wyłącznie budową gitar. Pomógł mu w tym przypadkowy kontakt z George’em Dauphinais z Dauphin Company, firmy zajmującej się sprzedażą wysyłkową, która oferowała 7-, 8- i 10-strunowe gitary Erica jako tańszą alternatywę dla dostępnych wówczas instrumentów wielostrunowych.
Lutnie, potem tylko gitary klasyczne
Na początku lat 80. znajomy lutnista poprosił Erica o lutnię. Projekt tak mu się spodobał, że dogłębnie przestudiował te instrumenty i zbudował różne modele lutni, oprócz swoich gitar. Pod koniec dekady, wraz z umacnianiem się rynku gitar i ugruntowaną reputacją, Eric skupił się wyłącznie na swojej pierwszej miłości – gitarze klasycznej.
Gracze i projekt
Na gitarach Sahlin grali Scott Tennant , Andrew York , Ottmar Liebert (flamenco), Carsten Pedersen i inni najlepsi muzycy na całym świecie. Słyną z precyzyjnego, stonowanego wykończenia z masy perłowej oraz innowacyjnej, „skręconej” podstrunnicy Erica, o której opowiadał, gdy magazyn „Orfeo Magazine” odwiedził jego warsztat w Spokane w ramach edycji West Coast (nr 10, 2017).

