2023 José Ramírez „1a C650” No. W2-033 CD/IN

Gitara klasycznaJosé Ramíreza „1a C650” z 2023 r. o numerze W2-033. Posiada płytę wierzchnią z cedru oraz tył i boki z palisandru indyjskiego. Płyta wierzchnia jest polerowana w stylu francuskim, a tył i boki są lakierowane.

Warsztaty Ramíreza w 2023 roku

Pochodzi ze słynnego warsztatu José Ramíreza – obecnie kierowanego przez Amalia Ramírez – którego instrumenty były używane przez niezliczonych profesjonalistów przez ponad pół wieku, od Segovii i Sabicasa po Stinga, Cheta Atkinsa, Lee Ritenoura i Christophera Parkeninga . Amalia Ramírez przejęła stery po swoim bracie José Ramírezie IV w 2000 roku i nadal kontroluje każdą gitarę w trakcie i po jej wyprodukowaniu – w tym tę.

Model Ramíreza „1a”

Pierwsza klasa – „primera” lub „1a” – to oznaczenie standardowej gitary koncertowej Ramíreza, oznaczające najwyższą jakość wykonania, detali i doboru drewna. Tradicional nawiązuje do klasycznej gitary koncertowej José Ramíreza III, ze standardową długością strun 650 mm i wygodnym kątem gryfu. Za dbałość o szczegóły, jakość wykonania i brzmienie oceniamy ten instrument bardzo wysoko. Płyta wierzchnia jest polerowana na kolor francuski, a tył i boki lakierowane, co czyni ją bardzo praktyczną gitarą dla muzyków koncertowych, którzy potrzebują solidnego, trwałego instrumentu do regularnego użytkowania.

Grywalność i stan

Ma całą barwę i ciepło wspaniałego Ramíreza, a ten w szczególności ma potężny, chropawy, niemal „dymny” dźwięk – tę tajemniczą cechę, którą można znaleźć tylko w klasycznie brzmiących Ramírezach, co naszym zdaniem w dużej mierze zawdzięcza cyprysowej wyściółce boków. Choć z drugiej ręki, jest w doskonałym stanie, bez uszkodzeń ani napraw, z jedynie niewielkim zużyciem na płycie wierzchniej. Na etykiecie: sygnatura gwiazdy Amalia Ramírez , rok produkcji 2023 i numer W2-033 oraz kod modelu „C650 Trad” wypisany ręcznie obok klasy. Fantastyczna gitara dla gitarzysty poszukującego ponadczasowego brzmienia Madrytu.

Aby dowiedzieć się więcej o Ramírezie, przeczytaj książkę The Ramírez Family: Masters of the Guitar (Rodzina Ramírez: Mistrzowie gitary ); poznaj członków rodziny, od Amalia Ramírez aż do José I ; a jeśli interesują cię fakty, przeczytaj nasz artykuł o mitach i faktach dotyczących tego legendarnego warsztatu .

Warsztat José Ramíreza w Madrycie

Założony w Madrycie w 1882 roku przez José Ramíreza I, warsztat Ramíreza produkuje gitary od ponad wieku, przez pięć pokoleń rodziny. José Ramírez III (1922–1995) objął stanowisko maestro w 1957 roku i opracował gitarę koncertową Ramíreza, którą znamy dzisiaj – o dużym pudle rezonansowym, długich strunach i płycie wierzchniej z cedru lub świerku, charakteryzującą się dużą mocą, sustainem, słodyczą i równowagą w całym rejestrze. Spopularyzował zachodni czerwony cedr jako drewno na pudło rezonansowe, a od lat 60. XX wieku Andrés Segovia grał na gitarach José Ramíreza do końca życia.

Rzemieślnicy z Ramírez i następne pokolenia

Od lat 60. do 90. XX wieku w warsztacie wykształciło się wielu najzdolniejszych gitarzystów tamtych czasów, w tym Paulino Bernabé i Manuel Contreras . W 1995 roku warsztat przeniósł się z Calle Concepción Jerónima 2 na Calle de la Paz 8, a od śmierci José Ramíreza IV w czerwcu 2000 roku firmą kieruje jego siostra,Amalia Ramírez , która dokonuje przeglądu każdej gitary w trakcie i po zakończeniu budowy.

Warsztat pod kierownictwem Amalia Ramírez

Pod kierownictwem Amalia Ramírez warsztat zachował klasyczną gitarę koncertową w sercu swojej oferty – „1a” (pierwsza klasa) w konstrukcji „Tradicional”, której kod modelu został ręcznie wypisany na etykiecie: C650 dla płyty wierzchniej z cedru z palisandrem indyjskim, „-A” dla płyty wierzchniej ze świerku (abeto), „-P” dla palisandru CSA (palosanto) i „-AP” dla obu, z F656 i F656-A dla flamenco z cedru i świerku. Wokół niej zbudowała szerszą rodzinę modeli: „Centenario” i „Elite”, wykonane z najcenniejszych gatunków drewna warsztatu; wznowione „SP” i „2a”; „Auditorio”, „Antigua” i „Guitarra del Tiempo”; serie rocznicowe, takie jak „125 Años” i „130 Años”; repliki historycznych gitar, od Manuela Ramíreza z 1912 r., na którym grał Segovia, po „Guitarra de Tablao” José Ramíreza I z 1913 r.; oraz linie studyjne NE, R i FL. Gitary koncertowe noszą etykietę Calle de la Paz 8, podpisaną przez Amalia Ramírez swoim podpisem gwiazdy i ponumerowane kodem literowo-cyfrowym (Centenario i Elite mają własne numery), natomiast gitary studyjne mają pomarańczową etykietę „Guitarras de Estudio” „Diseñada, Revisada y Certificada por Ramírez” z czerwonym znaczkiem „Calidad Ramírez”.