2018 Jake Fuller "Purnell" SP/CSAR

Jake Fuller wykonał tę gitarę klasyczną „Purnell” w 2018 roku z pudłem rezonansowym wykonanym ze świerku oraz tyłem i bokami z palisandru CSA. To nasza druga gitara z palisandru CSA wykonana przez tego producenta.

W powyższych nagraniach wideo Tomasz Fechner gra Étude No. 8 Villi-Lobosa, a LIN Ü gra „Passepied” Debussy'ego na tym i innym albumie Fullera z 2018 roku.

Powrót do CSA Rosewood

Po testowaniu kilku gitar w różnych gatunkach drewna – Jake czuje się równie dobrze w klonie, wiśni, honduraskim palisandrze i orzechu – miło było zobaczyć kolejną gitarę CSA z palisandru od tego znakomitego producenta.

Dźwięk i grywalność

Jak zawsze u Jake'a, wykonanie jest czyste, proste i wyrafinowane. Brzmienie jest wyraziste, a zarazem czyste, z bogatymi alikwotami i doskonałym balansem; bardzo lekki korpus szybko reaguje, a sztywny gryf zapewnia długie, równomierne wybrzmiewanie. Granie to czysta przyjemność – zarówno w domu, w każdej sali, jak i w studiu nagraniowym.

Jake Fuller „Purnell”: angielski lutnik z Suffolk

Jake Fuller to angielski lutnik gitar klasycznych, który buduje gitary od końca lat 90. XX wieku, najpierw w warsztacie w Laxfield, a następnie w Reydon w hrabstwie Suffolk. Stolarstwo jest w jego rodzinie: jego dziadek z Kornwalii, Purnell, był kołodziejem, który wytwarzał wozy, taczki, bramy i meble, a który stracił nogę podczas I wojny światowej (zbudował nawet własną drewnianą nogę); niektóre z jego narzędzi i stół, który służy Jake'owi jako stół warsztatowy, wciąż znajdują się w warsztacie. Jake nigdy go nie spotkał i buduje pod nazwiskiem „Purnell” – swoim drugim imieniem – jako hołd. Jego ojciec, producent zabawek z Suffolk, dał mu pierwszą praktykę.

Trening z Davidem Rouse i hiszpańska tradycja

Jake, sam będąc gitarzystą, rozpoczął naukę gry na gitarze klasycznej w wieku 16 lat, a następnie uzyskał licencjat z technologii instrumentów muzycznych na London Guildhall University, gdzie studiował pod okiem Davida Rouse'a i Davida Whitemana. Jego głównymi inspiracjami są Antonio de Torres iHermann Hauser , a także pomysły Santosa Hernándeza i Masaru Kohno: tradycyjne, lekkie hiszpańskie gitary z kilkoma własnymi udoskonaleniami, często wykonane z drewna z historią – odzyskanego drewna, starych fortepianów, prezentów od znajomych twórców.