2013 Daniel Friederich nr 837 CD/IN

Gitara klasyczna Daniela Friedericha nr 837 z 2013 r. wykonana z cedru i palisandru indyjskiego, pochodząca z Paryża. Jest to jedna z ostatnich gitar, jakie zbudował przed przejściem na emeryturę w 2014 r.

W powyższym filmie Taso Comanescu gra na tej gitarze Preludium Bacha BWV 999.

Nr 837, zbudowany na rok przed przejściem na emeryturę

Na etykiecie widnieje napis „Rok 2013, nr 837”. W ostatnich latach życia Friederich budował coraz mniej gitar, a lista oczekujących była zamknięta. Mimo to GSI – dumna z bycia wyłącznym światowym dystrybutorem nowych gitar Friedericha – otrzymywała od niego jeden instrument rocznie.

Dźwięk

Daniel Friederich znany jest ze swojej niezrównanej estetyki oraz pięknego i potężnego brzmienia, a ta majestatyczna gitara w pełni zasługuje na tę reputację: śmiałe, potężne basy i gładkie, jedwabiste, kremowe soprany aż do 19. progu. Nawet jako nowy instrument, była to jedna z najlepszych gitar, jakie można było kupić.

Daniel Friederich: paryski mistrz szkoły francuskiej

Daniel Friederich (1932–2020) był jednym z najbardziej szanowanych i wpływowych lutników gitar klasycznych XX wieku. Urodzony w Paryżu, swoją pierwszą gitarę zbudował w 1955 roku – prostą kopię gitary Francisco Simplicio . Został pełnoetatowym lutnikiem w swoim paryskim warsztacie w 1960 roku, po tym jak zaprezentował swoje praceRobertowi Bouchetowi . W 1967 roku zdobył główne nagrody na legendarnym konkursie w Liège : złoty medal za kunszt wykonania i srebrny za brzmienie, przyznane anonimowo przez jury, w którego skład weszli Bouchet i Ignacio Fleta .

Elegancki kształt korpusu i charakterystyczna główka z podniesioną centralną konstrukcją sprawiają, że gitary tego gitarzysty są łatwe do rozpoznania. Znane są one z niezrównanej estetyki oraz pięknego i majestatycznego brzmienia. Grało na nich wielu najlepszych gitarzystów na świecie, w tym Romero, Manuel Barrueco , Julian Bream , Scott Tennant , Roberto Aussel, Eduardo Fernández, Álvaro Pierri i David Tanenbaum.

Modele koncertowe, recitalowe i arpège

W latach 60. Friederich stworzył dwie główne linie: model „Concert” – swoją najnowocześniejszą gitarę, z rzeźbioną główką, specjalnie zaprojektowanymi kluczami, najwyższej jakości drewnem i numerem seryjnym na etykiecie – oraz tańsze modele „Recital” i „Arpège”, które nie miały numeru seryjnego. Od 1970 roku produkował wyłącznie gitary „Concert”, a każda etykieta podawała numer i rok produkcji. Według jego własnych słów, jego wcześniejsze gitary były „stosunkowo proste, przyjemne w grze” i miały „dość wybuchowe” brzmienie; od około 1973 roku zwiększył ich wagę, aby uzyskać dłuższy sustain i bogatsze, słodsze brzmienie.

Daniel Friederich i GSI

Firma GSI z dumą pełniła funkcję wyłącznego światowego dystrybutora nowych gitar Friedericha, aż do jego przejścia na emeryturę w 2014 roku. Przez ponad 20 lat otrzymywaliśmy od niego jedną gitarę rocznie. Zmarł w Paryżu 4 listopada 2020 roku w wieku 88 lat – przeczytaj nasz hołd . Możesz również przeczytać wywiad Andrei Tacchiego z Danielem Friederichem .

Książki o Danielu Friederichu

Dwujęzyczna książka „Luthier d'Art” stanowi najpełniejszy zapis jego życia i twórczości; poświęcony jest mu numer 2 magazynu Orfeo Magazine ( zobacz nasz wpis lubprzeczytaj numer online ), a gitara Friederich z 2008 r. znajduje się wśród gitar prezentowanych w albumie Orfeo „34 Classical Guitars in Life Size”:

Daniel Friederich 1932-2020: Luthier d'Art

Czasopismo Orfeo 1-5

Orfeo – 34 gitary klasyczne w naturalnej wielkości