2017 Jake Fuller "Purnell" SP/CH

Gitara klasyczna „Purnell” z 2017 roku autorstwa Jake’a Fullera , ze starą, czteroczęściową świerkową płytą wierzchnią oraz trzyczęściowymi bokami i tyłem z angielskiej wiśni – w doskonałym stanie, bez pęknięć ani napraw.

W powyższym filmie George Sakellariou gra na tej gitarze „Marsz żałobny marionetki” Charlesa Gounoda.

Skamieniały świerk i czereśnia angielska, słowami Jake’a

„Stary świerk pochodzi z klinu skrzypcowego, który dostałem od wiolonczelisty. Gitara ma czteroczęściowy wierzch i trzyczęściowy tył z angielskiej wiśni. Brzmiała dobrze od pierwszego uderzenia. Dostałem kilka kawałków tego świerka od lutnika, który podarował mi je od emerytowanego lutnika/wiolonczelisty (obecnie nieżyjącego). Widać, że jest stary, kiedy się go obrobi. Najlepiej opisać go jako skamieniały. Ta gitara została wykonana z jednego z najlepszych klinów. Widoczne jest ciemnienie drewna na końcach od lat przechowywania. Musi mieć co najmniej ponad 50 lat, żeby osiągnąć taki stan. Stare drewno świerkowe sprawia, że gitary od samego początku sprawiają wrażenie, jakby były grane.”

„Wiśnia angielska pochodzi od lokalnego handlarza drewnem, który specjalizuje się w rodzimym drewnie liściastym. Pochodzi z dużej sterty odzyskanych desek podłogowych. To jedno z moich ulubionych gatunków drewna na tył i boki. Po pierwsze, satysfakcjonujące jest użycie drewna z mojego kraju. To drewno o średniej gęstości, plasujące się pomiędzy cyprysem a palisandrem, podobne do klonu. W przeciwieństwie do klonu, który ma matowy dźwięk, ma ładne, czyste brzmienie, bardziej przypominające palisander. Dzięki temu gitara zyskuje szerszy wachlarz walorów, od ciepła klonu po obecność palisandru. Ma również wspaniałą barwę z subtelnym rysunkiem.”

Dźwięk i stan

Brzmienie jest wyraziste i czyste, z bogatymi alikwotami, a lekki korpus i sztywny gryf zapewniają szybką reakcję i długie, równomierne wybrzmiewanie. Chociaż gitara jest używana, nosi jedynie ślady użytkowania – bez pęknięć ani napraw – i jest w doskonałym stanie technicznym.

Zdjęcia budowy tej gitary

Jake Fuller „Purnell”: angielski lutnik z Suffolk

Jake Fuller to angielski lutnik gitar klasycznych, który buduje gitary od końca lat 90. XX wieku, najpierw w warsztacie w Laxfield, a następnie w Reydon w hrabstwie Suffolk. Stolarstwo jest w jego rodzinie: jego dziadek z Kornwalii, Purnell, był kołodziejem, który wytwarzał wozy, taczki, bramy i meble, a który stracił nogę podczas I wojny światowej (zbudował nawet własną drewnianą nogę); niektóre z jego narzędzi i stół, który służy Jake'owi jako stół warsztatowy, wciąż znajdują się w warsztacie. Jake nigdy go nie spotkał i buduje pod nazwiskiem „Purnell” – swoim drugim imieniem – jako hołd. Jego ojciec, producent zabawek z Suffolk, dał mu pierwszą praktykę.

Trening z Davidem Rouse i hiszpańska tradycja

Jake, sam będąc gitarzystą, rozpoczął naukę gry na gitarze klasycznej w wieku 16 lat, a następnie uzyskał licencjat z technologii instrumentów muzycznych na London Guildhall University, gdzie studiował pod okiem Davida Rouse'a i Davida Whitemana. Jego głównymi inspiracjami są Antonio de Torres iHermann Hauser , a także pomysły Santosa Hernándeza i Masaru Kohno: tradycyjne, lekkie hiszpańskie gitary z kilkoma własnymi udoskonaleniami, często wykonane z drewna z historią – odzyskanego drewna, starych fortepianów, prezentów od znajomych twórców.