Guitar Salon International
+1 (310) 586.1100 | +1 (877) 771.4321
Muzeum
Gitary klasyczne
Gitary klasyczne
Gitary Flamenco
Gitary Flamenco
Kolekcja Cleveland
Kolekcja Cleveland
Lutnicy
Lutnicy
Twój koszyk

Twój koszyk jest pusty!

Sub-Total: $0.00
Total: $0.00
Edytuj koszyk
Wymeldować się
Museum

2003 José Ramírez „1a C650” No. Y2-132 CD/IN

Rok 2003
Płyta wierzchnia Cedar
Tył i boki Indian Rosewood
Menzura 650 mm
Szerokość siodełka 52 mm
Wykończenie French Polish Top
Kraj Spain
Luthier Amalia Ramírez

This guitar is no longer available in our inventory. If it interests you, click the ”notify me when available” button to be notified in the event that we re-acquire this guitar for re-sale.

Wyślij zapytanie
See more from Amalia Ramírez

Opis

Gitara klasycznaJosé Ramíreza „1a C650” z 2003 r. nr Y2-132 ma płytę wierzchnią z cedru oraz tył i boki z palisandru indyjskiego. Płyta wierzchnia jest polerowana w stylu francuskim, nie ma pęknięć ani napraw.

Zbudowany w warsztacie Calle de la Paz

Na instrumentach ze słynnego warsztatu José Ramíreza przez ostatnie półwiecze i dłużej grało wielu profesjonalistów – pomyślcie o Stingu i Segovii, Sabicasie i Checie Atkinsie, czy Lee Ritenourze i Christopherze Parkeningu . Od 2000 roku warsztat jest w rękach Amalii Ramírez, przedstawicielki piątego pokolenia rodziny, a ta gitara powstała w pierwszej dekadzie jej kierownictwa.

Model Ramíreza „1a”

Oznaczenie „1a” oznacza „primera” – pierwsza, czyli najwyższa jakość – a model ten reprezentuje najwyższy poziom warsztatu pod względem wykonania, detali i doboru drewna. W przypadku modelu Tradicional warsztat powrócił do podstaw – klasycznego projektu José Ramíreza III ze standardową długością strun 650 mm, to gitara koncertowa najwyższej klasy, na której każdy może z łatwością grać. Za dbałość o szczegóły, jakość wykonania i brzmienie oceniamy ten instrument bardzo wysoko.

Grywalność, dźwięk i stan

Gra się na niej bardzo łatwo, z pięknym gryfem i łatwą mechaniką. Brzmienie jest gęste, a zarazem czyste, z tym niezbędnym ciepłym, tajemniczym i nastrojowym charakterem, który przyniósł sławę Ramírezowi. Choć instrument był wcześniej w użyciu, jest w doskonałym stanie – jedynie ślady użytkowania na wykończeniu, a jego konstrukcja jest solidna, bez pęknięć ani napraw. Do instrumentu dołączono twardy futerał. Etykieta z 2003 roku nosi numer Y2-132 i sygnaturę Amalii Ramírez – obok widnieje kod modelu „C650 Tradicional”.

Aby poznać historię warsztatu, przeczytaj The Ramírez Family: Masters of the Guitar i The José Ramírez Dynasty ; jeśli interesują Cię ciekawostki, zobacz José Ramírez: myths and facts .

Tło

Warsztat José Ramíreza w Madrycie

Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.

Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia

Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.

Warsztat pod kierownictwem Amalii Ramírez

Pod kierownictwem Amalii Ramírez warsztat zachował klasyczną gitarę koncertową w sercu swojej oferty – „1a” (pierwsza klasa) w konstrukcji „Tradicional”, której kod modelu został ręcznie wypisany na etykiecie: C650 dla płyty wierzchniej z cedru z palisandrem indyjskim, „-A” dla płyty wierzchniej ze świerku (abeto), „-P” dla palisandru CSA (palosanto) i „-AP” dla obu, z F656 i F656-A dla flamenco z cedru i świerku. Wokół niej zbudowała szerszą rodzinę modeli: „Centenario” i „Elite”, wykonane z najcenniejszych gatunków drewna warsztatu; wznowione „SP” i „2a”; „Auditorio”, „Antigua” i „Guitarra del Tiempo”; serie rocznicowe, takie jak „125 Años” i „130 Años”; repliki historycznych gitar, od Manuela Ramíreza z 1912 r., na którym grał Segovia, po „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I z 1913 r.; oraz linie studyjne NE, R i FL. Gitary koncertowe noszą etykietę Calle de la Paz 8, podpisaną przez Amalię Ramírez swoim podpisem gwiazdy i ponumerowane kodem literowo-cyfrowym (Centenario i Elite mają własne numery), natomiast gitary studyjne mają pomarańczową etykietę „Guitarras de Estudio” „Diseñada, Revisada y Certificada por Ramírez” z czerwonym znaczkiem „Calidad Ramírez”.

Guitars by Amalia Ramírez