2022 Jake Fuller "Purnell" CD/TW

Jake Fuller zbudował tę gitarę klasyczną „Purnell” w 2022 roku, wykorzystując drewno pochodzące z fortepianu z lat 50. – płytę rezonansową z cedru oraz tył i boki z tulipanowca.

W powyższym filmie Jaclyn Jones gra na tej gitarze Romanzę z utworu „Bardenklänge” Johanna Kaspara Mertza.

Gitara zrobiona z fortepianu

Płyta rezonansowa fortepianu była zwarta, o prostym usłojeniu i idealnie wyciętym ćwiartce z cedru, a nie świerku, więc Jake użył go na płytę wierzchnią gitary. Z pokrywy fortepianu wykonano tył i boki z tulipanowca, którego zielonkawy odcień pięknie komponuje się z ciepłem cedru. Fornir na główce i mostku z orzecha włoskiego jest hebanizowany, co nadaje mu wygląd fortepianu, a podstrunnica z palisandru honduraskiego.

Konstrukcja i dźwięk

Najnowsze udoskonalenia Jake'a – pełne wyściółki na ogonie zamiast bloku końcowego, laminowana podstrunnica, karbonowe wzmocnienie gryfu i podniesiona tylna belka – zwiększają sztywność przy jednoczesnym utrzymaniu minimalnej masy. Rezonans pudła rezonansowego jest głęboki, między F a F#, co zapewnia ciemną obecność we wszystkich rejestrach i piękny dolny zakres. Bardzo łatwa do grania.

Jak Jake zamienił pianino w gitarę (zdjęcia)

Jake Fuller „Purnell”: angielski lutnik z Suffolk

Jake Fuller to angielski lutnik gitar klasycznych, który buduje gitary od końca lat 90. XX wieku, najpierw w warsztacie w Laxfield, a następnie w Reydon w hrabstwie Suffolk. Stolarstwo jest w jego rodzinie: jego dziadek z Kornwalii, Purnell, był kołodziejem, który wytwarzał wozy, taczki, bramy i meble, a który stracił nogę podczas I wojny światowej (zbudował nawet własną drewnianą nogę); niektóre z jego narzędzi i stół, który służy Jake'owi jako stół warsztatowy, wciąż znajdują się w warsztacie. Jake nigdy go nie spotkał i buduje pod nazwiskiem „Purnell” – swoim drugim imieniem – jako hołd. Jego ojciec, producent zabawek z Suffolk, dał mu pierwszą praktykę.

Trening z Davidem Rouse i hiszpańska tradycja

Jake, sam będąc gitarzystą, rozpoczął naukę gry na gitarze klasycznej w wieku 16 lat, a następnie uzyskał licencjat z technologii instrumentów muzycznych na London Guildhall University, gdzie studiował pod okiem Davida Rouse'a i Davida Whitemana. Jego głównymi inspiracjami są Antonio de Torres iHermann Hauser , a także pomysły Santosa Hernándeza i Masaru Kohno: tradycyjne, lekkie hiszpańskie gitary z kilkoma własnymi udoskonaleniami, często wykonane z drewna z historią – odzyskanego drewna, starych fortepianów, prezentów od znajomych twórców.