2025 Brian Itzkin SP/IN

Brian Itzkin z 2026 roku to gitara klasyczna z płytą wierzchnią z karpackiego świerku, pięcioczęściową tylną częścią z palisandru CSA i bokami z palisandru indyjskiego. Została wyprodukowana w Nowym Jorku. To nasza pierwsza gitara Briana pokryta ręcznie nakładanym lakierem olejnym.

Nasza trzecia gitara od Briana Itzkina

To nasza trzecia gitara od Briana Itzkina, który naszym zdaniem jest obecnie numerem jeden wśród młodych i obiecujących lutników w USA. Bez dwóch zdań. Głęboka pasja Briana i jego miłość do tradycji – zwłaszcza jego idoli, Antonia de Torresa i José Romanillosa – leżą u podstaw tego instrumentu. Zbudował go na festiwal gitarowy i, jak sam powiedział, „pozwalał sobie na upodobania i decydował o szczegółach na bieżąco, w niemal inspirowanym przez Ornette'a Colemana systemie improwizacji”.

Świerk karpacki i wzmocnienia inspirowane Romanillos

Płyta wierzchnia wykonana jest z rumuńskiego świerku karpackiego, wzmocniona siedmioma wachlarzami i płytą mostka, mocno inspirowaną formami Romanillo. Gryf wykonany jest z hiszpańskiego cedru, o dość płaskim profilu, który zwęża się ku korpusowi – kształtem dopasowanym do indywidualnych preferencji Briana.

Pięcioczęściowy tył z palisandru CSA

Tył wykonany jest z pięciu kawałków palisandru CSA – w tym środkowej części, która ma zupełnie inny kolor – a wszystkie panele oddzielone są paskami satynowego drewna cejlońskiego. Satynowe drewno pojawia się ponownie, najbardziej wyraźnie, w tylnej i bocznej tapicerce, a bardziej dyskretnie w górnej tapicerce i rozecie. Boki wykonane są z palisandru indyjskiego, który dobrze komponuje się z kolorem tylnej tapicerki; Brian wybrał to połączenie po obejrzeniu gitary Vicente Arias w tym samym zestawieniu, którą sprzedaliśmy. Oprawy wykonane są z palisandru gwatemalskiego o purpurowo-brązowym odcieniu, który uzupełnia ciemniejszy kolor tylnej i boków, a fornir na główce i mostku również wykonane są z palisandru CSA.

Rozeta inspirowana Torresem

Rozeta nawiązuje do motywu Torresa, łącząc go z półjodełką i mozaikowym wzorem. To prawdziwa rozeta dla „lignofila”, wykonana z palisandru CSA, gwatemalskiego i amazońskiego, anigre, hebanu, platanu angielskiego, drewna satynowego z Cejlonu oraz klonu wielkolistnego z zachodniego wybrzeża.

Lakier olejny wcierany ręcznie

To pierwsza gitara, jaką mieliśmy z takim wykończeniem: ręcznie wcieranym lakierem olejnym, stosowanym i opisanym przez cenionego angielskiego lutnika Kevina Arama w artykule dla Guild of American Luthiers. Przed nałożeniem oleju, każda powierzchnia jest szlifowana do gradacji co najmniej 1800, a palisander jest dodatkowo polerowany do gradacji 2400 – poziomu przygotowania, który byłby zbędny w przypadku innych wykończeń – pozostawiając powierzchnię o wysokim połysku. Następnie olej jest nakładany w kilku warstwach, co wystarcza, aby zabezpieczyć gitarę, nie tworząc półpołysku.

Pory pozostają otwarte, co nadaje instrumentowi bardzo organiczny charakter – przeciwieństwo błyszczących, niemal plastikowych wykończeń, tak często spotykanych obecnie. Gryf jest gładki i sprężysty, nigdy nie jest gumowaty ani lepki, jak to bywa w przypadku gryfów z połyskiem, a olej wydobywa naturalne piękno drewna. Podobnie jak politura, wykończenie jest łatwe do naprawy: uszkodzone miejsce można po prostu wypolerować i nałożyć kolejną warstwę oleju, aby uzyskać niewidoczną naprawę. Jest również dość odporny na wodę i alkohol, więc ryzyko uszkodzenia podczas regularnego użytkowania jest niskie. Jak to ujął Brian, matowy wygląd „może wydawać się nieco nietypowy na pierwszy rzut oka, ale większość osób, które osobiście mają do czynienia z instrumentami wykończonymi w ten sposób, szybko odkrywa, że poprawia to zarówno odczucia, jak i funkcjonalność”.

Dźwięk i grywalność

Podobnie jak wcześniejsze gitary Briana, ta ma ciemne, głębokie, starodawne brzmienie, z bogatą zawartością harmonicznych wypełniającą każdą nutę, a jednocześnie nigdy nie zniekształcającą ani nie zamulającą podstawy – częściowo dzięki niskiemu rezonansowi pudła rezonansowego. Rezultatem jest czyste, skupione, bogate i piękne brzmienie z zauważalnie szeroką paletą barw: przysłowiowa „symfonia w pudełku”. Choć jest to gitara „nowoczesna”, zachowuje cechy starych hiszpańskich gitar, które były tak uwielbiane i cenione przez ostatnie 150 lat zarówno przez muzyków, publiczność, jak i melomanów.

Moc, ciężar, grywalność i efekt wizualny – dla nas to wszystko, czego można oczekiwać od gitary. Mówiąc wprost, ma wszystko, czego wrażliwy gitarzysta może potrzebować, aby w pełni wyrazić każdą muzyczną ideę z repertuaru gitary.

Jesteśmy bardzo zadowoleni ze współpracy z tym znakomitym producentem i liczymy na dalszą współpracę!

Zdjęcia tej gitary zrobione w trakcie i po budowie

Klasyczny gitarzysta z Long Island

Brian Itzkin urodził się w 1996 roku na obrzeżach Nowego Jorku, na północnym wybrzeżu Long Island. Zaczął pobierać lekcje gry na gitarze w lokalnym sklepie muzycznym w wieku 8 lat, początkowo pragnąc nauczyć się swoich ulubionych riffów rock and rollowych. Trafił jednak pod opiekę nauczyciela muzyki klasycznej, który był wówczas kandydatem na doktora sztuk muzycznych (DMA) na Uniwersytecie Stony Brook. Brian pozostał u tego nauczyciela przez 10 lat, ucząc się czytania nut i gry w stylu klasycznym. Jego nauczyciel z dzieciństwa, Jason Priset, jest obecnie dyrektorem festiwalu „Lute Fest” organizowanego przez Lute Society of America oraz profesorem nadzwyczajnym na Uniwersytecie Stanowym Montclair w New Jersey. Brian niedawno wrócił do nauki gry i radzi sobie całkiem nieźle.

Pierwsze gitary i Ervin Somogyi

Jego początki w budowaniu gitar rozpoczęły się, gdy w wieku 13 lat zbudował swoją pierwszą gitarę z zestawu CF Martin w słabo wyposażonym warsztacie ojca w piwnicy. Brian twierdzi, że na gitarze dało się grać, ale zainspirowała go do zbudowania kolejnej. Po zbudowaniu drugiej gitary Brian rozpoczął korespondencję z cenionym producentem strun steel guitar, Ervinem Somogyi, która trwała od 14 do 18 roku życia. W tym czasie Somogyi wysyłał Brianowi zlecenia pocztą i e-mailem, a obaj spotykali się co roku na Woodstock Invitational Luthier Showcase. Ich korespondencja koncentrowała się na projektowaniu gitar i chociaż Somogyi jest producentem strun steel guitar, pomysły, którymi dzielił się z Brianem, były głównym katalizatorem jego przejścia na gitary klasyczne.

Szkolenie w Hiszpanii ze Stephenem Hillem

W wieku 20 lat, w 2016 roku, Brian wziął „semestr” wolnego od studiów po drugim roku, aby wziąć udział w kursie tworzenia gitar Stephena Hilla w Hiszpanii. Okazało się to odkrywczym doświadczeniem i Brian postanowił odłożyć studia na rzecz studiowania tworzenia gitar. W następnym roku spędził 3 miesiące na nauce u Daniele Chiesy na południu Hiszpanii i jeszcze bardziej zanurzył się w tradycji tworzenia gitar w Granadzie. Po powrocie do domu, od końca 2017 roku do pierwszych miesięcy 2020 roku, wyposażał swój warsztat, zbierał materiały i samodzielnie studiował życie i pracę takich twórców jak Antonio de Torres (jego główny wpływ – ci z Was, którzy znają Briana, wiedzą, że ma nawet wytatuowany wzór główki Torresa na przedramieniu!),Robert Bouchet , Santos Hernández iHermann Hauser , zanim wrócił do warsztatu Stephena w marcu 2020 roku.

Tradycja Granady

Brian przebywał w Hiszpanii przez cały okres lockdownu związanego z pandemią COVID-19, aż do początku września, i w tym czasie zbudował i sprzedał 3 gitary. Możliwość spędzenia tak dużej ilości czasu ze Stephenem, Evanem Kingmą i Alessandro Perciaccante, który w tym czasie przejął rolę ucznia Stephena, podczas gdy Evan przygotowywał się do powrotu do Kanady, dała mu ogromną wiedzę. Od tego czasu Brian wraca do Hiszpanii na co najmniej 3 miesiące każdego roku, gdzie zaprzyjaźnił się i (w bardzo nieformalnym sensie) dowiedział się więcej o tradycji Granady od Rafaela Moreno Rodrígueza , lakiernika Javiera Camposa i wielu innych. W 2022 roku i maju 2025 roku pomagał również Stephenowi Hillowi w prowadzeniu kursu lutniczego.

Uznanie

Brian pojawił się w artykule w magazynie „Acoustic Guitar” oraz w filmach Brandona Ackera, po tym jak zbudował dla niego hołd dla gitary FE-13 Torresa. Zbudował również gitarę, która zdobyła pierwszą nagrodę na Konkurs Gitary Klasycznej Szkół Średnich, zorganizowany we współpracy z Long Island Guitar Festival.