1928 Hermann Hauser I "Llobet" SP/CSAR

Model Hauser "Llobet" z 1928 roku, gitara klasycznaHermann Hauser I z drewna świerkowego i palisandru CSA, została zbudowana w Monachium w roku, który przypadł do gustu niektórym z najlepszych gitarzystów w historii.

1928: rok Hauserów Bream i Celedonio Romero

Julian Bream był właścicielem Hausera z 1928 roku, podobnie jakCeledonio Romero – a w GSI mieliśmy także Hausera Celedonio z 1928 roku .

Wyjątkowo „hiszpański” Hauser I

Brzmienie jest takie, jakiego można się spodziewać – idealnie zrównoważone, z doskonałą klarownością między głosami, a jednocześnie o bogatej, głębokiej fakturze, która nadaje mu niepowtarzalny liryzm i piękno brzmienia. Spośród wielu gitar Hauser I, które kupiliśmy i sprzedaliśmy na przestrzeni lat, ta wydaje się mieć wyjątkowo silny „hiszpański” charakter – ciepły, mroczny i bardzo romantyczny. Komfort gry to marzenie zarówno dla prawej, jak i lewej ręki.

Tradycje hiszpańskie i niemieckie w jednej gitarze

To znakomity przykład integracji stylu hiszpańskiego z jego własnym, germańskim korzeniem. Połączenie hiszpańskich i niemieckich technik i stylów jest tu perfekcyjnie zsyntetyzowane i stanowi przykład jednego z najbardziej ikonicznych stylów w historii. Obok gitar Torresa , gitary Hausera są najbardziej przestudiowanymi, czczonymi i pożądanymi spośród wielkich twórców historycznych, pożądanymi dziś przez kolekcjonerów, muzyków i lutników.

Stan

Gitara przeszła kilka napraw, w tym kilka starannie wykonanych połączeń w płycie wierzchniej. Jest gotowa na koncert, do studia nagraniowego, a nawet na luksusowy wieczór gry w prywatnym gronie – to naprawdę niezwykły i rzadki instrument od jednego z najważniejszych lutników w historii.

Hermann Hauser I: Mistrz lutnictwa z Monachium

Hermann Hauser senior (1882–1952) jest najbardziej pamiętany z niezwykłych instrumentów, które budował w stylu hiszpańskim po 1924 roku. W tym roku Andrés Segovia i Miguel Llobet odwiedzili Hausera. Segovia był pod wrażeniem jakości prac Hausera i opisał swoje wrażenia, zauważając, że „natychmiast dostrzegł potencjał tego wielkiego rzemieślnika, gdyby tylko jego mistrzostwo zostało wykorzystane do zbudowania gitary w stylu hiszpańskim, tak niezmiennie utrwalonym przez Torresa i Ramireza, jak skrzypce utrwalone przez Stradivariusa i Guarneriusa” (Segovia w Guitar Review, 1954).

Segovia, Llobet i model hiszpański

Segovia zachęcił Hausera do zbudowania instrumentów na bazie jego gitaryManuela Ramíreza z 1912 roku (zbudowanej przez Santosa Hernándeza ), po tym jak zbadał i dokonał pomiarów tego instrumentu. W tym czasie Hauser miał również okazję przyjrzeć się słynnej gitarze Torres Miguela Llobeta z 1859 roku, która również miała decydujący wpływ na dojrzewający styl „Hausera”.