2021 Jake Fuller "Purnell" SP/YW

Klasyczna gitara „Purnell” Jake’a Fullera z 2021 roku, z ostatnim kawałkiem włoskiego świerku na płycie wierzchniej oraz tyłem i bokami z cisu – gitara, która, jak mówi Jake, brzmi bardziej jak fortepian.

W powyższym filmie Shane Parish gra na tej gitarze utwór Captaina Beefhearta „One Red Rose That I Mean”.

Cis, heban i świerk włoski

Wszystkie materiały pochodzą ze starych zapasów Jake'a, w tym z jego ostatniego kawałka włoskiego świerku. Cis i heban pochodzą z tego samego źródła, od emerytowanego lutnika, a wykończenie z tulipanowca, ostrokrzewu i orzecha – zachwycające. Tył instrumentu to „doble tapa” w stylu Contreras , z laminowanym świerkiem, który nadaje mu grubość i stabilność.

Nowa konstrukcja i dźwięk

Jake poprawił tu kilka rzeczy – diagonalne podpórki w dolnej części korpusu i nową konstrukcję bloku końcowego, przypominającą pełną głębokość wyściółki, która usztywnia tylną część – i w porównaniu ze swoimi ostatnimi gitarami, bardziej przypominającymi gitary Torresa, uważa, że ta brzmi bardziej jak fortepian. Brzmienie jest wyraziste i czyste, sustain długi, a granie bezproblemowe.

Zdjęcia budowy tej gitary

Jake Fuller „Purnell”: angielski lutnik z Suffolk

Jake Fuller to angielski lutnik gitar klasycznych, który buduje gitary od końca lat 90. XX wieku, najpierw w warsztacie w Laxfield, a następnie w Reydon w hrabstwie Suffolk. Stolarstwo jest w jego rodzinie: jego dziadek z Kornwalii, Purnell, był kołodziejem, który wytwarzał wozy, taczki, bramy i meble, a który stracił nogę podczas I wojny światowej (zbudował nawet własną drewnianą nogę); niektóre z jego narzędzi i stół, który służy Jake'owi jako stół warsztatowy, wciąż znajdują się w warsztacie. Jake nigdy go nie spotkał i buduje pod nazwiskiem „Purnell” – swoim drugim imieniem – jako hołd. Jego ojciec, producent zabawek z Suffolk, dał mu pierwszą praktykę.

Trening z Davidem Rouse i hiszpańska tradycja

Jake, sam będąc gitarzystą, rozpoczął naukę gry na gitarze klasycznej w wieku 16 lat, a następnie uzyskał licencjat z technologii instrumentów muzycznych na London Guildhall University, gdzie studiował pod okiem Davida Rouse'a i Davida Whitemana. Jego głównymi inspiracjami są Antonio de Torres iHermann Hauser , a także pomysły Santosa Hernándeza i Masaru Kohno: tradycyjne, lekkie hiszpańskie gitary z kilkoma własnymi udoskonaleniami, często wykonane z drewna z historią – odzyskanego drewna, starych fortepianów, prezentów od znajomych twórców.