1969 Hernández y Aguado SP/CSAR

Hernández y Aguado z 1969 roku to klasyczna gitara wykonana ze świerku i palisandru CSA, nr 370, wyprodukowana w Madrycie, mająca tylko dwóch właścicieli i zestaw oryginalnych listów od Manuela Hernándeza.

Dwóch właścicieli i listy od Manuela Hernándeza

Gitara miała do tej pory tylko dwóch właścicieli i posiadamy kilka oryginalnych listów od Manuela Hernándeza do pierwszego właściciela. To wyjątkowo piękny egzemplarz w niesamowitym stanie – bez pęknięć, bez napraw, absolutnie zachwycający. Poza niewielkimi śladami zużycia lakieru, gitara jest doskonale zachowana.

Dźwięk

Brzmienie jest zgodne z oczekiwaniami wobec znakomitego „HyA”: ostry, „zgryźliwy” atak, niemal jak werbel, po którym następuje zwiewne, lekkie brzmienie. Jest precyzyjne i klarowne w szybkiej, dynamicznej muzyce, a jednocześnie bardzo ekspresyjne i liryczne w wolniejszych utworach.

Hernández y Aguado: od fortepianów do gitar w Madrycie

Manuel Hernández (1895–1975) i Victoriano Aguado (1897–1982) poznali się i zaprzyjaźnili, pracując razem w fabryce fortepianów. Ostatecznie założyli spółkę i założyli własny warsztat naprawy fortepianów (i mebli) w Madrycie. Jak głosi legenda, ich wielkie zainteresowanie sztuką lutniczą zrodziło się w latach 40. XX wieku, kiedy wynajęli część swojego warsztatu Modesto Borreguero (jednemu ze słynnych pracownikówManuela Ramíreza ) i zafascynowali się jego umiejętnościami lutniczymi.

Unikalny kształt i dźwięk

Instrumenty Hernández y Aguado pozostają unikatowe w kanonie wielkich twórców – mają kształt niemal gruszkowaty (lub, jak mawiają, plantilla jest „ciężarna w biodrach”), wnętrze jest zazwyczaj lakierowane, podobnie jak zewnętrzna strona, a zdobią je niezwykle cienkie rozety i bogato rzeźbione główki. Bardzo czułe i muzykalne, gitary te były przez dekady grane przez takich mistrzów jak Regino Sainz de la Maza, John Williams , Julian Bream , a w ostatnich latach Graham Anthony Devine.