2025 Mario Grimaldi "1920 Santos" SP/AR

Ta używana gitaraMario Grimaldi „1920 Santos” z 2025 r. (numer etykiety 311) to gitara klasyczna z płytą wierzchnią z niemieckiego świerku oraz tyłem i bokami z palisandru afrykańskiego. Została wyprodukowana w Ovadzie we Włoszech i jest wierną kopią gitary Santos Hernández z 1920 r. – w idealnym stanie.

Replika Santosa Hernándeza Mario Grimaldiego

Oryginalny Santos z 1920 roku należy do bliskiego przyjaciela Mario, który zna go dobrze od lat, mierząc i oceniając każdy jego szczegół. Podczas gdy jego gitara „Friederich ex Presti” była raczej hołdem, ta jest bliska wiernej kopii: Mario odtworzył zarys korpusu, użebrowanie płyty wierzchniej, główkę i rozetę oryginału.

Świerk niemiecki, palisander afrykański i cedr hiszpański

Mario starannie dobrał starzone drewno – świerk niemiecki na płytę wierzchnią, ciemny i bardzo równomierny zestaw palisandru afrykańskiego na korpus oraz cedr hiszpański na gryf – i wykończył całą gitarę ręcznie nakładanym szelakiem (francuską politurą). Alessi wykonał klucze na zamówienie, na wzór tych z Santos z 1920 roku.

Dźwięk: Mroczna głębia i błyskawiczna reakcja

To, co czyni tę gitarę wyjątkową, to to, jak wiele w niej z prawdziwego brzmienia Santosa: tajemnicza, „mroczna” głębia kryje się za jaśniejszym, bardziej wyrazistym atakiem, połączenie o niepowtarzalnym charakterze. Lekka konstrukcja i lekkie materiały nadają jej szybką, żwawą, niemal flamenco reakcję. Już teraz brzmi luźno, dźwięcznie i dobrze wyeksploatowana, niczym stara hiszpańska gitara, na której gra się od dziesięcioleci – rzadkość w przypadku „repliki”, ponieważ większość oddaje wygląd oryginału, ale nie jego brzmienie.

Stan

Mimo że jest to gitara używana, instrument jest w idealnym stanie, praktycznie bez śladów wcześniejszego użytkowania.

Zdjęcia tej gitary zrobione podczas budowy

Mario Grimaldi: Od modelarza do gitarzysty

Urodzony w Filippa di Mesoraca (Crotone) we Włoszech w 1957 roku, Mario Grimaldi rozpoczął pracę z drewnem w wieku szesnastu lat jako modelarz w firmie Eligio Re Fraschini, gdzie powstawały modele bolidów Ferrari Formuły 1. Swoją przygodę z gitarą klasyczną rozpoczął jako muzyk, ucząc się gry na gitarze klasycznej i kontrabasie w Miejskiej Szkole Muzycznej w Mediolanie od 1982 roku. W 1986 roku ukończył kurs lutniczy u lutnika Carla Raspagniego, który zaraził go pasją do profesjonalnego budowania. W 1989 roku otworzył własny warsztat poświęcony wyłącznie budowie gitar klasycznych. Obecnie jego warsztat znajduje się w Ovadzie (Alessandria), a firma GSI z dumą jest jego wyłącznym dealerem w USA.

Bouchet, Hauser i Alirio Díaz

Wczesne gitary Mario były w dużej mierze oparte na pracachRoberta Boucheta . Kiedy wielki Alirio Díaz zamówił u niego gitarę w 1996 roku, Díaz pozwolił Mario zapoznać się z jego gitarąHermann Hauser I z 1951 roku, która znacząco wpłynęła na rozwijający się styl Mario; od tego czasu zaadaptował wiele jej cech konstrukcyjnych, w tym własny model w stylu Hausera.

Dziedzictwo Gallinottiego

W 2001 roku Mario zaprzyjaźnił się z Carlo Gallinottim, synem i jedynym asystentem Pietra Gallinottiego (1885–1979), ikonicznej postaci włoskiego lutnictwa i prawdopodobnie wynalazcy płyty wierzchniej z cedru . Mario zafascynował się dziedzictwem i stylem Gallinottiego, odziedziczył wiele form, narzędzi i materiałów z warsztatu Gallinottiego, który studiował i o którym obszernie pisał. Uważa, że Gallinotti był kolejnym źródłem inspiracji dla jego eklektycznego stylu.

Restauracja, badania i książki

Oprócz budowy gitar, Mario zajmuje się renowacją gitar zabytkowych i historycznych, a od wielu lat opiekuje się ważną prywatną kolekcją gitar z XX wieku, autorstwa wybitnych hiszpańskich i europejskich lutników. Prowadził konferencje w różnych włoskich konserwatoriach na temat historycznego włoskiego lutnictwa XX wieku. Opublikował książki „Pietro Gallinotti liutaio di Solero” (2006, napisana wspólnie z Mario Dell'Arą) i „Il legno che canta” (Curci, 2013, napisana wspólnie z Angelo Gilardino).