2015 José Ramírez „Tablao” z kołkami nr X5-006 SP/IN

José Ramírez „Tablao” nr X5-006 z 2015 r. to gitara flamenco z wierzchem ze świerku i tyłem i bokami z indyjskiego palisandru – reedycja „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I z 1913 r.

Z warsztatu Ramíreza w Madrycie

Przez ponad pół wieku warsztat José Ramíreza zbudował gitary dla niezliczonych profesjonalistów – od Segovii po Stinga, Sabicasa po Cheta Atkinsa, od Christophera Parkeninga po Lee Ritenoura. Powstała przy Calle de la Paz 8 pod kierownictwem Amalia Ramírez , która kieruje rodzinnym biznesem od śmierci brata José IV w 2000 roku.

„Gitara de Tablao” z 1913 roku

Ten model jest reedycją gitary José Ramíreza I „Guitarra de Tablao”, opartej na szablonie z 1913 roku. Szczegóły konstrukcyjne zostały nieznacznie zmodyfikowane, aby dostosować je do współczesnych preferencji gry, a detale estetyczne zostały nieznacznie zmodyfikowane, zawsze zgodnie ze stylem epoki, w której gitara została opracowana. Oprócz flamenco, model ten jest również wykonany w wersji klasycznej.

Dźwięk, kołki i etykieta

To flamenco z palisandru ma brzmienie o antycznym charakterze, głównie dzięki płaskiej, głębokiej obudowie i dodatkowej szerokości obu korpusów. Gra na nim jest absolutnie zachwycająca, a moc wystarczająca na każdy koncert. Detale są pięknie i ze smakiem wykonane, a kołki są „obrabiane” przez firmę Planetary – łatwe w użyciu, o tradycyjnym, oldschoolowym wyglądzie. Ramírez oferuje drewnianą lub przezroczystą plastikową płytkę zaczepową; ta ma przezroczysty plastik. Na etykiecie widnieje napis „Reedición de la 'Guitarra de Tablao' (1913) de José Ramírez I”, rok 2015, nr serii X5-006, a sygnaturę wykonała Amalia Ramírez .

Dwa filmy

W powyższych filmach Amalia Ramírez prezentuje „Guitarra de Tablao” i opowiada o dziedzictwie Ramíreza.

Aby dowiedzieć się więcej o Ramírezie, przeczytaj książkę The Ramírez Family: Masters of the Guitar (Rodzina Ramírez: Mistrzowie gitary ); poznaj członków rodziny, od Amalia Ramírez aż do José I ; a jeśli interesują cię fakty, przeczytaj nasz artykuł o mitach i faktach dotyczących tego legendarnego warsztatu .

Warsztat José Ramíreza w Madrycie

Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.

Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia

Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.

Warsztat pod kierownictwem Amalia Ramírez

Pod kierownictwem Amalia Ramírez warsztat zachował klasyczną gitarę koncertową w sercu swojej oferty – „1a” (pierwsza klasa) w konstrukcji „Tradicional”, której kod modelu został ręcznie wypisany na etykiecie: C650 dla płyty wierzchniej z cedru z palisandrem indyjskim, „-A” dla płyty wierzchniej ze świerku (abeto), „-P” dla palisandru CSA (palosanto) i „-AP” dla obu, z F656 i F656-A dla flamenco z cedru i świerku. Wokół niej zbudowała szerszą rodzinę modeli: „Centenario” i „Elite”, wykonane z najcenniejszych gatunków drewna warsztatu; wznowione „SP” i „2a”; „Auditorio”, „Antigua” i „Guitarra del Tiempo”; serie rocznicowe, takie jak „125 Años” i „130 Años”; repliki historycznych gitar, od Manuela Ramíreza z 1912 r., na którym grał Segovia, po „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I z 1913 r.; oraz linie studyjne NE, R i FL. Gitary koncertowe noszą etykietę Calle de la Paz 8, podpisaną przez Amalia Ramírez swoim podpisem gwiazdy i ponumerowane kodem literowo-cyfrowym (Centenario i Elite mają własne numery), natomiast gitary studyjne mają pomarańczową etykietę „Guitarras de Estudio” „Diseñada, Revisada y Certificada por Ramírez” z czerwonym znaczkiem „Calidad Ramírez”.